"Dom głosów" Donato Carrisi

 

"Ten sekret już zbyt długo pozostaje w ukryciu…

Pietro Gerber jest psychologiem dziecięcym, specjalizującym się w hipnozie – pomaga młodym pacjentom przezwyciężyć traumę i odzyskać wyparte wspomnienia.

Pewnego ciemnego zimowego poranka Pietro odbiera telefon od australijskiej psycholog, która opowiada mu o przypadku jej pacjentki... Podczas sesji hipnozy z podświadomości Hanny wyłoniło się wspomnienie o morderstwie, którego ofiarą padł chłopiec o imieniu Ado. Do morderstwa doszło w nieznanym miejscu gdzieś na toskańskiej prowincji, kiedy Hanna była dzieckiem. Czy po latach uda jej się ustalić, gdzie doszło do tragicznych wydarzeń?

Pietro Gerber nie spodziewa się, że historia Hanny zaangażuje go osobiście, niebezpiecznie popychając na skraj szaleństwa."

Książka wciąga od pierwszych stron. Niemal do wciągnięcia na raz. Donato Carrisi to mistrz w swoim gatunku. Mistrz thrillerów psychologicznych. Tylko on potrafi stworzyć tak kapitalny klimat. Intrygująca historia i ciekawe zakończenie.

"Moja matka powtarzała zawsze, że kto nie ma rodziny nie wie, czym jest prawdziwy strach."

"Dla dziecka rodzina jest najbezpieczniejszym miejscem na ziemi. Albo najgroźniejszym."

"Najgorsze odkrycie dla każdego dziecka to zrozumienie, że mama i tata nie są nieomylni. Gdy dziecko zyskuje taką świadomość, uprzytamnia sobie też, że jest trochę bardziej samotne w stawianiu czoła zastawionym przez świat pułapkom."

Autor misternie zaplanował fabułę, karty odkrywał powoli. Autor stworzył nietuzinkowych bohaterów. Powieść czyta się z zapartym tchem, gdzie Carrissi umiejętnie stopniuje napięcie, a wszystkie wątki układają się jak puzzle. Wydawało mi się, że domyśliłam się zakończenia, jednak autor totalnie mnie zaskoczył i finał wbił mnie w fotel. Świetna książka!

8/10

"Dom bez wspomnień" Donato Carrisi

 

"W lesie w Piekielnej Dolinie odnaleziony zostaje mały chłopiec. Wszyscy stracili już nadzieję, że kiedykolwiek zobaczą go żywego. Tymczasem dwunastoletni Nico, z wyjątkiem tego, że nic nie pamięta, ma się zdumiewająco dobrze. Ktoś ewidentnie o niego zadbał, nakarmił go i ubrał. Nie wiadomo jednak kto, bo Nico uparcie milczy. Jego umysł wydaje się nieprzenikniony. Chłopiec tylko pozornie wrócił, tak naprawdę jest gdzieś daleko, w jakimś ciemnym mrocznym miejscu.Jedyną osobą, która może do niego dotrzeć i rozwiązać zagadkę jego zaginięcia i tajemniczego pojawienia się, jest Pietro Gerber, najbardziej ceniony hipnotyzer we Florencji. Jego zadaniem będzie przeniknięcie do umysłu dziecka i poznanie jego historii. I choć wydaje sie to niemal niemożliwe, Pietro odnosi sukces.

Jako wybitny specjalista, hipnotyzer szybko identyfikuje wyzwalacz – bodziec zewnętrzny: gest, kombinację słów – który wywołuje reakcję Nico. Ale kiedy chłopiec zaczyna opowiadać swoją historię, Gerber zdaje sobie sprawę, że właśnie otworzył na oścież drzwi do dawno zapomnianego pokoju.

