"Powieść zainspirowana prawdziwymi historiami.
Iwona Kolibra przechodzi na emeryturę i odnajduje spokój w samotnym życiu. Jednak los ma dla niej inne plany. Kobieta otrzymuje list z ośrodka adopcyjnego, do którego przed trzydziestoma pięcioma laty oddała córkę. Pełna wzbudzonej nagle nadziei na jej poznanie dowiaduje się, że dwadzieścia lat temu dziewczynka zaginęła, a policja prawdopodobnie właśnie odnalazła jej szczątki. Do identyfikacji potrzebny jest jednak materiał genetyczny biologicznej matki. Targana silnymi emocjami Iwona postanawia wyruszyć do miasta, w którym dorastała Oliwia, by osobiście dowiedzieć się, co stało się z jej dzieckiem.
W tym samym czasie jeleniogórscy policjanci dokonują makabrycznego odkrycia. W mroźną zimową noc do kontenera na śmieci przy jednym z supermarketów ktoś podrzucił zwłoki nastoletniej dziewczyny. Śledztwo w tej sprawie podejmuje komisarz Olga Balicka wraz ze swoim zespołem. Wkrótce okazuje się, że zaginęła kolejna nastolatka, a cała sprawa zaczyna robić się jeszcze bardziej skomplikowana, niż wydawało się na początku.
Co wspólnego mają ze sobą zaginięcia, do których doszło na przestrzeni dwudziestu lat? Czy Oldze uda się wygrać wyścig z czasem i uratować ostatnią porwaną dziewczynkę? I z jaką osobistą tragedią przyjdzie jej się zmierzyć tym razem?"
Kolejna bardzo dobra powieść Autorki. Trzyma w napięciu od pierwszej do ostatniej strony. Przeczytałam jednym tchem, na raz.
"Ile razy mam powtarzać, że jeżeli chcesz być w nocy traktowany jak mężczyzna, za dnia nie zachowuj się jak chłopczyk."
"Źli ludzie robią złe rzeczy. I smutna prawda jest taka, że czasem nie potrafimy im w tym przeszkodzić."
"Ludzie, którzy wyrastali w kochającym domu i jako dzieci byli otoczeni troską i szacunkiem, nigdy nie pojmą tych, którzy tego nie doświadczyli. Ale nie żywiła do niego o to żalu. Jak to mówią, syty głodnego nie zrozumie, i jej zdaniem to samo dotyczyło głodu emocjonalnego."
"Nie poznawałam cię, ale spoko, stres to cholernie silny przeciwnik i czasem zupełnie zmienia człowieka."
"Zaczął się zastanawiać, jak to możliwe, że dwoje ludzi patrzących na to samo może widzieć to coś zupełnie inaczej."
Autorka zaserwowała nam dwie różne historie, które finalnie będą ze sobą połączone. Autorka kolejny raz zaserwowała nam rewelacyjną fabułę. Buduje napięcie, które wzrasta z każdą kolejną stroną, tylko po to by pod koniec sięgnąć zenitu. Uwielbiam jej styl, jej historię i serię z Olgą. Nie jest to tylko opowieść o zbrodni, ale także o konsekwencjach dawnych decyzji, o poszukiwaniu prawdy, o macierzyństwie i stracie.
8/10

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz