"Projekt Hail Mary" Andy Weir

 

"To jedna z tych książek science fiction, które trafiają zarówno do fanów gatunku, jak i do osób, które na co dzień po fantastykę sięgają rzadziej. Historia o samotności, nauce i odpowiedzialności za los całej planety, opowiedziana w sposób przystępny, angażujący i zaskakująco emocjonalny.

Punktem wyjścia jest sytuacja skrajna. Ryland Grace budzi się na pokładzie statku kosmicznego, nie pamięta kim jest ani dlaczego się tam znalazł. Stopniowo odkrywa, że bierze udział w misji ostatniej szansy, której powodzenie może zadecydować o przyszłości Ziemi. Samotność, ograniczone zasoby i presja czasu sprawiają, że każda decyzja ma ogromne znaczenie, a napięcie rośnie z każdą kolejną stroną."

Nie jestem fanką gatunku science fiction, ale po książkę sięgnęłam głównie dlatego, że obejrzałam film. I muszę przyznać, że jest to wspaniała historia. Nie jest to literatura wybitna, ale fiction dość ciekawie skonstruowane, bez wpadek w części science. Jestem zaskoczona, jak autor potrafi pisać o nauce (i to zagadnieniach trudnych) w sposób niezwykle prosty.

"Jestem naukowcem! To już konkretne odkrycie! Czas, żebym skorzystał z pomocy nauki. No dobra, mój genialny mózgu. Wykombinuj coś! ... jestem głodny."

"Nie wyobrażam sobie, jak mógłbym wytłumaczyć komuś, kto nigdy nie śpi, czym jest sen. Widzisz, na jakiś czas tracę przytomność i mam halucynacje. Swoją drogą, zajmuje mi to jedną trzecią życia. A jeśli przez dłuższy czas nie mogę tego robić, popadam w obłęd i w końcu umieram. Ale nie ma powodu do obaw."

"Zresztą gdybym dostawał pięć centów za każdym razem, ilekroć miałem ochotę palnąć jakiegoś rodzica, który nie rozmawiał ze swoim dzieckiem o najbardziej elementarnych sprawach, to… cóż… nazbierałbym tyle pięciocentówek, że mógłbym napchać nimi skarpetę i okładać nią rodziców ignorantów."

Historia wciągająca i wzruszająca. Uważam, że jest to pozycja dająca do myślenia w kontekście zmian zachodzących na planecie na naszych oczach. Autor umie przedstawić ciężkie naukowe zagadnienia w sposób przystępny, to zdecydowanie jest duży atut tej pozycji. Dużo ciekawostek popularnonaukowych - lubię to!

7/10

Piotruś. Wyprawa do Nibylandii (2015)

 

"Pełna magii i porywających efektów specjalnych historia Piotrusia Pana. 

Kiedy młody buntownik Piotruś (Levi Miller) zostaje porwany z londyńskiego sierocińca do Nibylandii, ma szansę przeżyć niesamowite przygody. Aby ocalić tę piękną krainę, wraz z wojowniczką Tygrysią Lilią (Rooney Mara) i Jamesem Hakiem (Garrett Hedlund) będzie musiał rozprawić się z bezwzględnym piratem Czarnobrodym (Hugh Jackman)."

Film wizualnie zrobiony ciekawie, ale sama historia bardzo słaba. Niektóre sceny mocno przerysowane. Nie była to historia, której oczekiwałam.

5/10

Polowanie na czarownice (2021)

 

"Nastoletnia Claire i jej rodzina są częścią skomplikowanej sieci, która pomaga naznaczonym magią kobietom uciec przez granicę w poszukiwaniu azylu w Meksyku. Kiedy jednak transport zostaje zakłócony przez federalnych łowców czarownic, rodzina wpada w kłopoty i stara się ukryć dwie młode czarownice w swoim domu. Gdy łowcy czarownic zbliżają się, a dziwna moc zaczyna nawiedzać ich domostwo, Claire odkrywa, że może mieć z tymi czarownicami więcej wspólnego, niż kiedykolwiek mogła sobie wyobrazić."

Film nieźle nakręcony i ma pewien klimat, ale fabuły nie kupuję, no chyba, że te wiedźmy to była jakaś przenośnia. Horror to nie jest, ale jako komentarz społeczny lepiej sobie radzi.

4/10

Łowca potworów (2020)

 

"Nasz świat to tylko jeden świat. Gdzieś za nim istnieje inny - świat niebezpiecznych, potężnych potworów, którym rządzą siejąc śmiertelny strach.

Do tego świata zostaje wysłana porucznik Artemis (Milla Jovovich) wraz z elitarną jednostką wyspecjalizowanych żołnierzy. Szokujące uniwersum przeraża. W desperackiej próbie powrotu do naszego świata odważna porucznik spotyka tajemniczego łowcę (Tony Jaa), którego niezwykłe umiejętności pozwoliły mu przetrwać i zadomowić się w tym potwornym miejscu. Mierząc się z brutalnymi atakami przerażających potworów, wojownicy łączą siły, by odnaleźć drogę do domu. Film na podstawie światowego fenomenu - gry "Monster Hunter"."

Rozczarowujący rejs po piaszczystych terenach bezkształtnego świata. Fabularnie cudów się nie spodziewałam, ale żeby sceny akcji do tego były nudne? Czym ten film ma się bronić? Milla Jovovich od zawsze znajduje się w moim top 10 aktorek, ale ten film był męczący.

4/10

Troll 2 (2025)

 

"Kiedy budzi się nowy, wyjątkowo groźny troll, który zaczyna siać spustoszenie w całej Norwegii, Nora, Andreas i kapitan Kris stają przed najniebezpieczniejszą misją w swoim życiu. Aby powstrzymać bezlitosne stworzenie, muszą zdobyć nowych sojuszników i zagłębić się w odległą historię kraju. Zegar tyka, a fala zniszczenia zatacza coraz szersze kręgi. Bohaterowie muszą zmierzyć się z niemożliwym, aby ocalić ojczyznę przed pogrążeniem się w ciemności."

Bardziej widowiskowo i bardziej wybuchowo. Więcej i lepiej w porównaniu do części pierwszej. Może i tak. Ale zajebiście zrealizowane. Mnie się podobało.

7/10

Upiorne wakacje (2024)

 

"Grupa nastolatków wkracza w mroczny świat, badając niepokojące wydarzenia na wyspie. Trop prowadzi do nowego sąsiada, emerytowanego detektywa (Mel Gibson), który ewidentnie coś ukrywa. Gdy do akcji wkroczą nadprzyrodzone siły, stanie się jasne, że życie wszystkich mieszkańców jest w niebezpieczeństwie. Przyjaciele muszą działać szybko i rozwiązać tajemnicę, zanim będzie za późno."

Mel Gibson jest w tym filmie ewidentnie wartością dodaną. Pierwsze pół godziny filmu mnie nawet kupiło, ale potem jakoś mniej ciekawie się zrobiło. Plus, że nieszkodliwe. Jakbym była dzieckiem to by się bardziej podobało.

6/10

Piotruś Pan i Wendy (2023)

 

"Wendy Darling, dziewczynka, która nie chce pójść do szkoły z internatem poznaje Piotrusia Pana, chłopca, który nie chce dorosnąć. Razem ze swoimi braćmi, Piotrusiem i malutką wróżką Dzwoneczkiem, leci do magicznej krainy zwanej Nibylandią. Wendy spotyka tam nikczemnego przywódcę piratów, Kapitana Haka i przeżywa przygodę, która odmieni jej życie."

Jedna z moich ukochanych historii Disneya. I tu nie jestem obiektywna, bo każda opowiedziana historia o Piotrusiu Panu i Wendy chwyta mnie za serce. W mniejszym bądź większym stopniu, ale jednak. 

6/10

"Problem trzech ciał" Cixin Liu

 

"Podczas rewolucji kulturalnej w Chinach tajna baza wojskowa Czerwony Brzeg wysyła sygnały w kosmos w poszukiwaniu inteligentnego życia pozaziemskiego. Do prac zostaje włączona Ye Wenjie, córka wybitnego fizyka zamordowanego przez czerwonogwardzistów, i dzięki niej badacze w końcu nawiązują kontakt z obcą cywilizacją stojącą u progu zagłady.

W XXI wieku naukowiec Wang Miao zostaje członkiem komisji badającej przyczyny serii samobójstw czołowych fizyków. W wyniku prywatnego dochodzenia natyka się na tajemniczą grę wirtualną o nazwie „Trzy ciała”, której celem jest uratowanie mieszkańców planety zagrożonej oddziaływaniem grawitacyjnym trzech słońc. Niebawem odkrywa, że świat tej gry wcale nie jest fikcją...

Sięgnęłam po książkę z ciekawości. Mimo że zdawałam sobie sprawę, że to niekoniecznie mój klimat, mój styl. Ciekawa choć trudna lektura, zwłaszcza dla osób nie będących specjalistami w naukach ścisłych.

