Następnego dnia komisarz Sambor Malczewski wraz ze swoim psem, Terrorem, przeszukują las. W starym, powojennym schronie natrafiają na ludzkie szczątki. Szybko okazuje się, że należą one do Beaty i Juliana Wilczków oraz ich córki Klary – rodziny, która zaginęła bez śladu dwadzieścia lat wcześniej.
Malczewski przypuszcza, że za ich śmierć może odpowiadać Andrzej Robotnik – mężczyzna, który przed laty zamordował żonę, syna i teściową, po czym uciekł w głąb Puszczy Gorzowskiej.
Wkrótce dochodzi do kolejnego makabrycznego morderstwa, a wśród mieszkańców Runowa wybucha panika.
Co tak naprawdę wydarzyło się w starym schronie?
Czy Wilczkowie padli ofiarą zbiegłego mordercy?
I kto dziś sieje grozę wśród mieszkańców, kiedy demony z nieba już ucichły, lecz te ludzkie dopiero się budzą?"
Ta seria Marcela jest jedną z moich ulubionych i na pewno nie jestem obiektywna w ocenie jej. Autor porusza w tej części wiele różnych wątków - morderstwo, słowiańskie wierzenia, przekręty finansowe i tragedie kilku rodzin. Są również wydarzenia sprzed 20 lat. I to właśnie te wydarzenia z przeszłości najbardziej mnie zszokowały. To mocna i wstrząsająca historia, która wzbudza sporo emocji i niedowierzanie.
"[...] uświadomił sobie, jak piękne, a zarazem kruche potrafi być życie. Choćbyśmy nie wiadomo jak o nie dbali, wystarczy jedna niewłaściwa osoba, by wszystko legło w gruzach."
"Skoro i tak nie uda mu się uniknąć odpowiedzialności, to nie widział sensu w dalszym życiu. Nie chciał do śmierci gnić za kratami i czuć się wyrzutkiem społeczeństwa. Wolał odejść na własnych warunkach."
"Musiał przeżyć. Jego śmierć oznaczałaby triumf zła. Nie zamierzał do tego dopuścić."
"Mówiłem to już wiele razy, ale powtórzę: człowiek to najgroźniejszy drapieżnik na tej planecie. I posiadam na to dowód."
Jest mrocznie i duszno od emocji. Autor już od pierwszych stron sprawia, że książkę dosłownie się pochłania. Fabuła wciąga, a rozwiązanie sprawy pozostaje z czytelnikiem na długo. Polecam zdecydowanie.
8/10
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz