"Anonim" Diana Brzezińska

 

"Jedna noc. Jedna tajemnica. Jeden list, który po siedemnastu latach burzy spokój małej społeczności.

Na posterunek trafia anonim z opisem zbrodni sprzed lat: pobicie, uprowadzenie, rozczłonkowanie… i ognisko, nad którym sprawcy mieli piec części ludzkiego ciała. Nikt nie zna nazwiska ofiary. Nikt nie chce pamiętać tamtej nocy. A jednak ktoś w końcu pęka.

Prokurator Komorowski i policjant Kozłowski ruszają tropem, który przypomina wiejską legendę – dopóki informacje z podsłuchów, przesłuchań i zeznań nie zaczynają układać się w coś przerażająco spójnego. Rośnie panika. Ktoś kłamie. Ktoś próbuje ratować swoją rodzinę. Ktoś ukrywa prawdę, która może zniszczyć życie wielu osób.

To historia o winie, którą nosi się jak drugą skórę.

O kłamstwach, które dojrzewają w ciszy.

I o zemście, która smakuje gorzej niż strach."

Jedna z lepszych powieści Diany Brzezińskiej, jaką czytałam. Niewątpliwie atutem tej lektury jest nietuzinkowa struktura, w której akta sprawy i przesłuchań mieszają się ze standardową narracją historii, zachowując swoją rzeczywistą formę. Nie jest to książka, w której akcja toczy się dynamicznie, lecz czyta się ją i tak z zapartym tchem.

"Miłość ma swoje granice, a jeśli nawet nie ona, to zdrowy rozsądek, którym powinniśmy kierować się w życiu."

"Mówienie, ze dzieci z miasta i ze wsi miały te same szanse, było kłamstwem. Wieś była bardziej zamknięta na obcych. Mieszkańcy stanowili jeden sprawny organizm, niekoniecznie zdrowy. Pomagali sobie."

"Każdy wiedział wszystko o każdym. I się nie wtrącał. Skrywał te sekrety, odwracał wzrok, bo sam nie chciał, aby jego sprawy wyszły na jaw. Szczególnie przed obcymi."

Jest to książka, która zostanie w mojej pamięci. "Anonim" to historia inspirowana prawdziwymi wydarzeniami i to przeraża najbardziej. Człowiek to bestia, która na co dzień ukrywa mrok za czarującym uśmiechem. To historia o złości, żalu i poczuciu niesprawiedliwości.

8/10

"Obiecasz mi" Diana Brzezińska

 

"Trzecia część bestsellerowej serii kryminalnej o losach podkomisarza Krystiana i profilerki Ady.

Szczecin, środek nocy. Ada odbiera telefon od przerażonego Krystiana.

– Zabiłem… – słyszy.

Profilerka reaguje natychmiast – wsiada do samochodu i jedzie do niego. Krystian jest w szoku. Ada nie może się z nim porozumieć. Na łóżku leżą zwłoki kobiety, z którą się spotykał. Wszystko wskazuje na to, że to Krystian ją zabił. Ale on niczego nie pamięta. I nie wie, co tak naprawdę się wydarzyło.

Relacja Ady i Krystiana nigdy nie należała do łatwych. Teraz jednak staje się jeszcze bardziej skomplikowana…"

Bardzo dobra seria. Bardzo lubię styl, w jakim pisze Autorka oraz to, jak kreuje bohaterów. A fabuła jest wyjątkowo przemyślana. 

"Samopoczucie, a tym samym mózg, można było oszukać bez względu na sytuację. Niewiele osób zdawało sobie z tego sprawę, że nastrój człowieka nigdy nie zależy od sytuacji, tylko od jego nastawienia i myśli. Jedyną realną szansą na poradzenie sobie w trudnych okolicznościach było myślenie o sobie jak o zwycięzcy i zbagatelizowanie swojego niewygodnego położenia."

"Miłość to lekkomyślność, bez przyczyny, powodu, interesu czy zysku, umarła dla zainteresowania sobą. Kocha, ryzykując wszystko i o nic nie prosząc."

Absolutnie fantastyczna, świetnie napisana i wciągająca książka. Dawno nie czytałam tak dobrze napisanej sensacji z wątkiem obyczajowo - romansowym. Autorka w tej części nie daje ani bohaterom, ani czytelnikowi odetchnąć. Ciągle jest napięcie.

8/10

"Będziesz moja" Diana Brzezińska

 

"Ada Czarnecka: rudowłosa profilerka z ciętym językiem, powszechnie znana jako leń o wyjątkowo niskiej empatii, notoryczna spóźnialska i miłośniczka seriali true crime.

Krystian Wilk: przystojny i ambitny podkomisarz, seryjny podrywacz, dla którego „mąż to nie przeszkoda”.

Połączyła ich praca w Komendzie Wojewódzkiej Policji w Szczecinie, zagadkowa sprawa z Archiwum X i skomplikowana „przyjaźń”.

Szczecinem wstrząsa seria brutalnych morderstw. Sprawca upodobał sobie młode, rudowłose kobiety i z niezwykłym okrucieństwem urządza swoim ofiarom specyficzną uroczystość przed śmiercią. Trzeba działać szybko. Zostaje powołany zespół śledczy, w którego skład wchodzą Ada i Krystian. Ich znajomość się zacieśnia. W końcu nic tak nie zbliża jak zbrodnia…"

Historia bardzo ciekawa, wciągająca, intrygująca, trzymająca w napięciu i niezwykle spójna. Świetnie wykreowani bohaterowi, silne charaktery i niebanalna relacja między nimi. Jedna z lepszych książek jakie ostatnio czytałam!

"...współuczestnictwo w zbrodni łączy znacznie silniej niż miłość, małżeństwo czy partnerstwo, a może i kredyt we frankach szwajcarskich."

"Byli wzorową rodziną. Zawsze szczęśliwi i uśmiechnięci, do bólu wręcz idealni i przez to nawet nudni. Taka rodzina często ukrywa jakiegoś trupa w szafie."

"(…) prokurator jest jak antyperspirant, działa przez dwadzieścia cztery godziny siedem dni w tygodniu."

Wszystko ładnie się tu łączy, wątki zazębiają niejednokrotnie w zaskakujący sposób, całość jest przemyślana, poukładana i pokazana w różnych perspektywach, co szczególnie lubię w książkach. Autorka nie wymyśla nowych prawd, zasad, reguł, tylko bazuje na własnej wiedzy prawniczej i doświadczeniu. Świetna książka i na pewno sięgnę po kolejne części tej serii.

8/10

"On" Diana Brzezińska

 

"Marcel Jeleński to przykładny mąż i ojciec.

Dotrzymał przysięgi małżeńskiej – nie opuścił żony aż do śmierci.

Śmierci, do której mógł się przyczynić.

Joanna Jeleńska była kochającą żoną i matką. To Marcel znalazł jej ciało w ich małżeńskiej sypialni. Policjanci skupiają uwagę głównie na nim. Marcel plącze się w zeznaniach i desperacko próbuje ukryć pewien element kryminalnej układanki, bo wie, że może on zostać wykorzystany przeciwko niemu. Uparcie twierdzi, że jest niewinny. Ślady zbrodni zdają się jednak opowiadać zupełnie inną historię…

W związku pełnym sekretów miłość może stać się gwoździem do trumny."

Najbardziej w thrillerach psychologicznych lubię ten dreszczyk emocji, rodzaj przeczucia, który sugeruje rozwikłanie sytuacji oraz element zaskoczenia. Książka wciąga od pierwszych stron, zaskakuje zbrodnią i ciekawi motywem. Posiada także wątek romansu.

"Nie ma zbrodni doskonałych, bo każdej z nich dopuszcza się człowiek, są więc jedynie te, których nie potrafimy jeszcze rozwiązać."

"Pomieszczenie zdawało się ciasne, mimo wielkich okien i otwartej przestrzeni brakowało w nim powietrza. Czuł, jak pulsuje mu w głowie, a jego serce tłucze się w piersi. Cały czas schodziło z niego napięcie. Przed sobą położył na stole rękę - dłoń była opuchnięta i sina, uderzył mocno, ale nieumiejętnie. Satysfakcja rozlewała się jednak po jego ciele wraz ze wściekle pulsującą krwią."

