"Las papierowy" Katarzyna Puzyńska

 

"Syn podkomisarz Michaliny Murawskiej ma poważne kłopoty. Policjantka postanawia wysłać go do malowniczego Lipowa, które wydaje się idealnym miejscem na przeczekanie. Odbywa się tam właśnie coroczny zlot czytelników książek miejscowej pisarki. Już na początku imprezy dzieje się coś niepokojącego. Na leśnej drodze uczestników zatrzymuje tajemniczy autostopowicz. Czeka zawsze w tym samym miejscu, a w samochodach zostawia mroczną wiadomość.

Następnego ranka goście biorą udział w grze terenowej. Dobrze rozpoczętą kryminalną zabawę przerywa prawdziwe zabójstwo. Zostaje zamordowany jeden z wolontariuszy. Murawska rozpoczyna prywatne śledztwo. Wspierają ją prokurator Grzegorz Hala i podkomisarz Kaja Dalke. Dalke pochodzi z Lipowa i wiele wskazuje na to, że pozostawiła tu jakieś tajemnice.

W Zalesiu również dużo się dzieje. Komisarz Iwo Wilkowski próbuje odnaleźć porwanego chłopca, a dziennikarka śledcza Oliwia Bacewicz przyjmuje zaproszenie początkującej youtuberki, która odkryła zamurowane pomieszczenie w pewnym starym domu. Szybko okazuje się, że nie są tam same…

Jak wiążą się tajemnicze wydarzenia z Lipowa i Zalesia? Kto zginie następny?

Las papierowy to kontynuacja Nic takiego i Nocy trzydziestej. „Zalesie” to seria łącząca elementy thrillera, klasycznego kryminału i powieści z rozbudowanym wątkiem psychologicznym. To również powrót do ukochanego przez rzesze Czytelniczek i Czytelników Lipowa."

Po raz kolejny dałam się zaskoczyć. I choć początek był trudny, to później, po raz kolejny, Autorka mnie uwiodła. Od pierwszych stron zostałam wciągnięta w wir wydarzeń i z ogromną ciekawością śledziłam rozwój wszystkich wątków. A tych, jak to u autorki bywa, jest naprawdę sporo.

"Póki człowiek nie nauczy cieszyć się tym co ma, to nigdy się nie skończy [tj. zazdrość]. Zawsze ktoś będzie miał coś lepszego."

"Las papierowy, który sprawił, że nic już nie czuła. Bo gdyby tylko zaczęła się zastanawiać..."

Zagadka kryminalna została skonstruowana znakomicie. Napięcie towarzyszy czytelnikowi niemal przez cały czas. Ciekawym smaczkiem dla czytelników jest również powrót do Lipowa, miejsca doskonale znanego fanom innej serii autorki. Ogromnym atutem tej książki są krótkie, dynamiczne rozdziały, z których każdy prowadzony jest z perspektywy innego bohatera. Świetnie się czytało, naprawdę.

7/10

"Noc trzydziesta" Katarzyna Puzyńska

 

"W deszczowy jesienny poranek w stawie rybnym w okolicach Zalesia odkryte zostaje ciało topielca. Wydaje się, że doszło do nieszczęśliwego wypadku. Wkrótce jednak wychodzi na jaw, że tydzień wcześniej na pobliskim leśnym parkingu komisarz Iwo Wilkowski odkrył brutalnie okaleczone zwłoki dwójki młodych ludzi. Obrażenia pasują do tych zadawanych wcześniej przez seryjnego mordercę zwanego Amorem. Tyle tylko że potwornego zabójcę zakochanych zatrzymano trzydzieści lat temu. Czyżby pojawił się naśladowca? A może w latach dziewięćdziesiątych popełniono błąd i prawdziwy sprawca jest jednak na wolności?

Dzięki dziennikarce śledczej Oliwii Bacewicz podkomisarz Michalina Murawska szybko odkrywa, że przerażające wydarzenia z przeszłości mają związek z jej rodziną, a koleżanka, której zaczęła ufać, tak naprawdę zatrudniła się w piaseczyńskiej jednostce po to, by ją aresztować. Jednak wymykająca się wszelkim schematom podkomisarz Kaja Dalke ukrywa w zanadrzu jeszcze więcej. Oliwia Bacewicz także nie wyjawiła całej prawdy.

