"Sowa" Samuel Bjørk

 

"Najbogatszy armator w Sandefjord leży na łożu śmierci. Jego pierworodny syn odziedziczy majątek pod jednym warunkiem: nie może poślubić kobiety posiadającej już dzieci. Wybranka młodego człowieka ma jednak dwuletniego synka i czteroletnią córeczkę. Dzieci zostają odesłane za granicę do dalszej rodziny, para w tajemnicy bierze ślub. Małżeństwo okazuje się jednak krótkie, ponure i z tragicznym finałem.

Po latach od tamtych wydarzeń znalezione zostaje ciało zamordowanej młodej dziewczyny, ułożone na posłaniu z piór, w pentagramie ze świec. Niektórzy zaczynają dopatrywać się w tym powiązań z dawnymi czasami…

Śledztwo prowadzą Holger Munch i Mia Krüger z wydziału zabójstw w Oslo – policjanci, którzy sami muszą zmagać się z własnymi demonami. Mia walczy z depresją, myślami samobójczymi i uzależnieniem od alkoholu i leków. Munch musi poradzić sobie z problemami córki, która zaczyna wątpić w swoje życiowe wybory.

Gdy śledztwo utyka w martwym punkcie, z informatykiem wydziału zabójstw kontaktuje się znajomy haker, który ujawnia mu niepokojący film. Jego bohaterką jest zamordowana dziewczyna oraz jej oprawca, przebrany w strój sowy będącej ucieleśnieniem złych mocy. Okazuje się, że rozwiązując sprawę, policjanci będą musieli stawić czoła złu, na które nie są przygotowani…"

Nie zachwyciła mnie zbytnio. Niby przyjemnie się słuchało, ale nie wsiąknęłam za bardzo w fabułę. Jak dla mnie - zbyt mało wątku kryminalnego, a zbyt dużo strony obyczajowej bohaterów.

"Dajcie ludowi religię albo jakąś idiotyczną rozrywkę, a uniemożliwicie mu zrozumienie, że tak naprawdę zwykli ludzie są niewolnikami systemu."

Początek zapowiadał świetną zabawę, jednak nie była ona aż tak dobra. Książka trochę chaotyczna, niektóre wątki kompletnie niepotrzebne. Jednak ogromnie podobało mi się samo wyjaśnienie postępowania zbrodniarza i tego, skąd u niego fascynacja sowami.

6/10

"Łgarz" Diana Brzezińska

 

"Aleksander i Agata powracają w trzecim tomie serii, aby odkryć prawdę, która przez ponad dekadę pozostawała w ukryciu!

Wieczór kawalerski, spływ kajakowy, jeden trup i sześć osób, które uparcie twierdzą, że nie mają pojęcia, co się wydarzyło. Po ponad dziesięciu latach odnaleziono szczątki mężczyzny. Aleksander i Agata, mając do dyspozycji jedynie stare akta, muszą odkryć, co tak naprawdę się wtedy stało.

To niejedyne śledztwo, które angażuje ich uwagę. Tajemniczy blog, na którym pojawiają się mrożące krew w żyłach wpisy, zdaje się być czymś więcej niż tylko wymysłami internauty. Czy autor bloga zdradza swoje plany zbrodni, czy prowokuje czytelników do działania?

W obu sprawach nic nie jest takie, jak się wydaje, a prawda wyłania się z najmniej oczekiwanych miejsc."

Kolejny ciekawy kryminał w wykonaniu Autorki. Autorka nakreśliła ciekawą fabułę z tajemniczą zbrodnią sprzed lat i wykreowała wyrazistych bohaterów. Przyjemny i lekki styl autorki, krótkie rozdziały i dynamiczna fabuła sprawiły, że nie mogłam oderwać się od czytania.

"Niektóre zbrodnie łączą bardziej niż kredyt we frankach szwajcarskich."

"Doceniała każdą z takich chwil i wtedy naprawdę nienawidziła swojej pracy. Było to dziwne połączenie nienawiści i miłości. Trudno było pogodzić bycie policjantką z byciem matką."

"Zastanawiałeś się kiedyś nad motywacją sprawców zabójstw? Dlaczego ktoś zabija? Czy zawsze zabójstwo jest dla niego opłacalne? Jakie emocje nim kierują? Chęć zaspokojenia popędu? Być może robi to dla pieniędzy? A może to czysta, zimna kalkulacja?"

"Myślałeś kiedyś o tym, co Ciebie skłoniłoby do zabójstwa? Co musiałoby się stać, żebyś wziął nóż i wbił go komuś w klatkę piersiową?"

Jest to naprawdę dobra książka. Czyta się ją szybko. Bardzo mi się spodobał zabieg z wstawieniem protokołów z przesłuchań do książki. Bardzo lubię kiedy ważne wątki/kwestie są umiejętnie wplatane w fabułę. Mogę polecić z czystym sumieniem.

7/10

"Schronisko, które zostało zapomniane" Sławomir Gortych

 

"Przeszłość Karkonoszy znów daje o sobie znać w porywającej opowieści o zapomnianym schronisku i hotelu z mroczną tajemnicą.

1944 rok. W hotelu Sanssouci w Karkonoszach odbywa się konferencja, na którą przyjeżdżają niemieccy dyplomaci z całego świata. Kulisy ich rozmów mają nigdy nie ujrzeć światła dziennego.

1992 rok. W opuszczonym od lat hotelu młodzież organizuje seans spirytystyczny. Zabawa w wywoływanie duchów wymyka się jednak spod kontroli.

2008 rok. Podczas remontu Sanssouci robotnicy znajdują zamurowane w piwnicy zwłoki. Prawdopodobnie należą one do Niemca, który zaginął w tej okolicy kilkanaście lat wcześniej. Wokół odkrycia zaczynają narastać plotki, na jaw wychodzą makabryczne sekrety starego hotelu, a podejrzenia śledczych padają na Jacka Węglorza, lokalnego historyka. Sytuacja dodatkowo komplikuje się, gdy na karkonoskich szlakach giną kolejne, pozornie przypadkowe osoby.

Czy rzeczywiście hotel był niegdyś miejscem wypoczynku Bieruta, wcześniej – katownią bezpieki, a w czasie wojny siedzibą Ministerstwa Spraw Zagranicznych III Rzeszy? Czy w Karpaczu funkcjonowała ambasada Japonii, a plotki o ukrytym w górach przez ambasadora skarbie zawierają w sobie ziarno prawdy?

Na te pytania odpowiedzi szuka Tomek Wilczur – pisarz, który wraca w Karkonosze, żeby udowodnić niewinność Węglorza. Wkrótce okazuje się, że wszystkie tropy prowadzą do zapomnianego schroniska…"

Czwarty tom serii karkonoskiej to dla mnie refleksja nad tym, czym jest przyzwalanie na złe uczynki, przymykanie oczu, współudział w czynieniu zła. Świetna książka, według mnie najlepsza z całej serii. Trzymająca w napięciu w zasadzie do ostatnich stron.

"Intuicja to osąd niepoparty świadomym rozumowaniem, który prowadzi ludzi naiwnych do popełniania poważnych błędów."

"Profesor nie należał też do urodziwych. Choć liczył niewiele ponad trzydzieści lat, to jego zmarszczone czoło, duże zakola, głębokie bruzdy wokół warg i odstające uszy sprawiały, że wyglądał na o wiele starszego."

Mistrzowsko budowane napięcie, łączące legendy górskie, historię regionu i osobiste dramaty. Jest wszystko co trzeba- wartka akcja, tajemnica, trudna historia i wyraziści bohaterowie. Książka jest ciekawa, dobrze i szybko się czyta.

8/10

"Intermezzo" Sally Rooney

 

"Peter i Ivan Koubekowie są braćmi, ale poza tym faktem łączy ich niewiele.

Peter jest trzydziestokilkuletnim prawnikiem z Dublina – przebojowym, kompetentnym i pozornie niezwyciężonym. Jednak po śmierci ojca nie może zasnąć bez leków i z trudem podtrzymuje relacje z dwiema bardzo różnymi kobietami: Sylvią, swoją niegasnącą pierwszą miłością, i Naomi, studentką, dla której życie to jeden wielki żart. Ivan z kolei to dwudziestodwuletni mistrz szachowy. Zawsze uważał siebie za towarzysko nieporadnego samotnika, przeciwieństwo wyrobionego starszego brata. Teraz, w pierwszych tygodniach żałoby, poznaje Margaret, starszą od siebie kobietę po przejściach, i ich losy szybko i intensywnie się splatają.

Dla dwóch pogrążonych w żałobie braci i ludzi, których kochają, nadchodzi nowe interludium – czas pożądania, rozpaczy i nowych możliwości – szansa, by się przekonać, ile jest w stanie pomieścić jedno życie, nie rozpadając się na kawałki."

Nie jestem przyzwyczajona do lektur tego typu. Książka piękna, przeznaczona dla osób wrażliwych. W książce dochodzi do zaledwie kilku wydarzeń, interakcji między bohaterami, które stanowią punkt wyjściowy do zagłębienia się w psychikę każdego z nich.

"Można się doprowadzić do szału, rozmyślając o tym, co inaczej można było zrobić w przeszłości."

"Głosy przenikające przez okna. Światła latarni. Odprowadza ją do biblioteki pod drzewami. Przeżyć jeden dzień z tamtego życia i umrzeć. Zimny wiatr w oczach piecze jak łzy. Z pustki po Tobie."

"Czasem chcesz, żeby ktoś był idealny, ale nie może, a ty go nienawidzisz, bo nie jest, chociaż to nie jego wina, twoja zresztą też nie. Po prostu potrzebowałeś czegoś, czego nie mógł ci dać."

"Do czego można dostosować życie, ile jest w stanie pomieścić jedno życie, nie rozpadając się na kawałki?"

Autorka porusza wiele tematów, co momentami prowadzi do chaosu. Początek trudny, ciężko się "wgryźć". Wątek Ivana znacznie ciekawszy od wątku Petera.

6/10

"Zastępcza" Katarzyna Wolwowicz

 

"Jagoda Zdrojewska wiedzie cudowne życie. Jest piękna, zamożna, a jej mąż to znany neurochirurg. Gdyby tego było mało, kobieta ma pracę marzeń. Odwiedza pięciogwiazdkowe kurorty i opisuje swoje podróże w znanym czasopiśmie. Ale... ktoś brutalnie odbiera jej życie. Policjanci podejrzewają jej męża, którego znaleźli przy ofierze. Lena – sąsiadka Zdrojewskich – uważa, że małżeństwo od dawna przechodziło kryzys, w domu bywały głośne awantury, a Jagoda wdała się w romans, co tylko potwierdza policyjną hipotezę. Jednak komisarz Tymon Hanter, brat podejrzanego, zrobi wszystko, by oczyścić Wojtka z zarzutów. Rozpoczyna prywatne śledztwo, odkrywając wiele głęboko skrywanych tajemnic, nie tylko z życia prywatnego Jagody, ale także dziennikarskiego dochodzenia, które prowadziła. Co takiego działo się w hinduskim SPA bogini Parwati, tak często odwiedzanym przez Jagodę? Kim jest Rashid Kumari i jaką rolę odegrał pod koniec jej życia? A przede wszystkim – kto zabił i czy małżeństwo państwa Zdrojewskich naprawdę było takie idealne...?

„Zastępcza” to opowieść o zbrodni, kłamstwie i o pragnieniu silniejszym od wszystkiego innego."

Kolejny ciekawy kryminał w wykonaniu Katarzyny Wolwowicz. Jej powieści można brać w ciemno i wiadomo, że się człowiek nie rozczaruje.

"Lepiej się miło zaskoczyć, niż srogo rozczarować."

"Widzisz... Kobiety nie są ani dobre, ani złe, ale z pewnością są mściwe..."

"Wolał nie wdawać się w niepotrzebne spory. Niby miał inne zdanie, ale w głowie zakiełkowało mu ziarenko niepewności, czy naprawdę dobrze znał swoich bliskich i czy to, co widział za każdym razem, gdy się spotykali, nie było jedynie piękną fasadą, za którą coś skrzętnie ukrywali."

"Posłuchaj, tak to już jest, że tych, których najbardziej kochamy, znamy najmniej. Też się o tym niejednokrotnie przekonałam."

Styl pisania autorki jest dynamiczny i pełen szczegółów, co pozwala nam łatwo wyobrazić sobie opisywane miejsca i sytuacje. Bohaterowie są dobrze zarysowani, każdy z nich ma swoje motywacje i tajemnice. Cała historia jest pełna napięcia, tajemnic i zaskakujących zwrotów akcji, które prowadzą do odkrycia prawdy o tragicznych wydarzeniach, które miały miejsce. Polecam.

8/10

"Cień bestii" Cody McFadyen

 

"Z pozdrowieniami z piekła…

Agentka specjalna FBI Smoky Barrett zajmowała się dotąd tropieniem seryjnych morderców. Nie miała sobie równych do czasu, kiedy szaleniec zabił jej męża i córkę, po czym brutalnie okaleczył ją, niszcząc w niej wolę życia. Smoky straciła wszystko.

Teraz inna bestia wdziera się w jej życie. Nieuchwytny morderca rzuca jej bezpośrednie wyzwanie. Przez wszystkie lata pracy w FBI Smoky nie zetknęła się z podobną osobowością - fascynujący potwór, chory geniusz, wymykający się analizom najlepszych profilerów. Po obejrzeniu nagrania jego ostatniej zbrodni Smoky decyduje się wrócić do agencji.

Powrót do pracy jest dla Smoky zarazem powrotem do życia. Będzie musiała jednak stawić czoła paraliżującemu strachowi – psychopata zna bowiem jej ostatni, czuły punkt."

Bardzo dobrze poprowadzona fabuła. Bohaterowie są perfekcyjnie wykreowani, opisy rzeczywiste i nie przerysowane. Książka, którą, dzięki mistrzowsko poprowadzonej akcji, czyta się szybko. A jednocześnie przez makabryczne opisy morderstw nie sposób szybko wymazać ją z pamięci.

"Kochać, to znaczy wiedzieć o tym, co jest najgorsze w drugim człowieku i mimo to pragnąć go nadal całym sercem."

"Jednym z darów długiego małżeństwa jest zdolność przekazywania sobie wszystkiego – od lekkiego niezadowolenia do sedna życia – w jednym spojrzeniu. To coś, co człowiek buduje, splatając swoją duszę z duszą małżonka, oczywiście jeśli chce tej wspólnoty dusz."

"Dotąd teraźniejszość nienawidziła przeszłości, a przeszłość była teraźniejszości wrogiem."

"Rodzicielstwo nie jest pojedynczą melodią, sztuka w jednym akcie. Jest skomplikowane, składa się zarówno z miłości, jak i gniewu, z bezinteresowności i egoizmu. Są chwile, gdy piękno twojego dziecka zapiera ci dech w piersi. Są i takie, gdy pragnęłabyś, żeby choć przez chwilę w ogólne nie było żadnego dziecka."

Jednym słowem: mocne! Tak, to nie jest łatwa książka dla osób, które mają wrażliwą duszę i bogatą, obrazową wyobraźnię. Ogromny plus za fragment dotyczący szufladkowania ludzi i homofobii. Świetnie się czyta i nie można się oderwać. Polecam.

8/10

"Żywi i umarli" Nele Neuhaus

 

"W siódmej części bestsellerowej serii wraz z Pią Kirchhoff śledzimy snajpera – zabójcę uderzającego zawsze z ukrycia, często ze znacznego oddalenia. Przesyła on policji specjalnie przygotowane nekrologi z informacją, dlaczego dana osoba musiała zginąć. Ofiary to niewinni ludzie, bliscy osób, które snajper chce ukarać. Morderca terroryzuje ludność Frankfurtu i okolic, uderzając systematycznie i precyzyjnie i nie dając policji chwili wytchnienia. Przedstawia się jako „Sędzia”, „który przyszedł sądzić żywych i umarłych”.

Pia Kirchhoff i jej przełożony Oliver von Bodenstein już wkrótce trafiają na ślad ludzkiej tragedii."

Bohaterowie książek Nele Neuhaus są żywi i prawdziwi. Fajnie się czyta jej książki. Co mnie osobiście cieszy to, że rozbudowane wątki poboczne dotyczące życia prywatnego "prowadzących dochodzenie" nie są irytujące.

"Wszystkie rany, nawet te głębokie, w końcu się goją, jeśli się ich nie rozdrapuje."

"Nikt nie przechodzi przez życie, nie raniąc innych i nie będąc dla kogoś powodem do rozczarowania, troski, nie zadając bólu czy nawet cierpienia. Jednak na każde działanie, które szkodziło innym, można znaleźć odpowiedź i wyrównanie krzywd (...)."

"Niestety, w życiu już tak jest, że niektórych rzeczy nie da się wytłumaczyć. Czasem nie mamy innego wyjścia, jak zaakceptować rzeczywistość, niezależnie od tego, jakie to dla nas trudne."

"Są rzeczy gorsze niż śmierć, mawiamy, i jest w tym powiedzeniu sporo prawdy. Już sama strata jest ogromną katastrofą, pozostawiając rany, które nie chcą się zabliźnić."

To jest książka która powala, wciąga i wsysa się w czytelnika jak pijawka. Autorka niezawodna. Od książki nie można się oderwać, zaskakuje do samego końca. Świetna rozrywka.

7/10

"Desperatka" Alicja Sinicka

 

"CO TAK NAPRAWDĘ STAŁO SIĘ Z MOJĄ SIOSTRĄ?

Prawniczka Adela Janas wraca do rodzinnych Pętlic, aby zająć się matką i sprawami rodzinnymi po tragicznej śmierci swojej siostry Iny. Między młodymi kobietami od zawsze był pewien dystans i cień rywalizacji, jednak w obliczu śmierci wszystko to przestaje mieć znaczenie. Adeli trudno jest pogodzić się z myślą, że siostra targnęła się na swoje życie, zaczyna więc zanurzać się w jej pogmatwane sprawy, odkrywając coraz więcej tajemnic, słabości i zaskakujących wyborów.

W desperackim dążeniu do poznania prawdy towarzyszy jej komisarz Michał Orłowski, funkcjonariusz lokalnej policji, z którym łączy ją trudna przeszłość. Czy Adeli uda się uzyskać odpowiedzi na wszystkie dręczące ją pytania? I czy na pewno jest na to gotowa?"

Nie powiedziałabym, że książka jest mroczna i duszna. Jest ona pełna tajemnic i dramatów oraz porusza ważną kwestię - problem z uzależnieniem od hazardu. Jest ono (to uzależnienie) równie groźne, jak to od alkoholu czy narkotyków. 

"Najgorsze rzeczy w życiu zawsze spotykają człowieka przez przypadek. Spadają na niego jak deszcz. Nie da się ich powstrzymać, nie da się z nimi walczyć."

"Niektórzy ludzie poruszają w nas struny, które nigdy nie przestają dźwięczeć."

"Gdy zamykają się usta, otwiera się umysł. Prawdziwe myśli i uczucia wyłaniają się wtedy z ukrycia, dlatego tak wiele osób boi się milczenia. Ucieka od niego, ucieka od siebie."

Początek powieści nie zapowiadał tego, jak ona się skończy. Nie sądziłam, że aż tak mnie wciągnie i pochłonie. Świetnie się słuchało. Świetnie zarysowana fabuła. Niby niczego już się czytelnik nie spodziewa, a tu buum i zaskoczenie, jedno za drugim. Polecam!

8/10

"Zło" Katarzyna Wolwowicz

 

"Powieść zainspirowana prawdziwymi historiami.

Iwona Kolibra przechodzi na emeryturę i odnajduje spokój w samotnym życiu. Jednak los ma dla niej inne plany. Kobieta otrzymuje list z ośrodka adopcyjnego, do którego przed trzydziestoma pięcioma laty oddała córkę. Pełna wzbudzonej nagle nadziei na jej poznanie dowiaduje się, że dwadzieścia lat temu dziewczynka zaginęła, a policja prawdopodobnie właśnie odnalazła jej szczątki. Do identyfikacji potrzebny jest jednak materiał genetyczny biologicznej matki. Targana silnymi emocjami Iwona postanawia wyruszyć do miasta, w którym dorastała Oliwia, by osobiście dowiedzieć się, co stało się z jej dzieckiem.

W tym samym czasie jeleniogórscy policjanci dokonują makabrycznego odkrycia. W mroźną zimową noc do kontenera na śmieci przy jednym z supermarketów ktoś podrzucił zwłoki nastoletniej dziewczyny. Śledztwo w tej sprawie podejmuje komisarz Olga Balicka wraz ze swoim zespołem. Wkrótce okazuje się, że zaginęła kolejna nastolatka, a cała sprawa zaczyna robić się jeszcze bardziej skomplikowana, niż wydawało się na początku.

Co wspólnego mają ze sobą zaginięcia, do których doszło na przestrzeni dwudziestu lat? Czy Oldze uda się wygrać wyścig z czasem i uratować ostatnią porwaną dziewczynkę? I z jaką osobistą tragedią przyjdzie jej się zmierzyć tym razem?"

Kolejna bardzo dobra powieść Autorki. Trzyma w napięciu od pierwszej do ostatniej strony. Przeczytałam jednym tchem, na raz.

"Ile razy mam po­wta­rzać, że je­że­li chcesz być w nocy trak­to­wa­ny jak męż­czy­zna, za dnia nie za­cho­wuj się jak chłop­czyk."

"Źli lu­dzie robią złe rze­czy. I smut­na praw­da jest taka, że cza­sem nie po­tra­fi­my im w tym prze­szko­dzić."

"Lu­dzie, któ­rzy wy­ra­sta­li w ko­cha­ją­cym domu i jako dzie­ci byli oto­cze­ni tro­ską i sza­cun­kiem, nigdy nie pojmą tych, któ­rzy tego nie do­świad­czy­li. Ale nie ży­wi­ła do niego o to żalu. Jak to mówią, syty głod­ne­go nie zro­zu­mie, i jej zda­niem to samo do­ty­czy­ło głodu emo­cjo­nal­ne­go."

"Nie po­zna­wa­łam cię, ale spoko, stres to cho­ler­nie silny prze­ciw­nik i cza­sem zu­peł­nie zmie­nia czło­wie­ka."

"Zaczął się zastanawiać, jak to możliwe, że dwoje ludzi patrzących na to samo może widzieć to coś zupełnie inaczej."

Autorka zaserwowała nam dwie różne historie, które finalnie będą ze sobą połączone. Autorka kolejny raz zaserwowała nam rewelacyjną fabułę. Buduje napięcie, które wzrasta z każdą kolejną stroną, tylko po to by pod koniec sięgnąć zenitu. Uwielbiam jej styl, jej historię i serię z Olgą. Nie jest to tylko opowieść o zbrodni, ale także o konsekwencjach dawnych decyzji, o poszukiwaniu prawdy, o macierzyństwie i stracie.

8/10

Światła sceny (2000)

 

"Jody Sawyer (Amanda Schull) to jedna z wielu dziewcząt, które od dziecka pragnęły tańczyć w balecie. Męczące treningi, godziny ćwiczeń, stopy zdarte do krwi, to wszystko nie stanowi dla niej problemu. Walcząc z własnymi słabościami, wygrywa bilet do sławy. Jedna z najbardziej prestiżowych szkół przyjmuje ją w swe progi. Szybko jednak okazuje się, że Jody odstaje od grupy. Kiedy zostaje pominięta przez właściciela szkoły przy doborze obsady do wystawianego przez niego baletu, postanawia spełnić swe marzenia w inny sposób... przez łóżko Coopera Nielsona (Ethan Stiefel). Jest on wspaniałym baletmistrzem i utalentowanym choreografem, a Jody, zakochana w nim po uszy, dostaje główną rolę w jego przedstawieniu. Czy zdoła kontynuować próby, gdy w grę wejdą wyższe uczucia? Zwycięży moc uczuć czy profesjonalizm?"

Całkiem miły i przyjemny film. Dobrze się go oglądało. W ciekawy sposób pokazana "walka o marzenia" młodych ludzi i do czego są oni zdolni, by zdobyć to, czego pragną.

6/10

"Miasto upadłych" David Baldacci

 

"Coś okrutnego dzieje się w Baronville. W niegdyś tętniącym życiem, a dziś pokrytym rdzą górniczym miasteczku w ciągu dwóch tygodni dochodzi do czterech morderstw. W dodatku szaleje tam plaga uzależnień od opioidów. Obdarzony wyjątkowym talentem śledczym Amos Decker jest przypadkowym świadkiem podwójnego zabójstwa. Wkrótce niebezpieczeństwo zaczyna zagrażać jego bliskim... Detektyw podejrzewa, że zbrodnie z Baronville są tylko wierzchołkiem góry lodowej, sięgającej daleko poza granice tej miejscowości."

Dobry kryminał, taki z serii lekki łatwy i przyjemny. Jednak zakończenie rozczarowujące. Banalne i łatwe do przewidzenia.

"Wielu ludzi poniosło taką czy inną potworną stratę. To zdarza się codziennie. A jednak potrafią żyć dalej."

"(...) przypuszczenie to nie to samo, co fakt."

"Są rany, które nigdy się nie zabliźniają."

"W śledztwie chodzi o to, żeby mieć jak najpełniejszy obraz sytuacji. Diabeł tkwi w szczegółach. A każdy czyn ma swój motyw."

Dobrze się czyta, ale trochę przekombinowana - za dużo wątków naraz, przez co ma się wrażenie, że miejscami panuje chaos. Może nie jest to najlepsza powieść autora, jednak David Baldacci nigdy mnie jeszcze nie zawiódł. Lekka i przyjemna lektura też jest w cenie.

6/10

Barron's Cove (2024)

 

"Amerykański thriller kryminalny, który trzyma w napięciu do ostatniej sekundy. Po tragicznej śmierci syna Caleb nie ma już nic do stracenia. Pogrążony w żałobie i naznaczony brutalną przeszłością, porywa chłopca, którego obwinia za stratę dziecka. Rozpoczyna się bezlitosny pościg – na czele z wpływowym politykiem, ojcem porwanego Ethana, który nie cofnie się przed niczym, by odzyskać syna."

Kolejna historia z potencjałem słabo zrobiona. Aż żal. Obejrzałam do końca, bo miałam nadzieję, że się rozkręci. Do obejrzenia tylko w między czasie.

5/10

"Zapomniani" Marcel Moss

 

"Gdańsk, 1985 rok. Biznesmen Erwin Ratman znika w tajemniczych okolicznościach wraz z żoną Katarzyną i dwojgiem dzieci. Śledczych niepokoi fakt, że zaginieni pozostawili w domu wszystkie swoje rzeczy – jakby opuścili go w pośpiechu, zamierzając wkrótce wrócić.

Blisko czterdzieści lat później, podczas rozbiórki słynnego sopockiego klubu Kormoran, zostają odkryte szczątki dwóch dorosłych osób. Badania genetyczne potwierdzają, że jedna z ofiar to Katarzyna Ratman.

Wkrótce do warszawskiej Agencji Poszukiwań Osób Zaginionych „ECHO” zgłasza się siostra zmarłej, Anna. Jest przekonana, że dzieci Ratmanów wciąż żyją – i że jeśli ktoś może je odnaleźć, to tylko Igi Sznyder i Sandra Milton.

Detektywi niechętnie podejmują się sprawy i wyruszają do Trójmiasta. Szybko przekonują się, że niektóre tajemnice z przeszłości lepiej pozostawić w spokoju. Ale jest już za późno.

DAWNO ZAPOMNIANE ZŁO WŁAŚNIE POWRÓCIŁO..."

Cóż za powieść! Marcel Moss nie zawodzi, jego książki można brać w ciemno z gwarancją, że będzie się działo i w jakiś sposób zryje nam głowę. Autor nie powiela schematów i każda część jest czymś nowym, zaskakującym, a przy tym tak samo pochłaniającym jak poprzednie historie.

"To wtedy po raz pierw­szy zro­zu­mia­ła, że mając nad kimś wła­dzę, dźwi­ga się na bar­kach ol­brzy­mią od­po­wie­dzial­ność za tę osobę. Bar­dzo łatwo bo­wiem mogła wy­rzą­dzić nie­po­trzeb­ną krzyw­dę. A nie ma nic gor­sze­go niż ra­nie­nie tych, któ­rym na nas za­le­ży."

"Rat­man uświa­do­mił sobie, że suk­ces nie zna li­mi­tu. Za­wsze można osią­gnąć wię­cej."

Ostrzeżenie. Książka nie dla wrażliwców! Zawiera drastyczne sceny gwałtu, tortur i przemocy psychicznej. Mocne strony w powieści to napięcie jak w kryminale dokumentalnym, przenikliwość psychologiczna postaci, realizm mafijnego świata lat 80. Marcel Moss mistrzowsko gra emocjami.

8/10

"Samotny wilk" Jo Nesbø

 

"Taksydermista potrafi zachować iluzję życia.

Ale śmierć jest nieodwracalna…

Jordan, przestępcza dzielnica Minneapolis, w której zginąć jest łatwiej niż żyć. Wojny gangów zbierają żniwo wśród przypadkowych mieszkańców, a policja pozostaje bezradna. Gdy dochodzi tu do zamachu na handlarza bronią, zakrawa to na ironię lub… sprawiedliwość.

Cyniczny detektyw Wydziału Zabójstw, Bob Oz, zagłębia się w mroczne zaułki miasta, by odkryć, kto pociągnął za spust. Instynktownie wyczuwa, że nie jest to zwykła próba zabójstwa, a dochodzenie coraz mocniej przypomina mu sprawę, o której próbuje zapomnieć. Prowadząc śledztwo, wpada w spiralę przemocy.

Losy bohaterów Samotnego wilka wstrząsają i prowokują do myślenia o zawiłościach ludzkiej natury.

Nie każdy jest zdolny do popełnienia zbrodni. Do czasu."

Autor jest mistrzem w kreowaniu postaci. To, jak znakomicie buduje psychologię swoich bohaterów, to zdecydowanie jeden z wyróżników jego twórczości. Nie od razu zapałałam sympatią do głównego bohatera. W zasadzie nie wiem czy w ogóle. Ale ważniejsze dla mnie jest to, żeby ten bohater wzbudzał emocje. Mogę się na niego wkurzać, może mnie irytować, ale nie może być mdły i nijaki.

"Miasto i świat potrzebują naiwnych optymistów bardziej niż zrezygnowanych realistów."

"Zawsze będzie wojna, ale to ja muszę nauczyć się strategii… Wszystkie bitwy toczone są najpierw w umyśle. Jeśli nie mogę wygrać ataku w mojej głowie, jak mogę pokonać wojnę poza mną."

"Bez ciemności nie ma światła. A bez światła nie może być ciemności… Samotny wilk nigdy do tego nie pasuje, bierze to, co do niego należy… Jego łapy są zawsze zakorzenione w jego własnej prawdzie."

"Kiedy już raz się spadło poza krawędź otchłani, równie dobrze można się napawać swobodnym spadaniem."

Ciekawy kryminał i świetne zakończenie. Nieźle uknuta intryga - długo nie można złapać, dlaczego... Inny Nesbo, ale nadal dobry.

7/10

"Rdzeń" Weronika Mathia

 

"Zaginiony chłopiec.

Rodzinna tajemnica.

Konstelacje kłamstw.

Gdy zniknął mały chłopiec, nikt nie znalazł odpowiedzi na pytanie, co się z nim stało. Po jedenastu latach Julia nie ma już złudzeń – nigdy nie odnajdą jej brata. Aż do dnia, gdy para policjantów staje w drzwiach jej domu, przyprowadzając Damiana z powrotem.

Jednak jeszcze tej samej nocy to, co miało być końcem rodzinnego dramatu, szybko zamienia się w początek jeszcze większego koszmaru.

Przez te wszystkie lata Damian był w miejscu, które zdawało się być tuż obok, a jednocześnie zupełnie niewidoczne. Tamtej nocy wydarzyło się coś, co na zawsze zmieniło losy niejednej rodziny.

Śledczy muszą zmierzyć się z prawdą, która sięga aż do samego trzonu zła, które drzemało w uśpieniu, po to tylko, by w odpowiednim momencie znów się wybudzić.

Rdzeń każdego człowieka jest bowiem gorący jak słońce. I zupełnie jak najbliższa ziemi gwiazda może nieść światło lub ciemność."

W tej powieści mieszają się różne emocje i różne motywacje. Nie można się nudzić. Złożona i zaskakująca intryga, niezwykle dramatyczna podróż, jednak warto ją odbyć.

"Pokruszone serce, zbrodnie i strach. Schowałam, ale nie zapomniałam. To wszystko wyświetlało się w mojej własnej sali kinowej codziennie przed snem."

"Ludzie zapominają o sobie, rozumiesz? Czasami tego chcą, a czasami muszą, żeby nie zwariować."

"Czuła, że jej serce bije głośniej i głośniej, przypominając, że rozum może się mylić, a ono nigdy. Serce wie. Na przekór statystyce i nauce."

"Moim zdaniem każdy może zabić. Tylko nie każdy potrafi z tym żyć."

Bardzo lubię styl pisania Autorki. Dokładnie maluje postacie, z najmniejszymi szczegółami. Robi to tak, że łatwo je sobie wyobrazić i się utożsamić z tym, co czują. To książka, przy której można się wzruszyć nie raz, ale dwa, trzy razy. I jeszcze długo po ostatniej stronie siedzi w głowie.

8/10

Vinci 2

 

"Cuma (Robert Więckiewicz), emerytowany mistrz złodziejskiego fachu, wiedzie spokojne życie na andaluzyjskim wybrzeżu Hiszpanii. Niespodziewanie dostaje propozycję kolejnego skoku. Odmawia – aż dowiaduje się, że Chudy (Mirosław Haniszewski) – dawny partner Grubego, dziś rywal – planuje największy napad w Krakowie i to bez niego. Co gorsza, z nową, młodą ekipą – szybką, pewną siebie i działającą bez sentymentów (Piotr Witkowski, Jakub Hycnar). Dla Cumy to nie tylko wyzwanie. To sprawa osobista. Wraca, żeby udowodnić, że nadal jest złodziejem numerem jeden. Żeby odzyskać szacunek. I wyrównać rachunki. Razem z dawnymi przyjaciółmi (Borys Szyc, Kamilla Baar, Jacek Król) i na nowo skompletowaną ekipą (Zofia Jastrzębska, Jan Sałasiński) Cuma wchodzi do gry na własnych zasadach. Plan? Prosty: ukraść to, co planują inni, i zrobić to lepiej. Szybko jednak wszystko zaczyna wymykać się spod kontroli. Problem w tym, że nikt nie gra tu czysto. Cuma trafia na celownik upartego gliny (Łukasz Simlat) i bezwzględnego agenta FBI, niegdyś komisarza Wilka (Marcin Dorociński), który wraca do Krakowa z nową misją i starymi porachunkami. Rozpoczyna się gra o najwyższą stawkę – pełna podstępów, zaskoczeń i mistrzowskich trików."

Może i niezłe kino akcji, niezła komedia, ale... chyba nie do końca w moim stylu. Najbardziej chyba ucieszyła mnie rola Dorocińskiego, chyba najbardziej mi ona uśmiechnęła.

6/10

"Sznurki starej marionetki" Małgorzata Węglarz

 

"René Cavalier niespodziewanie traci pracę przy wykonywaniu pośmiertnych fotografii. Zmuszony sytuacją, przyjmuje jedyną dostępną ofertę: ma zostać grabarzem. Praca na zabytkowym cmentarzu, który jest dumą miasta, wydaje się prestiżowa. Zarządca ma jednak wielu wpływowych zleceniodawców, a jego pracownikom nie brakuje dodatkowych obowiązków…

W tym samym czasie do miasta wraca niezwykle utalentowany skrzypek, Henry von Gradner. W domu oczekuje go siostra, eteryczna i inteligenta Emma. Ich ojciec był znanym twórcą marionetek, a matka rządziła rezydencją twardą ręką. Od powrotu Henry’ego zaczynają ginąć mieszkańcy miasta, a bale i uroczystości przerywają krwawe akty zemsty.

Co stało się z rodzicami Emmy i Henry’ego? Kto stoi za serią brutalnych morderstw? I co dzieje się za murami cmentarza, gdy zostają tam już tylko grabarze i umarli?"

Mroczna i niepokojąca historia z elementami horroru. Zdecydowanie to nie jest lekka i przyjemna historia, a tajemnica i mroczność tej książki to jej mocną stroną.

"Potrzebowałem wielu lat, aby uporządkować całość, zrozumieć zdarzenia, których nie zawsze byłem świadkiem."

"Widziałem marionetki tańczące w ogniu. Krew ściekającą ze ścian. Poznałem życie, które odebrano siłą. Byłem świadkiem rozpaczy niszczącej szczęście."

"Świat zmarłych to jedyny, jaki rozumiem. W duchy można wierzyć lub nie. Do niczego nie trzeba się przyznawać. Z ludźmi nie jest tak łatwo."

Podczas lektury ogarniało mnie uczucie niepokoju i fascynacji. Nie sposób oderwać się od historii, mimo że potrafi szczerze przestraszyć. Węglarz buduje niesamowity gotycki klimat. To znakomita lektura dla tych, którzy lubią historie mroczne, pełne napięcia i pozostawiające w sercu chłód. 

7/10

Głupcy (2022)

 

"Namiętne zbliżenie Marleny (Dorota Kolak) oraz Tomasza (Łukasz Simlat) przerywa nagły telefon. Okazuje się, że wydzwania ktoś z przeszłości kobiety, jednak nie odbiera, czując jakiś wewnątrzny niepokój. Połączenia powtarzają się, a Marlena robi się coraz bardziej nieobecna. W końcu odbiera przy mężu, po czym wsiada razem z nim w pociąg i podróżuje do ośrodka. Spotyka tam Magdę (Katarzyna Herman), która przekazuje wszystkie dokumenty, wycofując się z opieki nad Mikołajem (Tomasz Tyndyk). Marlena nie chce popełnić drugi raz tego samego błędu i go porzucić, więc decyduje się na zabranie nieporuszającego się od dwóch lat, niemówiącego syna, czemu sprzeciwia się Tomek..."

Historia z potencjałem, ale zrealizowanie jej... Jak dla mnie - bardzo średnie. Być może nie umiem docenić przesłania, niemniej mnie tu brakowało emocji i wrażliwości.