Autorka rysuje bohaterów w genialny sposób. Temat psychopaty niszczącego swoją ofiarę jest podany w wyśmienity sposób. Romans, tajemnice i niebezpieczny mężczyzna - połączenie idealne. Powieść wzbudza wiele emocji. 

7/10

"Verity. Coraz większy mrok" Colleen Hoover

 

"Pierwszy thriller psychologiczny autorki, która porwała miliony czytelników

Verity Crawford, sławna autorka thrillerów, zostaje sparaliżowana wskutek tragicznego wypadku. Jej mąż zatrudnia pisarkę Lowen Ashleigh, by dokończyła bestsellerową serię książek chorej żony.

Podczas przygotowań do pracy w posiadłości Crawfordów Lowen w stosie notatek znajduje niepublikowany dotąd materiał. Tekst, który miał na zawsze pozostać tajemnicą, okazuje się wstrząsającą spowiedzią Verity.

Odkrywając sekrety autorki, Lowen coraz bardziej pogrąża się w mroku i niebezpiecznie zbliża do jej męża Jeremy’ego. Aż w pewnym momencie staje się częścią życia Crawfordów, jeszcze bardziej niepokojącego niż thrillery Verity...

Szokująca opowieść o małżeństwie, obsesji i manipulacji."

Podchodziłam do książki z pewną dozą niepewności. Zwlekałam z zabraniem się do czytania. Nie do końca wiedziałam, czego się spodziewać, ale to, co dostałam, przerosło moje oczekiwania - bardzo pozytywnie. Doskonale napisany thriller psychologiczny, który wciąga od pierwszych stron i zaskakujący coraz bardziej z każdym rozdziałem. 

Nie łączy mi się ta powieść z kategoriami, do których została przypisana na portalu Lubimy Czytać - zdecydowanie nie jest to powieść obyczajowa, czy romans. I przyznam, że głównie to spowodowało, że z taką niepewnością podchodziłam do książki.

"Żaden człowiek nie wyda się sympatyczny, jeśli pozna się go od środka."

"Nie skupiaj się na tym, dlaczego biegniesz. Skup się lepiej na mecie."

"Tam, dokąd zmierzamy, nie ma światełka w tunelu. To ostatnie ostrzeżenie. Przed nami coraz większy mrok."

"Mężczyzna mający za żonę psychopatkę nie zdaje sobie z tego sprawy, ponieważ robi ona wszystko, co w jej mocy, żeby to przed nim ukryć."

Dawno żadna historia nie wzbudziła we mnie tyle niepokoju. To zaskakująca historia. Od początku budzi w czytelniku niepokój. Czujemy, że coś nie gra, ale nie do końca wiemy, co. Naprawdę spodobał mi się ten klimat.

8/10

"Chwilowa anomalia. O chorobach współistniejących naszego świata" Tomek Michniewicz

 

"Znajomy negocjator policyjny powiedział mi kiedyś: „Obserwuj ludzi, gdy wszystko wokół się wali. W chwilach kryzysu dużo można zobaczyć”. Gdy więc wybuchła pandemia, obserwowałem uważnie. I robiłem notatki.

Sytuacja globalnego zagrożenia odsłoniła wiele chorób współistniejących, które trapią naszą cywilizację: ignorancję, komunikacyjny chaos, destrukcyjną siłę fake newsów, nieprzygotowanie rządów i nas samych na kryzys, irracjonalne reakcje stadne, władzę w rękach nieodpowiedzialnych ludzi... Jak to wszystko się dla nas skończy?

Ta książka to zapis rozmów ze specjalistami, którzy ze swoich obserwacji wyciągają wnioski na przyszłość. Psycholog konfliktu szkolący siły specjalne, politolożka, klimatolog, analityk spraw międzynarodowych, profesor ekonomii, socjolożka, preppers i inni eksperci w swoich dziedzinach pokazują, w jak fatalnej sytuacji się znaleźliśmy."

Jak dla mnie świetna i wciągająca książka o problemach oraz wyzwaniach współczesnego świata. W większości wątków pandemia stanowi jedynie wyzwalacz do rozpoczęcia dyskusji i dalszego poszerzania tematu. Co ważne - w książce nie ma żadnych teorii spiskowych.

"Możliwe też, że pandemia koronawirusa spowoduje głębsze przeformatowanie naszych potrzeb - zaczniemy się zastanawiać, co jest nam faktycznie konieczne do życia, a bez czego możemy się obejść, i to może nie najgorzej. Już wcześniej zaczęliśmy kwestionować, czy służy nam bezrefleksyjny konsumpcjonizm i dotychczasowa gospodarka "bulimiczna" - jedz, wymiotuj i znowu jedz, czyli: kupuj, wyrzucaj i znowu kupuj, choćby na kredyt."

"Teoria spiskowa łączy jednoczynnikowe wyjaśnienie z ładunkiem emocjonalnym. Ktoś jest winny, ktoś się dorobił, ktoś na tym skorzystał. To jest źródło teorii spiskowej. A za jej rozpowszechnianie odpowiada odwieczny mechanizm plotki - przekazania wieści z ust do ust."

"Sprzeczne sygnały dają nam jakby zgodę na dokonywanie osobistych wyborów na podstawie tego, co nam się wydaje."

Tematyka bardziej niż na czasie. Książka świetna. Dobry oddech od medialnego szumu. Pozwala spojrzeć na 2020 rok z nieco odleglejszej perspektywy. Zadziwiające, w jaki wzór potrafią ułożyć się połączone punkty.

8/10

"One płoną jaśniej" Shobha Rao

 

"Urodziły się skazane na dożywotnie cierpienie – jak wszystkie kobiety z małych indyjskich wiosek. Tam nie liczy się, czy jest się siostrą, żoną czy matką. Tam kobieta jest niewolnicą.

Poniżane, wykorzystywane i okaleczane Purnima i Sawitha w przyjaźni znajdują azyl. Do czasu… Jednak ogień nadziei, który raz zapłonął w ich sercach, nie gaśnie. A im bardziej los z nimi igra, tym one płoną jaśniej.

Z bohaterkami odważnej powieści Shobhy Rao utożsamiają się kobiety z wielu stron świata.

Seksizm, przemoc domowa, opresyjne normy społeczne to wciąż codzienność miliardów z nich."

Trudna książka. Pokazuje kim, a właściwie czym, są kobiety w dużej ilości miejsc na świecie. Kolejna książka, która pozwala wyjść ze swojego idealnego (a może i nie?) świata i zobaczyć, że nie wszędzie jeszcze dotarły hasła nowoczesności i równości...

"A czym jest miłość, Puri? - zapytała Sawitha. - Czym jest miłość, jeśli nie głodem?"

"[...] czas jest prosty. Czas nie jest żadną tajemnicą. Jest nagi i nie mruga oczami. Jak bawół orzący pole – posuwa się wolno do przodu, bez wahania i bez żadnej myśli."

"Wszystko jest zapisane w gwiazdach. Przez bogów. Nic nie możemy zmienić. Wiec jakie to ma znaczenie? Po co się martwić? bolesną, piękną historią niezwykłej przyjaźni dwóch silnych dziewczyn powinien zapoznać się każdy."

Fabuła wydaje się być niewiarygodna, a jednak prawdziwa. Szokuje i wywołuje wściekłość. Z tą bolesną, piękną historią niezwykłej przyjaźni dwóch silnych dziewczyn powinien zapoznać się każdy. Gwarantuje, że mocno każdym czytelnikiem wstrząśnie.

7/10

"Bóg lasów" Liz Moore

 

"Sierpień 1975, góry Adirondack. Letni obóz dla dzieci Camp Emerson. Obowiązują tu trzy zasady. Ostatnia i najważniejsza brzmi:

GDY SIĘ ZGUBISZ, USIĄDŹ I KRZYCZ.