Prokurator Grzegorz Hala bardzo chciałby pomóc przyjaciółce rozwikłać zagadkę Amora, lecz on również ma problemy. Tajemnicza przesyłka, którą odkrył w bagażniku swojego mercedesa, zdaje się pochodzić od grupy przestępczej, którą obecnie rozpracowuje. Czy czwórka śledczych zdąży rozwikłać zagadkę, nim Amor zaatakuje po raz kolejny? A może ten seryjny… nigdy nie istniał?"

Drugi tom nowej serii kryminalnej od Katarzyny Puzyńskiej. Kryminał z elementami thrillera i świetnymi profilami psychologicznymi. To lektura, przy której trzeba wytężyć szare komórki, wymaga otwartego umysłu, logicznego myślenia oraz wczytywania się w szczegóły.

"Jakże ulotne potrafią być piękne chwile i jak szybko mogą zmienić się w przerażające."

"Opanował go pierwotny lęk. Ludzie nie lubią ciemności nie przez horrory. Jest odwrotnie. To horrory zrodziły się z tego lęku. Wieki doświadczeń naszego gatunku zakodowały w nas, że w czerni może czaić się realne niebezpieczeństwo. Przez większą część historii ludzkości to właśnie noc była czasem największego zagrożenia."

"I faktycznie znalazł tę odskocznię, i to w zupełnie nieoczekiwanym miejscu – w wolontariacie. Pomaganie innym okazało się także pomaganiem samemu sobie."

Już od pierwszych stron zostajemy wciągnięci w mroczną atmosferę. Fabuła rozwija się stopniowo. Druga połowa książki zdecydowanie przyspiesza – pojawiają się zwroty akcji, które zmieniają sposób patrzenia na wcześniejsze wydarzenia i skutecznie podtrzymują napięcie.Naprawdę świetnie się czyta.

7/10

"Nic takiego" Katarzyna Puzyńska

 

"Katarzyna Puzyńska powraca z gatunkiem, który pokochały tysiące Czytelników i Czytelniczek. Podobnie jak bestsellerowa seria o Lipowie, Nic takiego łączy w sobie elementy thrillera, klasycznego kryminału, powieści z rozbudowanym wątkiem psychologicznym, a także page-turnera, którego nie da się odłożyć przed poznaniem zakończenia.

Prokurator Grzegorz Hala od pewnego czasu dostaje anonimy dotyczące bolesnego wydarzenia sprzed lat. Starał się nigdy nie mieszać życia prywatnego z zawodowym. A jednak wydaje się, że tajemnicze listy związane są ze sprawą, którą właśnie ma zacząć prowadzić. Czyżby pisał je morderca, aby wciągnąć Halę w niebezpieczną grę?

W willi w Zalesiu zostaje zabity milioner. Tadeusz Bacewicz był śmiertelnie chory, a mimo to brutalnie go zamordowano. Szybko wychodzi na jaw, że mężczyzna planował zmienić zapisy testamentu. Tylko czy powstrzymanie go przed tym było prawdziwym motywem sprawcy?

Podkomisarz Michalina Murawska wróciła do jednostki w Piasecznie. Zmusiły ją do tego kłopoty w życiu prywatnym. Ma nadzieję, że rozwiązanie sprawy śmierci Bacewicza pomoże jej w karierze. Czy jednak dopadnie mordercę, mając do pomocy nieprzewidywalną, wymykającą się wszelkim schematom podkomisarz Kaję Dalke? I czy policjantki mogą zaufać prokuratorowi? A może Hala od początku je oszukuje i sam jest wplątany w to tajemnicze morderstwo?

Rozpracowywanie zagadki jest tym trudniejsze, że każdy krok policji przewiduje dziennikarka śledcza – córka Bacewicza. I utrudnia dochodzenie. Najwyraźniej ma własny plan i wie więcej, niż można by się spodziewać. Choćby na temat niezbyt jasnej przeszłości Murawskiej."

Ależ mnie ta książka wciągnęła! Mamy tu trupa, tajemnice, konflikty rodzinne, nietuzinkową policjantkę, dziwaka-prokuratora i szybką akcję. Wszystko to, co lubię.

"Tylko słaby mężczyzna boi się silnej kobiety."

"Ludzie opętani ideą są najgorsi."

"Plotki mają to do siebie, że rozchodzą się w różnych kierunkach i zyskują zupełnie nowe wersje."

"Powinniście pytać, kto mu życzył dobrze. Bo ktoś tu mógł mieć zabójczo dobre intencje."

