"Mikołaj Popławski budzi się w luksusowej rezydencji nad Bałtykiem. Poza swoim imieniem i nazwiskiem nie pamięta niemal niczego.
W piwnicy odnajduje skrępowaną kobietę. Czy to możliwe, że jest porywaczem? Czy odważy się zdjąć knebel z ust dziewczyny, aby usłyszeć o sobie prawdę?
Kilka rezydencji dalej czeka matka. Być może nawet nie ma się o co martwić. Może wszystko jest w porządku, a niewinna zabawa trwa w najlepsze.
Ale matka wie. Matka czuje i wie.
Osiedle Baltic Resort. Luksusowe rezydencje, przystrzyżone trawniki, spokojni mieszkańcy.
Jak to możliwe, że młoda kobieta znika bez śladu?"
Książka, jak dla mnie, totalnie nie pasująca do tego autora. Momentami nudna, zakończenie - liczyłam na niezłe fajerwerki w głowie, niestety...
"Czasem, żeby mieć ochotę wjechać w pieprzony tłum, nie trzeba być islamskim fundamentalistą."
"Przesadna szczerość potrafi przynieść więcej szkody niż pożytku."
"Banalne mechanizmy rządzą tymi, którzy nie potrafią ich w porę przetrącić."
Nie jest to najlepsza z powieści Czornyja. Wysłuchałam do końca, ale bez większego zainteresowania. Mam totalnie mieszane uczucia po lekturze. Odradzam ją jako pierwsze spotkanie z autorem, bo można się zrazić. Pomysł ciekawy. Zakończenie zaskakuje, jednak 80% książki wieje nudą. Ciężko dobrnąć do końca.
5/10
