"Fetysz" Przemysław Piotrowski

 

"NA DNIE CZAI SIĘ JUŻ TYLKO ZŁO

Komisarz Igor Brudny od zawsze był sam – ale nigdy nie czuł się jeszcze tak samotny. Porzucony przez kobietę, którą kochał, próbuje w pojedynkę walczyć z całym światem. Pewnej nocy wdaje się w bójkę z mężczyzną, który niedługo potem trafia na posterunek jako podejrzany w sprawie morderstwa.

Dopiero wtedy do Brudnego dociera, jak nisko upadł. Tyle razy rozczarował kolegów i przełożonych, że poszukiwania człowieka, który z zimną krwią poćwiartował kobietę, toczą się bez najlepszego śledczego w zielonogórskiej policji. Nie oglądając się na nic, Brudny postanawia położyć kres złu.

Roman Czarnecki, chcąc pomóc przyjacielowi, włącza go do sprawy. Śledztwo staje się dla komisarza jedyną szansą na uratowanie nie tylko kolejnych potencjalnych ofiar, lecz także samego siebie. Pozbawiony pomocy najbliższych mu osób, Brudny powraca do korzeni – a więc na samo dno piekieł."

Ta książka to opowieść o mrocznych zakamarkach ludzkiej natury, o obsesjach, które wymykają się spod kontroli. Autor sięga po temat parafilii, czyli dewiacji seksualnych. To mroczne, niepokojące i co najdziwniejsze - fascynujące zarazem.

"Igor Brudny był wybitnym policjantem, ale w każdym innym aspekcie przypominał dziecko we mgle."

"Dziadek zawsze jej powtarzał, że człowiek nigdy do końca nie pojmie swojego potencjału, jeśli nie zostanie on wystawiony na próbę. A wiedział, co mówi."

"Czasem zastanawiał się, czy matka nie jest jakimś zaprogramowanym robotem. Te same teksty, te same ruchy, to samo jedzenie."

Piotrowski ponownie udowadnia, że potrafi tworzyć kryminały pełne napięcia, wyrazistych postaci i gęstej, mrocznej atmosfery. Igor jak zawsze na krawędzi. Oraz emocjonujące zakończenie. Książka dobra, wciągająca. Warta przeczytania lub wysłuchania.

8/10

"Droga do piekła" Przemysław Piotrowski

 

"Tego dnia żar lejący się z nieba zmienił Nowy Jork w istny przedsionek piekła. John Pilar, weteran amerykańskiej armii, stara się przedrzeć przez zakorkowane miasto na urodziny najmłodszej z córek. Gdy przekracza próg własnego domu, nie spodziewa się, że jego świat runie i że zostanie oskarżony o potworną zbrodnię.

Lukas, młodszy brat Johna, były nowojorski policjant, nie wierzy w jego winę i rozpoczyna prywatne śledztwo. Pomaga mu wschodząca gwiazda dziennikarstwa śledczego - dociekliwa i ambitna Rose Parker. Próbując odkryć, kto odpowiada za okrutny mord, Lukas i Rose wpadają na trop przerażającego spisku i zanurzają się w mrocznym świecie okrucieństwa i przemocy. Czy uda im się oczyścić imię Johna? Czy prawda okaże się gorsza niż piekielna otchłań?"

Powieść intrygująca i nieziemsko brutalna. I na pewno nie jest ona dla wszystkich, nie dla wysoko wrażliwych. Pomysł na fabułę jest zaskakujący. Niektórej opisy, jak dla mnie, aż za bardzo realistyczne, ale ciekawa historia.

"Prawda jest taka, że od lat nie mówimy i nie piszemy prawdy, tylko to, co ludzie chcą przeczytać i usłyszeć. Dziś media to ściek."

"Za żonę i dzieci był w stanie oddać życie i gdyby sam diabeł zechciał mu ich odebrać, on ruszyłby jego śladami do najgłębszych piekielnych czeluści."

"Bo ludzie nigdy nie odejdą od swojej dzikiej natury. Kierują nami pierwotne żądze, czy tego chcemy, czy nie. Tak było, jest i będzie. Świat jest zepsuty do szpiku kości, żądny zła, pragnący krwi."

