"Jedno małe kłamstwo" K.A. Tucker

 

"Livie zawsze była tą bardziej zrównoważoną z sióstr Cleary. Poradziła sobie z tragiczną śmiercią rodziców. Jednak pod zewnętrzną powłoką twardej i silnej młodej kobiety, kryje się mała dziewczynka, uczepiona ostatnich słów ojca: „Spraw, bym był dumny”. Obiecała, że się postara…Przez ostatnie siedem lat każda decyzja, słowo i czyn przybliża ją do wytyczonego celu.

Livie trafia do Princeton z życiową misją: uczęszczać na zajęcia, zdać na medycynę i poznać dobrego, porządnego faceta, za którego pewnego dnia wyjdzie za mąż. Nie planuje jednak: galeretkowych shotów, sympatycznej współlokatorki-imprezowiczki, której nie potrafi odmówić i Ashtona – przystojnego kapitana uczelnianej osady wioślarskiej. Jego zdecydowanie NIE planuje. Ashton jest aroganckim dupkiem, który rozpala zwykle uśpiony temperament Livie, ponadto uosabia wszystkie cechy, których dziewczyna pragnie u faceta uniknąć. Co gorsza, jest przyjacielem i współlokatorem Connora, który, jak się akurat składa, idealnie spełnia wymagania Livie. Dlaczego więc dziewczyna cały czas wraca myślami do Ashtona?

Czy obowiązkowa i przykładna dotąd Livie zostanie zmuszona, by zrezygnować z ostatniej obietnicy, jaką złożyła ojcu? A wraz z nią z jedynej drogi życiowej, którą zna?"

Powieść wywołuje we mnie mieszane odczucia - zarówno są tu momenty pełne wzruszeń i ogromnych emocji, jak i kompletnie płytkie, banalne. Dość schematyczny wątek miłosny. 

"Życie składa się z prób i błędów."

"Czasami w życiu podejmujesz decyzję, a potem wątpisz w jej słuszność. Nie żałujesz, bo wiesz, że dokonałeś właściwego wyboru, i że tak prawdopodobnie jest lepiej. Za to spędzasz mnóstwo czasu zastanawiając się, co, u diabła, robisz."

"Życie znajduje zabawne sposoby, by poddać nas testom. Generuje krzywe, które sprawiają, że robisz, myślisz i czujesz rzeczy, różne od tych, jakie miałaś zaplanowane, i które nie pozwalają ci żyć w czarno-białym świecie."

No cóż, nic mnie tutaj nie porwało i na kolana też nie padłam. Zupełnie nie moje klimaty. Nie jest to książka zła, tego powiedzieć/napisać nie mogę. Ale nie jest w moim guście.

6/10

"Zostań ze mną". K.A. Tucker

 

"Calla Fletcher nie miała nawet dwóch lat, gdy matka wywiozła ją z Alaski, nie mogąc dłużej znieść izolacji i wiejskiego trybu życia. Dwudziestosześcioletnia dziewczyna zna tylko życie w wielkim, zatłoczonym Toronto. Kiedy dowiaduje się jednak, że dni jej ojca, który pozostał na Alasce, są policzone, zdaje sobie sprawę, że nadszedł czas na długą podróż do odległego miasteczka, w którym się urodziła.

Calla stawia czoło dzikiej przyrodzie, dziwacznym porom naturalnego światła, wygórowanym cenom, nawet konieczności korzystania z wychodka, a wszystko to, by poznać ojca. Podczas gdy dziewczyna stara się przywyknąć do surowego środowiska, nieuczesany, arogancki miejscowy pilot, który pomaga w prowadzeniu firmy czarterującej samoloty jej ojca, nie potrafi sobie wyobrazić życia w jakimkolwiek innym miejscu na świecie. I z chęcią odstawi Call do domu, przekonany, że jest zbyt rozpieszczona, by poradzić sobie na odludziu.

Niebawem jednak między dwojgiem zupełnie różnych ludzi rodzi się nieoczekiwane uczucie. Calla nie zamierza jednak zostać na Alasce, a Jonah nigdy z niej nie wyjedzie.

Czy przystojny pilot i rozkapryszona dziewczyna z Toronto znajdą w końcu do siebie drogę? Czy będą potrafili poświęcić się dla miłości? Czy powtórzy się historia rodziców dziewczyny?"

Nie do końca mój typ książki, po którą sięgam z przyjemnością. Chciałam się jednak przełamać i wyjść poza swoje ramy. Fabuła jest dość przewidywalna, a bohaterów łączy sztamponowa relacja hate - love. Nie jestem fanką romansów, a sposób, w jaki przedstawiony jest wątek miłosny oraz sceny erotyczne raczej nie były mi potrzebne do szczęścia i "uzupełnienia" fabuły.

"Nie zaczynaj czegoś, czego nie będziesz w stanie dokończyć."

"...Zmarł tak, jak żył – w ciszy, z westchnieniem [...] Pozostawił ogromną wyrwę w mojej piersi, której chyba nawet czas nie uleczy..."

"Poprosić wkurzonego yeti o pomoc lub umrzeć z głodu. To drugie może być mniej bolesne."

Powieść nie była zła, ale nie zaklasyfikowałabym jej też jako dobrą, więc polecać jej raczej nie będę.

5/10

"Chroń ją" K.A. Tucker

 

"Dzięki matce, zasłużonej i wielokrotnie odznaczanej komendant policji, Noah Marshall wiedzie niczym niezmącone, wygodne życie. Wszystko zmienia się w chwili, w której zostaje ujawniona skrywana od lat tajemnica. Jackie obwinia się o zniszczenie życia niewinnej rodziny. Pogrążony w żalu syn musi poradzić sobie z tym szokującym sekretem.

Gracie Richards nie urodziła się w przyczepie kempingowej, ale po czternastu latach walki o przetrwanie w Hollow, nie zna już innego życia. Tutaj przynajmniej nikt nie przypomina jej o ojcu – skorumpowanym gliniarzu, zabitym podczas nieudanej transakcji narkotykowej. Na ubogim osiedlu jest jedną z wielu toczących bój o codzienną egzystencję. Wszystko jednak zmienia się pewnego dnia, gdy na jej progu staje chłopak, zupełnie nie pasujący do otaczającej ją rzeczywistości.

Pomimo dzielących ich różnic, Noah i Gracie szukają odpowiedzi na te same pytania. Razem odkrywają prawdę o mrocznej i pokręconej przeszłości. Przerasta ich jednak wybuch skandalu, sięgającego głębiej, niż oboje mogliby przypuszczać."

Książka była inna, niż myślałam na początku. Była zdecydowanie lepsza. To był bardzo przyjemny kryminał z wątkiem romantycznym, wszystko szło ze sobą w parze.

"Jednak nigdy nie byłam osobą, która kochałaby za bardzo, za szybko, za wcześnie, gdyż taka dziewczyna za wcześnie, szybko i bardzo by cierpiała."

"Nie można dać znać podejrzanemu, że jest podejrzanym aż do chwili złapania."

Bardzo wciągająca historia. Wątek kryminalny na ogromny plus, a do tego uczucie rodzące się z tragedii. Bardzo ciekawie skonstruowana historia. Dobrze opowiedziana i przedstawiona. Wstawki sprzed lat opowiadane przez aktorów tragicznych wydarzeń, wolno rzucają światło na sytuację do jakiej doszło na pewnym parkingu, czasowo przed nim, ale i później. 

7/10