Kiedy znika trzynastoletnia Barbara, nikt nie słyszy jej krzyku. Dziewczynka nie jest zwykłą nastolatką – jako córka Van Laarów, właścicieli obozu i najbardziej wpływowej rodziny w regionie, wzbudza ciekawość i zazdrość otoczenia. Gorączkowe poszukiwania prowadzi cała lokalna społeczność. Jednak mijają godziny, potem dni, a po Barbarze nie ma śladu.

To nie pierwsza taka tragedia na terenie Camp Emerson. Czternaście lat wcześniej zniknął starszy brat Barbary. Nigdy się nie odnalazł. Czy to przypadek, że w tym samym czasie z więzienia ucieka seryjny morderca Jacob Sluiter? Dokładnie ten sam, który przed laty terroryzował okolicę…

W śledztwo angażuje się młoda policjantka Judy Luptack. Stopniowo odkrywa sieć tajemnic i napięć między rodziną Van Laarów, mieszkańcami miasteczka i pracownikami obozu. Czy zdoła poznać prawdę o tym, co wydarzyło się wtedy, i odkryć, co dzieje się teraz?"

Najbardziej niebanalny kryminał z udziałem sił nadprzyrodzonych, jaki przeczytałam. Historia dotyczy dwóch zaginięć rodzeństwa – Misia i Barbary – oddzielonych kilkunastoma latami. Autorka sprawnie buduje napięcie, przeplatając różne perspektywy i czasoprzestrzenie. Jest to historia o ludziach i cieniu, który rzuca na nich przeszłość.

"Wiedziała, że coś takiego powiedziałby jej ojciec. Wbrew sobie często słyszała jego głos niczym narratora komentującego każdy jej krok."

"Bogatych ludzi (...) zazwyczaj ogarnia największy gniew wtedy, gdy czują, że zaraz przyjdzie im odpowiedzieć za własne ciemne sprawki."

"Najważniejsza lekcja, jaką wyniosłam ze swojego dziesięcioletniego małżeństwa z George'em Barlowem, jest taka, że nie zawsze trzeba spełniać cudze oczekiwania. Gdy to do mnie dotarło, poczułam się wolna."

Historia, która wciąga od pierwszych stron. Dobra, równa, klimatyczna książka. Przeczytałam z przyjemnością. Również mogę polecić z czystym sumieniem.

7/10

"Cuda za rogiem" Keigo Higashino

 

"Witaj w sklepie wielobranżowym, dzięki któremu rozwiążesz wszystkie swoje problemy!

Yūji Namiya przez wiele lat prowadził mały sklep osiedlowy. Ludzie przychodzili do niego nie tylko po to, żeby zrobić zakupy, ale też po radę w trudnych sytuacjach życiowych. Odbywało się to w dość nietypowy sposób. Listy z pytaniami wrzucali do sklepu przez otwór w rolecie, a odpowiedzi odbierali z pojemnika na mleko. Po śmierci właściciela budynek opustoszał, a o panu Namiya zapomniano.

Kilkadziesiąt lat później troje złodziei – Shōta, Atsuya i Kōhei – trafia do dawnego sklepu, szukając kryjówki. Kiedy zmęczeni i głodni przeszukują stare półki sklepowe, wydarza się coś niespodziewanego: ktoś wrzuca do sklepu list. Okazuje się, że młoda kobieta prosi w nim o poradę. Kiedy zaskoczeni rabusie próbują zrozumieć sytuację, odkrywają, że list przyszedł do nich z przeszłości…"

Jaka to jest piękna książka. Od pierwszych stron byłam oczarowana stylem i tym, jak zdarzenia biegną. Niby wolno, ale jednak z dużą intensywnością. Na przemian uśmiechałam się, miałam ciarki i roniłam łezkę.

"Twoja mapa jest jeszcze pusta - jak ta czysta kartka. Jesteś zatem w sytuacji, w której nie wiesz, do czego dążysz i którędy biegnie Twoja droga. Nic dziwnego, że nie wiesz, co począć. [...] Pomyśl jednak o tym w inny sposób. Ponieważ kartka jest czysta, możesz narysować taką mapę, jaką tylko zechcesz, wytyczyć dowolną drogę. Wszystko zależy wyłącznie od Ciebie. Jesteś wolny i masz nieograniczone możliwości."

"[...] być może właśnie tak dochodzi do rozstania. Nie ma jednego jasnego powodu. Gdzieś w sercu następuje pęknięcie, a potem wymyśla się różne wymówki, nagina fakty."

"Nie warto polegać na kimkolwiek poza samym sobą. A już na pewno nie na osobie z przeszłości... Nic dobrego z tego nie wyniknie."

Książka daje nadzieję, daje przeświadczenie, że nie ważne, co dzieje się w życiu, to my jesteśmy panami swojego losu. A wokół nas dzieją się cuda na każdym kroku, tylko musimy po prostu patrzeć. Jedna z najpiękniejszych książek jakie udało mi się przeczytać i totalny ulubieniec.

8/10

"Sekretne życie drzew" Peter Wohlleben

 

"W lesie dzieją się zdumiewające rzeczy. Są tam drzewa, które porozumiewają się ze sobą, drzewa, które z oddaniem troszczą się o swe potomstwo oraz pielęgnują starych i chorych sąsiadów, drzewa, które doświadczają wrażeń, mają uczucia i pamięć. Niewiarygodne? Ale prawdziwe! Leśniczy Peter Wohlleben snuje fascynujące historie o zdumiewających zdolnościach drzew. Przytacza wyniki najnowszych badań naukowych i dzieli się swoimi obserwacjami z codziennej pracy w lesie. Otwiera przed nami sekretny świat, jakiego nie znamy.

Peter Wohlleben – leśnik z ponaddwudziestoletnim stażem w Zarządzie Lasów Państwowych w Niemczech. Zrezygnował z posady urzędniczej, aby swoją wizję ochrony przyrody wcielać w życie. Obecnie opiekuje się lasami w Reńskich Górach Łupkowych. Tam z powodzeniem praktykuje leśnictwo oparte na ekologicznych i ekonomicznych podstawach. Jest częstym gościem w programach telewizyjnych. Swoją wiedzą chętnie dzieli się w licznych publikacjach i podczas seminariów."

Lektura uwrażliwia nas na los drzew, które bez skrupułów od zarania dziejów są brutalnie wykorzystywane dla ludzkich potrzeb. Teorie autora o komunikacji i „społecznym życiu” drzew potrafią całkowicie zmienić sposób patrzenia na las. Wohlleben pisze w sposób przystępny i sugestywny, dzięki czemu nawet kontrowersyjne tezy brzmią przekonująco.

"Ten, kto wie, że drzewa odczuwają ból i mają pamięć, i że drzewni rodzice żyją razem ze swoimi dziećmi, nie będzie już mógł tak po porostu ich ścinać i siać wśród nich spustoszenia ciężkimi maszynami."

"Nadal nie znamy odpowiedzi na tak wiele pytań. Być może jesteśmy ubożsi o hipotetyczne wyjaśnienie albo też bogatsi o kolejną tajemnicę. A czy to nie jest co najmniej równie piękne?"

"Stary nie oznacza u drzew „słaby, zgarbiony i chorowity”, lecz wręcz przeciwnie – „efektywny i pełen werwy”. Drzewni starcy są zatem wyraźnie produktywniejsi niż młode szczawie, a w związku ze zmianą klimatu są też ważnymi sprzymierzeńcami ludzi."

Fascynująca prawda, jaką autor odkrywa przed czytelnikiem jest taka: drzewa są istotami społecznymi. Po lekturze „Sekretnego życia drzew” gwarantuję, że inaczej spojrzycie na otaczające was drzewa. 

7/10

"Zaufasz mi" Diana Brzezińska

 

"Policja w Szczecinie znów ma pełne ręce roboty. Miastem wstrząsają wiadomości o kolejnych samobójstwach. Życie odbiera sobie młody chłopak wychodzący na prostą, nastolatka, która ma wszystko, ojciec dwójki dzieci... Co pchnęło ich do samobójstwa? I czy na pewno sami odebrali sobie życie?