Dobrze mi się to czytało. Dobre tempo, ciekawi bohaterowie oraz ciekawa intryga. Autorka umiejętnie przeplata życie prywatne Grzegorza, Michaliny oraz nieprzewidywalnej Kai. Z pozoru są to odrębne wątki, ale z czasem zaczynają tworzyć spójną i bardzo interesującą całość. Z czystym sumieniem mogę polecić.

8/10

"Dzielnica cieni" Katarzyna Puzyńska

 

"Warszawa dziś. Zapada chłodna jesienna noc. Na przystanku spotykają się cztery kobiety: zakonnica, prawniczka, naukowczyni i bezdomna. Pozornie nic ich nie łączy. Mają jednak do przedyskutowania ważną sprawę. Ktoś zgłasza się po przedmiot, którego już dawno powinny się pozbyć. Czy książka, która zabija, będzie znowu siać śmierć?

Tymczasem pewna pisarka znalazła w Polsce nie tylko azyl polityczny, ale również odzyskała radość z obcowania z literaturą. Duża w tym zasługa przemiłej bibliotekarki. Starsza pani zawsze potrafi poratować taką opowieścią, jakiej czytelnik akurat potrzebuje. Wszystko więc powinno być dobrze. Nadia czuje jednak narastający niepokój. Może to mroczna atmosfera zbliżających się dziadów i Wszystkich Świętych, a może naprawdę powinna zacząć się bać? Wydaje jej się, że ostatnio ktoś ją śledzi.

Gdzieś w mieście budzi się Wiktor. Ktoś go brutalnie zaatakował i uwięził. Wie, kto jest winien tej sytuacji. Z dawnej baletnicy niewiele pozostało. Jest tylko szaleństwo…

Warszawa 1968. Zdjęcie inscenizacji Dziadów z afisza wywołuje lawinę przerażających wydarzeń i zmusza tysiące ludzi do opuszczenia kraju. Marzec w stolicy jest wyjątkowo trudny. A w jednym z bloków sprawy komplikują się jeszcze bardziej. Zostaje zamordowana jedenastolatka. Milicja oskarża o to młodych ludzi wracających ze strajku. Mordechaj Blum wie, że jego studenci nie dopuściliby się zbrodni. Oni walczą o zmiany w kraju, a stają się idealnymi kozłami ofiarnymi dla ambitnego porucznika Grabowskiego. Naukowiec postanawia rozpocząć własne śledztwo. Nie wie, że w jego bloku każdy ukrywa jakąś tajemnicę. Każdy – nie tylko dorośli. Cztery przyjaciółki jak najszybciej muszą odzyskać książkę, która zabija. Inaczej może zginąć ktoś jeszcze. W sprawę wydaje się zamieszana pewna bibliotekarka.

"Dzielnica cieni" to mieszanka klasycznej zagadki zamkniętego pokoju, nieoczywistego kryminału noir, krwistego thrillera, ale również podróż w czasie do kolejnego trudnego okresu w dziejach Polski. To druga, po Ulicach ciem, czarodziejska historia o magii książek."

Jak ogólnie lubię twórczość Katarzyny Puzyńskiej, tak ta książka nie do końca mi podeszła. Nie wciągnęła mnie aż tak bardzo fabuła, choć język i styl nadal lubię i nadal uważam, że są świetne.

"No właśnie: ALE. Najstraszniejsze słowo w języku polskim. Jedynie trzy litery, a jak bardzo wyniszczające. Bo przecież pokazują całkowity brak akceptacji. Jesteś wspaniała, ALE... A potem cała litania jej słabości."

"Niech się boi, niech lęk płynie w jej żyłach zamiast krwi! Niech się ciągle odwraca, żeby sprawdzić, czy nie jest śledzona!"

"Zapach biblioteki zazwyczaj ma w sobie coś jeszcze. Jest jak wytrawne wino, które dojrzewa dłużej."

"(...) miała wrażenie, że to miejsce jest jak tort czekoladowy. Smakuje przepysznie, ale nie powinno się przesadzać. Żeby nadal było czymś, na co się czeka."

Trzeba przyznać - książka ma potencjał i klimat. Zabrakło mi jednak napięcia, które trzymałoby mnie do samego końca. Rozumiem zamysł Autorki na tę powieść, ale mnie ona nie zachwyciła tak, jak jej rasowe kryminały. Daję jej jednak szansę. I na pewno sięgnę po kolejne powieści.

6/10