"Wszyscy jesteśmy bestiami, każdy z nas ma w sobie ziarno zła, ale nikt nie rodzi się z gruntu dobry. Dlatego jesteśmy córkami i synami Szatana, a nie Boga. I tu się z panią całkowicie zgadzam, że Bóg nie istnieje, jest tylko iluzją dla słabych, aby mogli wierzyć, że po śmierci ich nędzny los się poprawi. A wie pani, jak natura traktuje słabych?"

Generalnie ciekawa książka. Tylko dla „widzów o mocnych nerwach”. Jest przestępstwo, jest wyrok, choć nie ma winnego. Jest kara i piekło. Wizja piekła jest tak plastyczna i przekonująca, że aż strach się bać. Najgorsze jest to, że przedstawiony w książce spisek najbogatszych, zdeprawowanych ludzi na świecie nie jest wcale tak nieprawdopodobny. 

7/10

"Ostatni taniec" Przemysław Piotrowski

 

"Lutosława Karabina stoi przed najtrudniejszym wyborem. Wplątana w skomplikowaną intrygę rosyjskiego wywiadu GRU, zostaje zmuszona do wykonania niebezpiecznego zadania – likwidacji Joaquina Gutiérreza, przewodniczącego Komitetu Wojskowego NATO, który wkrótce przybędzie do Polski. Stawka jest ogromna, bo zakładnikami Rosjan są jej ukochane dzieci. Luta nie ma złudzeń co do konsekwencji odmowy.

Zdradzona i zmuszona do posłuszeństwa, otrzymuje tymczasem nieoczekiwane wsparcie od najwierniejszych kompanów z elitarnej Jednostki Wojskowej Komandosów, w której niegdyś służyła jako strzelec wyborowy.

Walcząc o życie najbliższych, Luta musi poruszać się jak po polu minowym. Każdy ruch, każde słowo mogą przybliżyć ją do celu lub wystawić na jeszcze większe niebezpieczeństwo.

Czy Luta wykona zlecone zadanie, czy jednak zaryzykuje i ruszy na bezpośrednie starcie z najbardziej bezlitosnym tworem rosyjskiego reżimu? Każda decyzja wydaje się zła, zwłaszcza w przededniu nadciągającej wojny…"

Kolejna mocna książka Piotrowskiego. Na pewno nie jest ona dla tych mocno wrażliwych. Fabuła świetnie skonstruowana, a akcja toczy się od pierwszej do ostatniej strony. Na pewno nie ma nudy i chwili zwątpienia, że to kawał dobrego kryminału.

"Posługiwanie się wyobraźnią to jedna z najcenniejszych umiejętności, jaką posiadł człowiek. To właśnie ona odróżnia nas od zwierząt."

"Strach nigdy natomiast nie powinien tobą rządzić. Musisz nauczyć się nad nim panować."

"Myślałem, że jestem niepokonany. Życie szybko i brutalnie sprowadziło mnie na ziemię."

"Szczury to wbrew pozorom jednak bardzo mądre zwierzęta. Potrafią sobie poradzić, przystosować się do najtrudniejszych warunków bytowych, co gorsza, rozmnażają się na potęgę."

"Jeśli będzie trzeba, to pójdę z tobą na dno piekła i zatańczę z diabłem krakowiaka."

Powieść jest tak dobra, że warto ją przeczytać. Dużo akcji, ale też dużo emocji, wątków osobistych. Fikcja literacka idealnie oddaje rzeczywistość, w jakiej żyjemy. Trochę to przerażające, nie ukrywam.

8/10

"Krew z krwi" Przemysław Piotrowski

 

"Gdy pewnego ranka policjanci z wydziału zabójstw pukają do jego drzwi, Daniel Adamski nie wydaje się zaskoczony. Zaniepokojony, zestresowany, zdenerwowany – tak. Ale tej wizyty akurat się spodziewał. W końcu to dopiero pierwszy raz, kiedy ktoś zabił człowieka dokładnie tak, jak Adamski opisał to w jednej ze swoich książek.

