"Powiem tylko raz" Lisa Gardner

 

"Trzy kobiety: policjantka, domniemana morderczyni i dawna ofiara, która teraz pomaga ścigać oprawców.

Dwie traumatyczne historie, które łączą się, kiedy w pewnym domu zostają znalezione zwłoki.

I rodzinny sekret, skryty głęboko pod warstwami półprawd i kłamstw.

Przed szesnastoma laty Evie Carter przyznała się do przypadkowego zastrzelenia ojca. Teraz policja zastaje ją nad ciałem męża. Z pistoletem w dłoni. I zadaje pytanie, czy podobny wypadek może zdarzyć się tej samej osobie dwa razy…

Zdjęcie zastrzelonego męża Evie obiega media. Wtedy rozpoznaje go pewna kobieta, Flora – ale nie widzi w nim ofiary, lecz jednego z oprawców, którzy bezpowrotnie zniszczyli jej życie. Aby odkryć prawdę musi przypomnieć sobie wszystkie szczegóły swojego porwania, wszystko, o czym przez lata chciała zapomnieć. Wraz z policjantką D.D. Warren i agentką FBI Kimberly Quincy będą musiały odkryć, co tak naprawdę wydarzyło się za zamkniętymi drzwiami…"

Jedna z lepszych książek Lisy Gardner. Nie bez znaczenia jest zapewne fakt, że polubiłam bohaterów w poprzednich książkach - w tej zatem spotkałam starych znajomych. Historia jednak jest zupełnie nowa, wielowątkowa i wciągająca.

"Małżeństwo to mozaika tysięcy momentów, setek wspomnień."

"Zdarza ci się, że czujesz się samotna w pokoju pełnym ludzi? Że inni się śmieją, a ty nie wiesz z czego? Że wszyscy coś wiedzą - znają sekret życia, prawdziwy sens szczęścia - a ty tego nie pojmujesz?"

"nów czuje to ukłucie. Zmuszam się by nie myśleć o poręczy schodów, o gabinecie, o woni. Mój mąż. Mój ojciec. Za dużo krwi."

"(...) żyliśmy w domu pełnym tajemnic, wzajemnie się siebie bojąc. Żadne z nas nie było w stanie wyznać prawdy. Kochaliśmy się i raniliśmy. A teraz Conrada nie ma i już żadne z nas tego nigdy nie wyprostuje."

To historia trzech kobiet, których losy splatają się w niecodziennych okolicznościach. W tej powieści nic nie jest takie proste, jak się wydaje. Kiedy myślimy, że już wiemy, co łączy te trzy kobiety, jakie wydarzenia z przeszłości, to pojawiają się nowe fakty i wszystko lega w gruzach. Nie ma tutaj miejsca na nudne opisy. Bohaterki są genialnie scharakteryzowane.

Ciekawa i warta uwagi.

8/10

"Widzę Cię wszędzie" Lisa Gardner

 

"Frankie Elkin specjalizuje się w poszukiwaniach zaginionych osób, o których świata już zapomniał, ale nigdy nie spodziewała się, że przyjdzie jej szukać siostry seryjnej zabójczyni, która za trzy tygodnie ma zostać stracona. Żaden mężczyzna nie boi się kobiety. Nawet takiej, która jest nieodrodną córką swojego ojca. Ta sprawa była sensacją. Kaylee Pierson od razu przyznała się do winy i zrezygnowała z prawa do apelacji. Mówiła o sobie, że jest „śmiercią”, ale ludzie nazywali ją diablicą. Pomimo, że media rozpisywały się o tragicznych okolicznościach łagodzących – wychowywał ją skłonny do przemocy ojciec – niewielu znalazło w sobie choć cień współczucia dla „Pięknej Rzeźniczki”, która poderżnęła gardła osiemnastu poznanym w barach mężczyznom. Pierson zostało już tylko dwadzieścia jeden dni życia, ale właśnie teraz otrzymała wskazówkę dotyczącą miejsca pobytu uprowadzonej ponad dekadę temu siostry, a dla Frankie wiadomość otrzymana od „Pięknej Rzeźniczki” stanowi niemożliwą do odparcia pokusę: Kiedy ostatnio twoje poszukiwania zakończyły się odnalezieniem żywej osoby? Dwanaście lat wcześniej pięcioletnia Leilani zaginęła na Hawajach. Głównym podejrzanym był wtedy były chłopak Kaylee, potentat technologiczny, Sanders MacManus. Na odległej wyspie na środku Pacyfiku – w miejscu najnowszego projektu MacManusa – właśnie pojawiły się nowe dowody. Aby poznać prawdę i być może uratować życie młodej kobiety, Frankie musi udać się pod przykrywką do odciętej od świata bazy. Wśród tuzina nieznajomych i niezliczonych niebezpiecznych sekretów, Frankie nie będzie wiedziała, komu może zaufać i nie będzie miała możliwości, żeby wezwać pomoc. Ale naprawdę groźnie zrobi się dopiero, kiedy nadejdzie burza…"