Ada Czarnecka przechodzi traumę po ostatnim śledztwie. Bierze urlop, zrywa wszelkie kontakty i wyjeżdża, zostawiając wszystko za sobą. Jednocześnie podejmuje trudną decyzję o rozwodzie.

Krystian Wilk nie pozwala jej jednak zniknąć na długo. Ściąga ją z powrotem na komendę do zespołu śledczego do sprawy tajemniczych samobójstw. Jednak to nie jedyny powód. Krystian już wie, co znaczy dla niego rudowłosa psycholog policyjna. I choć Ada ciągle nie potrafi mu zaufać, ich relacja coraz bardziej się zacieśnia..."

Bardzo przyjemnie się czyta tę książkę. Napisana jest ona lekkim piórem, akcja toczy się niby spokojnie, ale nie można się oderwać. Dla osób lubiących, poza wątkiem kryminalnym, szeroko opisane relacje międzyludzkie, będzie to ciekawa lektura. 

"Jesteś jedyną kobietą, która ze mną nie spała, a którą usilnie próbuję zaciągnąć do łóżka. Zaburzasz mi statystyki i psujesz opinię na mieście."

"Zwycięzcy nie wypomina się metody, dzięki której osiągnął sukces."

"Terapie są skuteczne tylko wtedy, gdy pacjent chce w nich uczestniczyć, bez jego woli nawet najlepszy psycholog nie pomoże."

Polecam fanom niegrzecznych policjantów oraz mądrych, choć doświadczonych przez los, kobiet. Jeżeli lubicie kryminały połączone z romansem - koniecznie musicie sięgnąć po tą serię! Ja serdecznie polecam!

7/10

"Łgarz" Diana Brzezińska

 

"Aleksander i Agata powracają w trzecim tomie serii, aby odkryć prawdę, która przez ponad dekadę pozostawała w ukryciu!

Wieczór kawalerski, spływ kajakowy, jeden trup i sześć osób, które uparcie twierdzą, że nie mają pojęcia, co się wydarzyło. Po ponad dziesięciu latach odnaleziono szczątki mężczyzny. Aleksander i Agata, mając do dyspozycji jedynie stare akta, muszą odkryć, co tak naprawdę się wtedy stało.

To niejedyne śledztwo, które angażuje ich uwagę. Tajemniczy blog, na którym pojawiają się mrożące krew w żyłach wpisy, zdaje się być czymś więcej niż tylko wymysłami internauty. Czy autor bloga zdradza swoje plany zbrodni, czy prowokuje czytelników do działania?

W obu sprawach nic nie jest takie, jak się wydaje, a prawda wyłania się z najmniej oczekiwanych miejsc."

Kolejny ciekawy kryminał w wykonaniu Autorki. Autorka nakreśliła ciekawą fabułę z tajemniczą zbrodnią sprzed lat i wykreowała wyrazistych bohaterów. Przyjemny i lekki styl autorki, krótkie rozdziały i dynamiczna fabuła sprawiły, że nie mogłam oderwać się od czytania.

"Niektóre zbrodnie łączą bardziej niż kredyt we frankach szwajcarskich."

"Doceniała każdą z takich chwil i wtedy naprawdę nienawidziła swojej pracy. Było to dziwne połączenie nienawiści i miłości. Trudno było pogodzić bycie policjantką z byciem matką."

"Zastanawiałeś się kiedyś nad motywacją sprawców zabójstw? Dlaczego ktoś zabija? Czy zawsze zabójstwo jest dla niego opłacalne? Jakie emocje nim kierują? Chęć zaspokojenia popędu? Być może robi to dla pieniędzy? A może to czysta, zimna kalkulacja?"

"Myślałeś kiedyś o tym, co Ciebie skłoniłoby do zabójstwa? Co musiałoby się stać, żebyś wziął nóż i wbił go komuś w klatkę piersiową?"

Jest to naprawdę dobra książka. Czyta się ją szybko. Bardzo mi się spodobał zabieg z wstawieniem protokołów z przesłuchań do książki. Bardzo lubię kiedy ważne wątki/kwestie są umiejętnie wplatane w fabułę. Mogę polecić z czystym sumieniem.

7/10