Niebo jest czyste, wody spokojne, a współpasażerowie przemili, gdy ekskluzywny statek wycieczkowy Aurora rozpoczyna swój rejs po malowniczym Morzu Północnym. Początkowo pobyt Lo jest przyjemny: kabiny są wygodne, kolacje doskonałe, a goście eleganccy. Jednak po tygodniu na pokładzie zaczyna wiać mroźny wiatr, niebo szarzeje, a Lo staje się świadkiem czegoś, co może opisać jedynie jako mroczny i przerażający koszmar: widzi, jak kobieta zostaje wyrzucona za burtę.
Ale wszyscy pasażerowie są bezpieczni, więc statek płynie dalej, jakby nic się nie stało.
Pomimo desperackich prób Lo, by przekazać, że coś poszło bardzo, bardzo źle..."
Bardzo lubię książki Ruth Ware, jednak ostatnio trafiałam na jej słabsze propozycje. Jednak jest tu oryginalna fabuła, napięta atmosfera i nieoczekiwany zwrot akcji. Jestem w pełni usatysfakcjonowana.
"(...) zawsze jesteśmy odpowiedzialni za nasze działania. Każdy czasami się boi."
"(...) "teraz" niemal zawsze jest odpowiednią porą. To, co bierzemy za rozwagę, najczęściej okazuje się tchórzostwem i ktoś inny dociera na metę przed nami."
"Wiedziałam tylko, że nie mogę zasnąć, że sen wisi zaledwie kilka centymetrów przede mną, niczym niedotrzymana obietnica. Czułam się, jakbym biegła w stronę mirażu, który wciąż się oddalał, umykając mi tym szybciej, im rozpaczliwiej za nim goniłam."
Autorka koncentruje się na przeżyciach głównej bohaterki. Książkę czyta się szybko i przyjemnie. Bardzo dobrze bawiłam się przy tej książce. Przez narrację jednoosobową można dobrze wczuć się w przeżycia głównej bohaterki. Podobało mi się zakończenie.
6/10