"Dlaczego trzeba ratować tylko ludzi? Dlaczego uważa się, że ratowanie innych gatunków nie jest ważne? Kto dał ludziom taką uprzywilejowaną pozycję? Nie, ludzie nie potrzebują ratunku. I tak już żyją dużo lepiej, niż na to zasłużyli."

"Kobiety myślą inaczej niż mężczyźni. Ani gorzej, ani lepiej. Oba sposoby myślenia są potrzebne światu."

"Miał wrażenie, że gwiaździste niebo jest szkłem powiększającym, zakrywającym cały świat, a on drobnym owadem, który nie ma gdzie się ukryć."

Zupełnie nie moja bajka. Trudno mi tę książkę właściwie ocenić. Bo to, że mnie się ona nie podobała, nie oznacza, że jest zła. Znaczy tylko tyle, że gustuję w innej literaturze.

5/10

Kong: Wyspa Czaszki (2017)

 

"Zespół badawczy składający się z naukowców, żołnierzy i poszukiwaczy przygód wyrusza na tajemniczą i od wieków fascynującą ludzi małą wyspę na Pacyfiku. Niezwykła kraina szybko jednak zaczyna przerażać uczestników ekspedycji. Boleśnie przyjdzie im się przekonać, że człowiek – mimo całej swojej wiedzy i siły – nie jest w stanie podporządkować sobie dzikiej natury. Kiedy zapuszczają się na terytorium należące do legendarnego Konga, ich misja zaczyna przypominać dramatyczną walkę o przetrwanie."

I tu już mamy całkiem niezły kawałek fajnego kina akcji, gdzie coś się dzieje. Coś, co ma sens. Sens i ciekawie skonstruowaną fabułę. Tu już jest nieźle, obejrzałam naprawdę z ciekawością.

6/10

Mumia (2017)

 

"Przez wieki spoczywająca w grobowcu ukrytym w piaskach pustyni starożytna księżniczka (znana ze „Star Trek: W nieznane” Sofia Boutella), której przeznaczenie nie zdążyło się wypełnić, budzi się w dzisiejszych czasach. Jej złość na niesprawiedliwość, która ją spotkała, rosła przez tysiące lat, przybierając rozmiary wymykające się ludzkiej wyobraźni. Od gorących piachów pustyni, przez tajemnicze labirynty ukryte pod dzisiejszym Londynem Mumia budzi nowy wszechświat bogów i potworów."

Film z ogromnym potencjałem, a zawód takich, jakich mało. Dodatkowy punkcik tylko za grę aktorską Toma Cruise. Inaczej szkoda czasu.

5/10

Syrena (2018-2020)

 

"Bristol Cove jest nadmorskim miasteczkiem, które według legendy niegdyś było domem dla syren. Ben (Alex Roe) jest bystrym biologiem morskim, który zakochuje się w Ryn (Eline Powell). Pełna mrocznych tajemnic młoda kobieta przybyła niedawno do Bristol Cove i stara się tam jakoś ułożyć sobie życie. Maddie (Fola Evans-Akingbola), współpracowniczka Bena, jest jednak bardzo podejrzliwa w stosunku do Ryn. Co z tego wyniknie?"

Mimo że gatunkowo (fantasy) nie mój klimat, to jednak serial bardzo mi się spodobał i obejrzałam go właściwie na raz z nieukrywaną przyjemnością. Jak dla mnie wszystko jest tu na miejscu i wszystko tak, jak być powinno. Nie ma nudy.

7/10

Zmiennokształtni (2024)

 

"Na pierwszy rzut oka Carag wygląda jak zwykły nastolatek, jednak kryje on niesamowity sekret: należy do zmiennokształtnych istot i potrafi przemienić się w dziką pumę. Chłopak, tak jak wszyscy mu podobni, musi ukrywać swoją prawdziwą naturę i zmuszony jest żyć pośród zwykłych ludzi. Pewnego dnia dowiaduje się o tajnej szkole Clearwater High, gdzie tacy jak on uczą się doskonalenia swoich wyjątkowych umiejętności. Jego mentorem staje się tajemniczy milioner Andrew Milling, który szybko dostrzega niezwykły potencjał Caraga. Wraz z nowymi przyjaciółmi, Brandonem (niezdarnym zmiennokształtnym żubrem) i Holly (zabawną zmiennokształtną wiewiórką), nastolatek zaczyna kontrolować swoje moce i po raz pierwszy czuje przynależność do wspólnoty. Wkrótce przyszłość zmiennokształtnych stanie się niepewna i pełna niebezpieczeństw. Carag i jego przyjaciele będą musieli odróżnić sojuszników od wrogów, aby ocalić swój wyjątkowy świat i ochronić niewinnych ludzi."

