"Rozmówca" Chris Carter

 

"Tanya Kaitlin nie może doczekać się relaksującego wieczoru po ciężkim tygodniu, jednak zaraz po wyjściu spod prysznica słyszy dzwonek swojej komórki. Jej najlepsza przyjaciółka, Karen Ward, próbuje nawiązać z nią połączenie wideo. Tanya odbiera telefon i wtedy zaczyna się koszmar…

Karen jest zakneblowana i przywiązana do krzesła we własnym salonie. Jeśli Tanya się rozłączy albo przestanie patrzeć w wyświetlacz, morderca przyjdzie też po nią. Głęboki, szorstki, demoniczny głos na drugim końcu linii jej to obiecał.

Hunter i Garcia badają te groźby i zostają wciągnięci w szaloną karuzelę zła. Tropią drapieżnika, który przetrząsa ulice i media społecznościowe w poszukiwaniu ofiar, a następnie je zadręcza tajemniczymi listami, karmiąc się ich strachem."

Jak to u Cartera - książka dostarcza emocji i szybko się ją czyta. Jednak czuję się rozczarowana zakończeniem. 

"Czasami cisza to najlepsza forma konwersacji."

"Wkurzanie faceta trzymającego magnum 357 zawsze jest błędem. Wkurzanie seryjnego mordercy trzymającego magnum 357 to już czysty debilizm."

"Czy to nie jest jedno z założeń psychologii? Powiedz coś z wystarczającą pewnością siebie, a większość ludzi ci uwierzy, nawet jeśli to kłamstwo."

"Piłam kawę na po­ste­run­ku, wiem, że wasza sma­ku­je, jakby ją fil­tro­wa­no przez brud­ną pie­lu­chę."

Po raz kolejny schematycznie - ale to wciąż bardzo dobry schemat. Dobry i solidny kryminał, polecam.

6/10