5/10

"W pułapce pamięci" David Baldacci

 

"Detektyw Amos Decker na skutek urazu głowy, którego doznał w młodości, zyskał niezwykłą zdolność: niczego nie zapomina. Umiejętność, która pozwala mu znakomicie wykonywać policyjną robotę, staje się jego przekleństwem – mężczyzna nie może wymazać z pamięci szczegółów żadnego morderstwa. Po przeżyciu osobistej tragedii detektyw znalazł się na dnie – stracił dom, pracę, a przede wszystkim sens życia. Gdy w miejscowej szkole dochodzi do makabrycznej zbrodni, Decker zostaje włączony w śledztwo, ponieważ policja liczy na jego wyjątkowe umiejętności. Detektyw wpada na trop, na który nikt wcześniej nie zwrócił uwagi. Szybko jednak przestaje być jasne, kto na kogo poluje..."

Ciekawa książka z mnóstwem nieoczekiwanych wątków, nie jest zbyt brutalna. Ciekawy pomysł na główną postać. Historia opisana jest świetnie, szybko, płynnie z lekkością dzięki której, nie czuje się upływających stron.

"Jeżeli ktoś chce cudu, musi włączyć telewizor."

"Mój umysł zamieszkuje dziki lokator. I tak się składa, że tym lokatorem jestem ja sam."

"Prawda i sprawiedliwość niekoniecznie idą ze sobą w parze."

"I możecie mówić, co chcecie, o niesprawiedliwości i o tym, że niektórzy potrafią otrząsnąć się z okrucieństw, jakich zaznali w swym życiu, ale każdy jest inny. Niektórzy są twardzi jak stal, inni krusi. Nigdy nie wiemy, co przypadnie nam w udziale."

To jedna z tych książek, podczas których lektury człowiek żałuje, że od czasu do czasu musi jednak położyć się spać i przerwać czytanie. Wartka akcja, nietypowy śledczy, coś nowego. Naprawdę wciągający i inteligentny kryminał.

7/10

"Rytuał" Wojciech Chmielarz

 

"Komisarz Jakub Mortka po latach wraca w Karkonosze. Tym razem prywatnie – tylko on, jego ukochana z Francji i góry. Tyle że podczas wędrówki w pięknym ustronnym miejscu znajdują zwłoki. Romantyczny wyjazd zamienia się w koszmar – tym większy, że zanim Mortka zdąży powiadomić miejscową policję, ciało znika. Komisarz zaczyna własne śledztwo, w którym nieoczekiwanie pomaga mu aspirantka z jeleniogórskiej komendy, Maria Szulej.

Okazuje się, że Karkonosze pełne są krwawych tajemnic – satanistyczne rytuały, opowieści o hitlerowskich skarbach oraz wiara w Bestię z Izer. Niektóre legendy mają w sobie jednak ziarno prawdy, a diabeł tkwi nie tyle w szczegółach, ile w drugim człowieku. Czyżby centrum lokalnego piekła była mała wieś, z której nie ma jak uciec, bo wszystkie drogi nieuchronnie prowadzą z powrotem? Tutaj każdy zna każdego, a zarazem nikt nie ma pojęcia, co dzieje się za drzwiami domu sąsiada, jakie tajemnice skrywa piwnica potentata ziemskiego ani jakie praktyki odbywają się w miejscowym ośrodku rozwoju duchowego.

W siódmej odsłonie cyklu Wojciecha Chmielarza komisarz Mortka i aspirantka Szulej natrafiają na coraz bardziej zadziwiające tropy, a każdy przełom w dochodzeniu okazuje się zaledwie wstępem do kolejnej zagadki."

Świetny karkonoski klimat. Kolejny mocny kryminał Chmielarza, który zapewnia moc wrażeń i emocji. Fani komisarza Mortki nie będą zawiedzeni.

"Kiedyś ich samotność była ich twierdzą. Teraz stawała się pułapką."

"Je­steś tak głupi, że na­wet do Sejmu byś się nie nada­wał. A tam tylko na­ci­skają na tych gło­so­wa­niach przy­ci­ski. Ty byś je­den przy­cisk ze­psuł, a drugi ze­psuł."

Bardzo lubię tajemnice czy legendy wplecione w fabułę, zwłaszcza gdy toczy się ona w górach, które tworzą niepowtarzalny klimat. Powieść jest wielowątkowa, dość skomplikowana z rozbudowaną warstwą obyczajową, śledztwo zagmatwane i dużo się w niej dzieje, a zakończenie zaskakuje. Nie trzeba znać poprzednich tomów aby czerpać przyjemność z czytania.

7/10

"Naśladowca" Nadine Matheson

 

"Seryjny morderca i jego naśladowca toczą brutalną grę w kotka i myszkę.

Nad Tamizą zostają znalezione części poćwiartowanych ciał dwóch ofiar. Dochodzenie prowadzi Anjelica Henley, inspektor londyńskiej policji. Sposób działania mordercy jest uderzająco podobny do modus operandi Petera Oliviera, który odsiaduje wyrok dożywocia za serię przerażających zabójstw. Gdy Olivier dowiaduje się, że ktoś imituje jego zbrodnie, bierze sprawy w swoje ręce. Wkrótce inspektor Henley uświadamia sobie, że i ona jest obiektem zainteresowania zabójcy, a ofiary nie zostały wybrane przypadkowo…

Pierwszy tom kryminalnej serii z komisarz Anjelicą Henley, którą pokochają fani Hannibala Lectera i Larsa Keplera!"

Jestem fanką Hannibala Lectera, ale nie uważam, żeby to porównanie było dobre. Seryjny morderca przedstawiony jako narcystyczny psychopata, jest zupełnie innym typem bohatera, niż Lecter. Ale to tylko moje subiektywne odczucia.

"Nie zdziwiłabym się, gdyby się okazało, że facet wrzucił już na Instagrama zdjęcia swojego znaleziska."

"Matei, ten robotnik budowlany, powiedział, że nie tknął nogi, ale niestety zwymiotował na nią, co z pewnością nie ułatwia nam sprawy."

"Nikt nie zabezpieczał śladów tak dobrze jak on. Thomas był skrupulatny i, co najważniejsze lojalny."

Dobry kryminał, lecz nie najlepszy. Historia mrozi krew w żyłach i przeraża swoją brutalnością, a sam morderca podsyca tylko wyobraźnię. I na tym kończą się plusy tej powieści, jak dla mnie. Lektura dla wytrwałych.

6/10

Top Trendy LC - lipiec 2025

"Zestawienie TRENDY miesiąca pokazuje, które książki były najczęściej odwiedzane w serwisie lubimyczytać.pl i miały średnią ocenę powyżej 7,0. To internauci kreują zainteresowanie danym tytułem: wchodzą do serwisu zainteresowani np. reklamą, audycją, wywiadem, wzmianką w prasie, radiu lub telewizji. Nie znamy wszystkich powodów, dla których użytkownicy wyszukują akurat dane tytuły, jednak możemy z czystym sumieniem napisać, że kiedy 3 miliony osób odwiedzających serwis miesięcznie wybiera konkretne podstrony książek, to znaczy, że są one popularne.