To oczywiste, że nie ma wiele czasu na uratowanie Nico. Wkrótce obaj mogą zostać uwięzieni w ciemnym lesie, w którym rządzą reguły magii i iluzji; który cały jest śmiertelnie niebezpieczną prestidigatorską sztuczką... Bo głos, który Pietro Gerber słyszy podczas seansu hipnozy, jest głosem chłopca, ale historia, opowiadana przez Nico, nie jest jego własną historią."

To kolejna książka Donato Carrisi, która przyprawiła mnie o ciarki. Autor prowadzi z czytelnikiem emocjonalny rollercoster. Dawno nie czytałam tak pogmatwanej i tak dobrej historii. Autor kolejny raz zachwyca mnie swoim pisaniem. Jest to definitywnie jeden z moich ulubionych pisarzy.

"Śmierć tam na nią czekała, a ona zaprosiła ją do swojego domu. I już wkrótce, po skończonym posiłku, śmierć się odezwie i powie jej niewinnym głosem to, czego żaden człowiek nie chciałby nigdy usłyszeć. Że nadeszła jego chwila."

"Inteligencją głupców jest nieufność. Kiedy głupcy czegoś nie rozumieją od razu stają się podejrzliwi, dlatego możesz z nimi pogrywać tylko do pewnego stopnia, potem nie ma sposobu by skłonić ich to zmiany zdania albo przekonać, że robisz coś w dobrej wierze. Najgorsze, że nigdy nie wiesz, co taki typ może zrobić albo jaka będzie jego reakcja. Dlatego ze wszystkich ludzi głupcy są najbardziej niebezpieczni."

"Być może powinna dociekać, z jakiego powodu już od kilku tygodni budzi się zawsze co do minuty o tej samej porze. Z jednej strony była przekonana, że istnieje jakaś przyczyna, dla której ta powtarzająca się liczba wyznacza rytm jej starości. Z drugiej – wolała tego nie zgłębiać, bo była przeświadczona, że niektóre pytania należy pozostawić bez odpowiedzi, zwłaszcza w pewnym wieku."

Świetna książka. Z gatunku tych, z którymi trudno się rozstać przed skończeniem czytania. Każde spotkanie z tym autorem gwarantuje rozrywkę najwyższej klasy. Donato Carrisi jest mistrzem kreowania postaci i tworzenia sekretów, których do końca nie jesteśmy w stanie odkryć. Dostałam, jak zawsze, ogromne zaskoczenie i pełną satysfakcję.

8/10

"Dom świateł" Donato Carrisi

 

"Czy psycholog, który sam się pogubił i skompromitował, może komukolwiek pomóc? Czy ktoś powierzyłby mu własne dziecko? Mało prawdopodobne.

Nic dziwnego, że w gabinecie usypiacza dzieci, Pietra Gerbera, nie pojawiają się nowi pacjenci. Po głośnym skandalu psycholog tkwi w głębokiej depresji i nic nie wskazuje na to, by cokolwiek mogło go z niej wydobyć.

Dopóki w jego gabinecie nie pojawia się Maja Salo, młoda opiekunka dziesięcioletniej Evy, mieszkającej tylko z nią i służącą w odosobnionej willi na wzgórzu. Eva cierpi na agorafobię: nikt i nic nie jest w stanie nakłonić jej do opuszczenia domu, w którym się urodziła. A ostatnio w życiu dziewczynki pojawił się ktoś, kto stanowi dla niej poważne źródło zagrożenia.

Pietro niechętnie zgadza się nią zająć i już przy pierwszej sesji hipnozy wie, że może tego żałować. Przez jego pacjentkę, gdy jest w stanie uśpienia, przemawia wyimaginowany przyjaciel. Tylko że Pietro Gerber zna jego głos, a ten ktoś zna przeszłość psychoterapeuty i dawno pogrzebaną prawdę o tym, co wydarzyło się pewnego gorącego lata, kiedy ten miał jedenaście lat."

