"Dom świateł" Donato Carrisi

 

"Czy psycholog, który sam się pogubił i skompromitował, może komukolwiek pomóc? Czy ktoś powierzyłby mu własne dziecko? Mało prawdopodobne.

Nic dziwnego, że w gabinecie usypiacza dzieci, Pietra Gerbera, nie pojawiają się nowi pacjenci. Po głośnym skandalu psycholog tkwi w głębokiej depresji i nic nie wskazuje na to, by cokolwiek mogło go z niej wydobyć.

Dopóki w jego gabinecie nie pojawia się Maja Salo, młoda opiekunka dziesięcioletniej Evy, mieszkającej tylko z nią i służącą w odosobnionej willi na wzgórzu. Eva cierpi na agorafobię: nikt i nic nie jest w stanie nakłonić jej do opuszczenia domu, w którym się urodziła. A ostatnio w życiu dziewczynki pojawił się ktoś, kto stanowi dla niej poważne źródło zagrożenia.

Pietro niechętnie zgadza się nią zająć i już przy pierwszej sesji hipnozy wie, że może tego żałować. Przez jego pacjentkę, gdy jest w stanie uśpienia, przemawia wyimaginowany przyjaciel. Tylko że Pietro Gerber zna jego głos, a ten ktoś zna przeszłość psychoterapeuty i dawno pogrzebaną prawdę o tym, co wydarzyło się pewnego gorącego lata, kiedy ten miał jedenaście lat."

Kolejna bardzo dobra książka tego Autora. Jak zwykle Carrissi mnie nie zawiódł. Fascynująca, wciągająca opowieść, która zwodzi czytelnika, miesza w głowie, zanim wyjawi rozwiązanie tajemnicy. A wszystko to w sosie prawdziwych i możliwych scenariuszy.

"Chcę je­dy­nie od­kryć, czy cho­dzi tylko o moją ob­se­sję. A żeby wy­zwo­lić się z obsesji, nigdy nie na­le­ży ich za­spo­ka­jać."

"Nasz umysł ma lepsze oczy od naszych."

"Nikt nie zmienia się z wiekiem, stajemy się tylko zręczniejsi w ukrywaniu wad."

"Śmierć była moim piętnem. Towarzyszyła mi w dzieciństwie i w okresie dorastania. Byłam biedną sierotką, której wbrew woli przyszywano zawsze łatkę smutnej historii. Inni w moich uśmiechach dostrzegali zawsze melancholię: szczerze mówiąc, nie wiem nawet, jak im się to udawało."

Carrisi mistrzowsko buduje atmosferę napięcia i tajemnicy. Autor z chirurgiczną precyzją manipuluje percepcją czytelnika. Kiedy wydaje się, że układanka zaczyna nabierać kształtów, Autor wprowadza kolejny zwrot akcji, burząc nasze dotychczasowe teorie. Ta gra z czytelnikiem jest prowadzona z niezwykłą finezją. Genialnie się czyta tę książkę.

8/10