Daniel Adamski jest nie tylko autorem kryminałów. To przede wszystkim samotny ojciec wychowujący śmiertelnie chorego Leosia. Kiedy los uśmiecha się do nich w najbardziej szkaradny sposób, zsyłając mordercę psychopatę, Adamski postanawia zrobić wszystko, by uratować syna. Tego dnia rozpoczyna się przewrotna gra między policją, pisarzem i jego najbardziej zabójczym fanem…

Przemysław Piotrowski, autor rewelacyjnie przyjętej przez czytelników trylogii o komisarzu Igorze Brudnym, powraca z zupełnie nowym tytułem. "Krew z krwi" to poruszająca książka o ojcowskiej miłości, która nie zna żadnych granic."

Kolejny świetny kryminał Piotrowskiego. Tym razem nie jest aż tak brutalna, jak poprzednie powieści. Niemniej bardzo dobrze się jej słuchało. Lubię styl pisania Autora.

"Poświęcilibyście życie innego człowieka, aby uratować chore dziecko? Swoje dziecko? Swojego ukochanego syna? Też wielokrotnie zadawałem sobie to pytanie."

"Trzy dni wcześniej wróciliśmy z kolejnej chemii. To nie był pierwszy raz, gdy dopadł go atak tak silnego bólu, ale jeszcze nigdy wcześniej nie powiedział tego, co powiedział. W ustach pięciolatka zabrzmiało to koszmarnie. „Ja już nie chcę żyć” – jaki chłopiec w jego wieku posłużyłby się taką konstrukcją?"

Niesamowita książka, głęboka, smutna, ale też dająca nadzieję. Trzyma w napięciu. Życzę każdej mamie, każdemu tacie, by nigdy, nie musieli stanąć przed wyborem, którego dokonał Adamski. Życie dziecka kosztem życia innego człowieka, kosztem życia swojego...

7/10

"Mężczyzna, który rozmawiał z hienami" Przemysław Piotrowski

 

"To miało być proste zlecenie. Jednak kiedy przyjaciel prosi o pomoc, dżentelmen nie odmawia. Zwłaszcza kiedy ten przyjaciel ocalił dżentelmenowi życie. I to nie raz.

Bernard Dubois przyleciał do Kenii jako prywatny detektyw. Na kontynencie, na którym się wychował, nie było go blisko dwadzieścia pięć lat. Korzystając z okazji, jego przyjaciel, Moses, namówił go do udziału w safari. Miało być prawie jak dawniej – zabójczo piękny krajobraz, dzika afrykańska przyroda i… grupa influencerów z Polski.

Kilka dni później, stojąc nad rozszarpanym przez hieny ciałem, Bernard nie może uwierzyć, że Afryka znów z niego zakpiła. Demony, o których chciał zapomnieć, budzą się do życia. Teraz, odcięty od świata, uzbrojony jedynie w swój intelekt i doświadczenie, musi odkryć prawdę. I odnaleźć mordercę.

Tylko jak, skoro wszyscy wokół noszą maski?"

Genialny kryminał. Czysta uczta czytelnicza. Oprócz mocnej treści - daje również wiele do przemyślenia. Uwielbiam takie książki.

"Ocenianie innych przychodzi większości nader łatwo, mało kto jednak potrafi i chce naprawdę zrozumieć drugiego człowieka. Kilka razy w życiu i ja popełniłem ten błąd. Później bardzo tego żałowałem."

"Nadchodzi mnie myśl, że świat się kończy. I nie ma dla nas ratunku."

"Moim przekleństwem jest wrodzony perfekcjonizm, co bywa moją zmorą, ale czasem się przydaje."

"Permanentny strach i totalne wyczerpanie najwyraźniej odbierają chęć wywoływania konfliktów."

Porównanie do polskiego Herkulesa Poirota trafione w punkt. Interesujący wątek kryminalny (z zaskakującym i niebanalnym rozwiązaniem), wyraziści bohaterowie, afrykańska fauna i flora z safari jako główne miejsce akcji - świetnie się to czyta, naprawdę. Nie można się oderwać.

8/10