Powiedziałabym, że to taka bajka dla wczesnej młodzieży, która lubi klimaty wampirów i wilkołaków. Jednak powiem szczerze, że całkiem przyjemna ta bajka do oglądania, wartka akcja i nie nudzi. Mi się podobała i oglądałam z nieukrywaną przyjemnością. Na pewno jeszcze kiedyś do tego filmu wrócę.

7/10

Rampage: Dzika furia (2018)

 

"Prymatolog Davis Okoye (Dwayne Johnson), który trzyma ludzi na dystans, nawiązał silną więź z George’em — niezwykle inteligentnym gorylem srebrnogrzbietym, którym opiekuje się od czasu jego narodzin. Niestety wskutek nieudanego eksperymentu genetycznego ta łagodnie usposobiona małpa zmienia się w gigantyczną, rozwścieczoną bestię. Na domiar złego wkrótce okazuje się, że istnieją też inne zwierzęta, które uległy podobnej przemianie. Nowo stworzone drapieżniki alfa przedzierają się przez Amerykę Północną, niszcząc wszystko na swojej drodze. Okoye łączy siły z odrzuconym przez środowisko inżynierem genetycznym, aby znaleźć antidotum. Jednocześnie stara się przetrwać na nieustannie zmieniającym się polu walki i nie tylko zapobiec globalnej katastrofie, ale też uratować przerażającą istotę, która niegdyś była jego przyjacielem."

Dość przeciętny film akcji. Dużo krwi i strzelanek. Jednak pod diamenciki ujdzie. Inaczej strata czasu.

4/10

Niewidzialne miasto (2021-)

 

"Policjant z wydziału ochrony środowiska postanawia dowiedzieć się, co łączy pojawienie się martwego delfina rzecznego na plaży w Rio de Janeiro ze śmiercią jego ukochanej żony. W trakcie śledztwa natrafia na ukryty świat zamieszkały przez mityczne stworzenia z brazylijskiego folkloru."

Ładna, czasem krwawa, ale ładna bajka dla dorosłych. Do obejrzenia niemal na raz (mimo 2 sezonów - odcinków nie za wiele). I, co dla mnie najistotniejsze, nie da się go obejrzeć "pod coś" (np. pod sprzątanie albo prasowanie), bo może coś umknąć.

6/10

"Atlas chmur" David Mitchell

 

"Pasażer statku, z utęsknieniem wyglądający końca podróży przez Pacyfik w 1850 roku; wydziedziczony kompozytor, usiłujący oszustwem zarobić na chleb w Belgii lat międzywojennych; dziennikarka-idealistka w Kalifornii rządzonej przez gubernatora Reagana; wydawca książek, uciekający przed gangsterami, którym jest winien pieniądze; genetycznie modyfikowana usługująca z restauracji, w oczekiwaniu na wykonanie wyroku śmierci; i Zachariasz, chłopak z wysp Pacyfiku, który przygląda się, jak dogasa światło nauki i cywilizacji – narratorzy Atlasu Chmur słyszą nawzajem swoje echa poprzez meandry dziejów, co odmienia ich los zarówno w błahym, jak i w doniosłym wymiarze.

W tej niezwykłej powieści David Mitchell znosi granice języka, gatunku literackiego i czasu, proponując zadumę nad właściwą ludzkości żądzą władzy i niebezpiecznym kierunkiem, w którym w pogoni za władzą zmierzamy."

Trudno mi ocenić tę książkę w jakikolwiek sposób, gdyż jest z gatunku, za którym nie specjalnie przepadam i raczej książek z tych kategorii nie czytam. Chociaż zdarzają się takie z elementami fantasy czy sci-fi. Dawno temu jednak obejrzałam film i skuszona dobrymi recenzjami książki - i ja po nią sięgnęłam.

"Książki nie dają prawdziwej ucieczki, ale mogą powstrzymać umysł, zanim sam siebie rozdrapie do krwi."

"Nieograniczona władza w rękach ograniczonych ludzi zawsze prowadzi do okrucieństwa."

"Dusze przemierzają wieki, jak chmury przemierzają niebo i choć ani kształt chmury, ani barwa, ani wielkość nigdy takie same nie zostają, ciągle jest chmurą. I tak samo z duszą jest. Kto rzec może, skąd chmura przywiała? Albo kto tą duszą będzie jutro?"

Nietypowa konstrukcja rozdziałów - interesujące, rotowanie stylami literackimi - imponujące, jednak język dość ciężki i trudno mi się ją czytało. Czytając czułam się, jakbym miała za małą wyobraźnię, cały czas byłam gdzieś obok, a czytanie momentami mnie męczyło. 

5/10