Po książki Lisy Gardner mogę sięgać w ciemno. Tym razem również dostałam to, czego oczekiwałam i spędziłam przyjemny czas zanurzona w niezwykle angażującą fabułę. W tej powieści znajduję wszystkie elementy, które, moim zdaniem, są niezbędne w przypadku powieści kryminalnych lub mrocznych thrillerów.

"Jej ból nie jest emo­cją, ale pier­wot­nym krzy­kiem. Prze­szy­wa na wskroś, nie spo­sób go znieść. Wi­dzia­łam w życiu wiele ro­dza­jów udrę­ki, ale żadna nie była tak strasz­na jak ta."

"Żyję z dziu­rą w pier­siach i nie­na­wi­ścią w sercu, a kiedy za­pa­da noc..."

"Chcę być jak inni lu­dzie. Bo tak na­praw­dę nigdy nie lu­bi­łam być sobą."

"Nie po­no­sisz od­po­wie­dzial­no­ści za to, co zda­rzy­ło się przed twoim uro­dze­niem. Ale od­po­wia­dasz za to, żeby nie po­wtó­rzy­ło się to w przy­szło­ści."

Kolejna ciekawa powieść, którą czyta się jednym tchem. Trochę smutne zakończenie, które pokazało, jak nienawiść wyniszcza człowieka od środka. Jeśli szukacie ciekawej, dynamicznej książki z dużą dozą sensacji i thrillerowego napięcia - to ta książka jest dla Was.

7/10

"Szukaj mnie" Lisa Gardner

 

"Detektyw D. D. Warren i Flora Dane powracają w kolejnej odsłonie pełnej zwrotów akcji serii Lisy Gardner. Tym razem staną przed trudnym dylematem – albo uratują młodej dziewczynie życie, albo… oddadzą ją w ręce sprawiedliwości.

Dawny dom pięcioosobowej rodziny stał się właśnie miejscem zbrodni: czworo ludzi brutalnie zamordowano, a ostatnie dziecko – szesnastoletnia dziewczyna – zaginęła bez wieści. Czyżby udało jej się uciec? A może zniknięcie jest dowodem na to, że sama uczestniczyła morderstwie? Policjantki muszą zmierzyć się z całą serią zagadek. A zaginiona – ofiara lub podejrzana – woła do nich: szukaj mnie…"

Książki Lisy Gardner wciągają i czyta się je z prawdziwą przyjemnością. Książka porusza trudny temat - przemoc wobec dzieci. Dodatkowo przedstawiony został ważny społecznie wątek rodziny zastępczej i tego, jak wygląda “opieka” sprawowana przez takie rodziny i nadzór państwa.

"Po co ludzie mają dzieci? Dlaczego sprowadzają nas na ten świat, skoro nie chcą nam dać ani odrobiny siebie? Nie potrzebujemy wiele. Jedynie miłości, schronienia, dobrego słowa od czasu do czasu. Zdumiałoby was, jak niewiele trzeba, żeby nas uszczęśliwić."

"To gdzie są te idealne rodziny? Czy to twoja rodzina? Twojego przyjaciela, sąsiada? Nie sądzę, żeby dało się taką wskazać. Te, które najprawdopodobniej podziwiamy, to po prostu te, które najlepiej skrywają swoje sekrety. Nie, prawdziwe idealne rodziny mają wady, siniaki i blizny. Muszą zawalić i przyznać się do błędów. Muszą robić wszystko tak, żeby nauczyć się, jak choć część rzeczy robić dobrze."

Fabuła, jak zawsze, jest skrupulatnie zaplanowana, Lisa Gardner powoli odkrywa karty, wodzi czytelnika za nos i podrzuca mylne tropy, przez co pomysły na zakończenie zmieniają się jak w kalejdoskopie. 

6/10