Kolejna bardzo dobra książka tego Autora. Jak zwykle Carrissi mnie nie zawiódł. Fascynująca, wciągająca opowieść, która zwodzi czytelnika, miesza w głowie, zanim wyjawi rozwiązanie tajemnicy. A wszystko to w sosie prawdziwych i możliwych scenariuszy.

"Chcę je­dy­nie od­kryć, czy cho­dzi tylko o moją ob­se­sję. A żeby wy­zwo­lić się z obsesji, nigdy nie na­le­ży ich za­spo­ka­jać."

"Nasz umysł ma lepsze oczy od naszych."

"Nikt nie zmienia się z wiekiem, stajemy się tylko zręczniejsi w ukrywaniu wad."

"Śmierć była moim piętnem. Towarzyszyła mi w dzieciństwie i w okresie dorastania. Byłam biedną sierotką, której wbrew woli przyszywano zawsze łatkę smutnej historii. Inni w moich uśmiechach dostrzegali zawsze melancholię: szczerze mówiąc, nie wiem nawet, jak im się to udawało."

Carrisi mistrzowsko buduje atmosferę napięcia i tajemnicy. Autor z chirurgiczną precyzją manipuluje percepcją czytelnika. Kiedy wydaje się, że układanka zaczyna nabierać kształtów, Autor wprowadza kolejny zwrot akcji, burząc nasze dotychczasowe teorie. Ta gra z czytelnikiem jest prowadzona z niezwykłą finezją. Genialnie się czyta tę książkę.

8/10

"Edukacja motyli" Donato Carrisi

 

"Bohaterka ścigana przez demony przeszłości.

Zagadkowa śmierć dziecka.

I mroczna wyprawa w głąb ludzkiej psychiki.

Donato Carrisi – najpopularniejszy włoski autor thrillerów – powraca z nową trzymającą w napięciu zagadką!

Serena, mieszkająca w Mediolanie brokerka nazywana w środowisku finansistów „blond rekinem”, odniosła zawodowy sukces i przez lata wiodła luksusowe życie bez zobowiązań, dopóki nie zaszła w ciążę z przypadkowym partnerem. Okoliczności zmusiły ją do urodzenia niechcianego dziecka, ale Serena nie zamierzała rezygnować z niezależności. Wychowywała córkę, zapewniając jej najlepsze możliwe warunki i unikając zbędnego zaangażowania emocjonalnego. Sześciolatkę wysłała na obóz narciarski do Szwajcarii. Po pożarze w schronisku, w którym zakwaterowano dziewczynki, ślad po jej dziecku zaginął.

Choć wszystko wskazuje na to, że córka Sereny nie żyje, ją samą zaczynają dręczyć niepokojące koszmary, a gdy po roku pojawiają się poszlaki wskazujące, że prawda jest o wiele bardziej skomplikowana, kobieta wraca na miejsce tragicznych wydarzeń i rozpoczyna prywatne śledztwo. Zagłębiając się w lokalne tajemnice odkrywa coraz bardziej przerażające fakty…"

Donato Carrisi znów udowadnia, że w ludzkiej duszy kryją się mroki, których nie chcemy poznać. Autor znakomicie łączy thriller psychologiczny z elementami filozoficznej refleksji oraz mistrzowsko buduje napięcie.

"Książki są jak ludzie - dodał - Czasem nie są tym, na co wyglądają. Czasem kryją tajemnice."

"Tajemnicą dobrych książek jest to, że nigdy nie kończą się wraz z ostatnią stroną. Wciąż brzmią ci w głowie niczym urzekająca muzyka."

"Nikt nie porywa sześcioletniej dziewczynki bez nikczemnego i zdrożnego celu."

"Kiedy znika twoje dziecko, przestajesz ufać światu. Ale najgorsze jest to, że przestajesz ufać sobie."

To historia o sile matczynej miłości, tajemnicach przeszłości i nieustannej walce o prawdę. Dawno nie czytałam tak psychologicznie popapranej historii. Ta książka ma szansę stać się moją ulubioną w dorobku autora.

8/10