Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Emily Craig. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Emily Craig. Pokaż wszystkie posty

niedziela, 27 kwietnia 2025

"Tajemnice wydarte zmarłym" Emily Craig

 

"Jak pachnie katastrofa masowa?

Jak wygląda twarz zamieszkana przez setki larw?

Co czujesz, kiedy dotykasz zwęglonych kości?

Antropolożka sądowa Emily Craig – uczennica twórcy "Trupiej Farmy" – odpowie na wszystkie pytania, które boisz się zadać.

W powietrzu unosiła się ledwie wyczuwalna trochę słodkawa, trochę stęchła woń, której nie potrafiłam rozpoznać. Zbliżaliśmy się do słynnej Trupiej Farmy, gdzie Bill Bass szuka odpowiedzi na pytanie: co dzieje się z ludzkim ciałem po śmierci?

Nagle zatrzymaliśmy się, a mój przewodnik wskazał coś wśród traw. Najpierw widziałam tylko błoto, zeschłe liście i brązowe grudy ziemi, ale potem dostrzegłam, że to kości ludzkiego przedramienia. Zwilgotniałe, poszarpane szczątki, które już dawno przybrały barwę gleby, a z ich końców zwisały strzępki szarobrązowych ścięgien. Wyglądały niczym kościotrup z Halloween, który zamarł w środku szalonego tańca.

Emily Craig wykorzystuje osiągnięcia nauki nie tylko po to, aby odkrywać tożsamość ofiar. Potrafi coś więcej: na podstawie czaszki jest w stanie odtworzyć twarz zmarłej osoby. Choć nie może odwrócić przeznaczenia, przywraca ofiarom godność, którą odebrali im mordercy."

Książka na pewno nie dla ludzi wrażliwych i delikatnych. To lektura obowiązkowa dla wszystkich, którzy interesują się tematem antropologii sądowej. 

"Korzystajmy z naszych możliwości, póki możemy - w końcu i tak zeżrą nas robaki."

"Spędziłam co najmniej pół godziny pod prysznicem, usiłując zmyć z siebie zapach śmierci, nim wreszcie zrozumiałam, że przylgnął nie do mojego ciała, lecz do mózgu."

"Życie w ciągłym napięciu emocjonalnym przez wiele nocy i tygodni ma swoją cenę. W ochronnym murze, który wokół siebie wzniosłam, zaczęły pojawiać się rysy oraz pęknięcia. Mimo to pracowałam dalej." 

"Z nieprzyjemnym dreszczem uświadomiłam sobie, że choć bardzo lubimy o sobie myśleć, iż znajdujemy się na końcu łańcucha pokarmowego, w rzeczywistości po śmierci stajemy się po prostu jednym z jego ogniw."

Książka, mimo bardzo trudnej tematyki, napisana jest przystępnym językiem, co zdecydowanie ułatwia lekturę. To książka, która z szacunkiem traktuje zmarłych i, co najważniejsze, oddaje im utracone twarze.

Jestem zachwycona i formą i treścią. Polecam każdemu zainteresowanemu tą tematyką.

8/10