W zestawieniu TOP 100 znajdują się książki ze średnią ocen powyżej 7,0."

1. "Schronisko, które zostało zapomniane" Sławomir Gortych
2. "Colette" Valérie Perrin
3. "Substytucja" Remigiusz Mróz
4. "Byliśmy łgarzami" E. Lockhart
5. "Cały ten błęki" Mélissa Da Costa
6. "Schronisko, które przestało istnieć" Sławomir Gortych
7. "Teoria „Pozwól im”. Odmieniające życie narzędzie, o którym mówią miliony ludzi" Mel Robbins
8. "Małe życie" Hanya Yanagihara
9. "Pomoc domowa" Freida McFadden
10. "Goście weselni" Alison Espach
11. "Krawiec" Vincent V. Severski
12. "Samotny wilk" Jo Nesbø
13. "Ja, Ozzy. Autobiografia" Ozzy Osbourne, Chris Ayres
14. "Dziwne obrazki" Uketsu
15. "Gdy powrócą kanarki" Laura Barrow
16. "Rytuał" Wojciech Chmielarz
17. "Bóg lasów" Liz Moore
18. "Fourth Wing. Czwarte Skrzydło" Rebecca Yarros
19. "Zadzwoń, jak dojedziesz" Jakub Bączykowski
20. "Projekt Hail Mary" Andy Weir
21. "Chłopki. Opowieść o naszych babkach" Joanna Kuciel-Frydryszak
22. "Nie kłam" Freida McFadden
23. "Nocami krzyczą sarny" Katarzyna Zyskowska
24. "Wiatr od morza. Sztorm" Magdalena Witkiewicz
25. "Bóg techy. Jak wielkie firmy technologiczne przejmują władzę nad Polską i światem" Sylwia Czubkowska
26. "Pułapki myślenia. O myśleniu szybkim i wolnym" Daniel Kahneman
27. "Traktat o łuskaniu fasoli" Wiesław Myśliwski
28. "Bezsilna" Lauren Roberts
29. "Między końcem a początkiem" Jojo Moyes
30. "Wojsławicka masakra kosą łańcuchową" Andrzej Pilipiuk
31. "Langer" Remigiusz Mróz
32. "Kasprowy" Remigiusz Mróz
33. "Dwór cierni i róż" Sarah J. Maas
34. "Demon Copperhead" Barbara Kingsolver
35. "Regiel" Michał Śmielak
36. "Życie Violette" Valérie Perrin
37. "Niewierna" Katarzyna Wolwowicz
38. "Null" Szczepan Twardoch
39. "Droga do piekła" Przemysław Piotrowski
40. "Atomowe nawyki. Drobne zmiany, niezwykłe efekty" James Clear
41. "Siedem razy lato" Paige Toon
42. "Zapomniane niedziele" Valérie Perrin
43. "Tam, gdzie kwitną cytryny" Aurora Tamigio
44. "Odwaga bycia nielubianym. Japoński fenomen, który pokazuje jak być wolnym i odmienić własne życie" Ichirō Kishimi
45. "Gdzie śpiewają raki" Delia Owen
46. "Zapomniani" Marcel Moss
47. "Człowiek w poszukiwaniu sensu" Viktor E. Frankl
48. "Wschód słońca w dniu dożynek" Suzanne Collins
49. "Ozyrys" Remigiusz Mróz
50. "Rozdroże kruków" Andrzej Sapkowski
51. "Koniec Wieczności" Isaac Asimov
52. "Alkoiluzja. Wyjście z alkoholowej sekty" Irena A. Stanisławska, Robert Rutkowski
53. "Korowód" Jakub Małecki
54. "Diabły" Joe Abercrombie
55. "Droga Królów" Brandon Sanderson
56. "Zła przeszłość" Mieczysław Gorzka
57. "Siedem sióstr" Lucinda Riley
58. "Wszystko zostaje w rodzinie" John Marrs
59. "Rota" Grzegorz Brudnik
60. "Światłoczułość" Jakub Jarno
61. "Kolaborantka" Barbara Wysoczańska
62. "Problem trzech ciał" Cixin Liu
63. "Schronisko, które spowijał mrok" Sławomir Gortych
64. "Szklany Tron" Sarah J. Maas
65. "Sobowtór" Maciej Siembieda
66. "Cienie nad stawem" Hanna Szczukowska-Białys
67. "Żądło" Paul Murray
68. "Onyx Storm. Onyksowa burza" Rebecca Yarros
69. "Nic mnie nie złamie. Zapanuj nad swoim umysłem i pokonaj przeciwności losu" David Goggins
70. "Hyperion" Dan Simmons
71. "Sto lat samotności" Gabriel García Márquez
72. "Plac zabaw" Richard Powers
73. "Dust Storm" Maggie Gates
74. "Słowik" Kristin Hannah
75. "Katharsis" Maciej Siembieda
76. "Lekcje chemii" Bonnie Garmus
77. "The Love Hypothesis" Ali Hazelwood
78. "Schronisko, które przetrwało" Sławomir Gortych
79. "Illuminae" Jay Kristoff, Amie Kaufman
80. "Dom z liści" Mark Z. Danielewski
81. "Filary Ziemi" Ken Follett
82. "Wędrówka dusz" Michael Newton
83. "O smaku brzoskwiniowej kawy" Natalia Waszak-Jurgiel
84. "Błękitna kropka. Człowiek i jego przyszłość w kosmosie" Carl Sagan
85. "Lato w wielkim mieście" Alex Aster
86. "Finansowa forteca" Marcin Iwuć
87. "Kiedy ciało mówi nie. Koszty ukrytego stresu" Gabor Maté
88. "Iron Flame. Żelazny płomień" Rebecca Yarros
89. "Zaleca się kota" Shō Ishida
90. "Forget me not" Ludka Skrzydlewska
91. "Cień wiatru" Carlos Ruiz Zafón
92. "Tam na niebie są rzeki" Elif Shafak
93. "Czarodziej śmierci" Katarzyna Bonda
94. "Córka księdza" Sylwia Kubik
95. "Hiroszima" John Hersey
96. "Jesteś moim jutrem" Hannah Bonam-Young
97. "Traumaland. Polacy w cieniu przeszłości" Michał Bilewicz
98. "Czerwień" Małgorzata Oliwia Sobczak
99. "Nieznośna lekkość bytu" Milan Kundera
100. "Osada" Michał Śmielak