"Wymarzona rodzina" Marcel Moss

 

"38-letnia Clarice wiedzie życie, o którym zawsze marzyła: ma kochającego męża Federico, duży dom i pracę, która sprawia jej satysfakcję. Spełnia się też jako mama małej Jenny. Gdy pewnego dnia wyznaje mężowi, że znów jest w ciąży, oboje nie posiadają się ze szczęścia.

Clarice wierzy, że nikt i nic nie będzie w stanie zburzyć jej poukładanego życia. Istnieje tylko jeden problem: to wszystko dzieje się wyłącznie na ekranie jej smartfona. A konkretnie w aplikacji MyDreamFamily pozwalającej użytkownikom tworzyć symulacje idealnego życia. Prawdziwa Clarice nienawidzi swojego nieporadnego męża, wścibskich teściów i stresującej pracy kuratora rodzinnego. Początkowo traktuje MyDreamFamily jako sposób na ucieczkę od trudnej codzienności. Z czasem jednak wirtualny świat zaczyna jej zastępować prawdziwe życie.

Clarice czuje, że jeśli nie zrezygnuje z Federico, zatraci się w symulacji i zniszczy prawdziwą rodzinę. Co jednak zrobi, gdy jej internetowy mąż zaproponuje, by wyszli ze swoim związkiem poza ekrany smartfonów?"

Czytając tę powieść Mossa miałam takie "o rany, trochę śmieszno, trochę straszno...". Z jednej strony się człowiek zastanawia, na ile można się wciągnąć w takie wirtualne gry, a z drugiej jednak ma świadomość, że łatwo i jakie to bywa niebezpieczne... Jak łatwo ulec iluzji, kiedy człowiek czuje się zupełnie samotny?

"Moja żona jest dla mnie wszyst­kim. Za­wsze li­czy­ła się tylko ona. Cza­sem prze­ra­ża mnie to, jak bar­dzo się od niej uza­leż­ni­łem. Jest wodą, a ja rybą. Ona bez pro­ble­mu sobie beze mnie po­ra­dzi. Ja bez niej nie ist­nie­ję."

"Twoje za­in­te­re­so­wa­nie, czu­łość i tro­ska co­dzien­nie wy­wo­ły­wa­ły sze­ro­ki uśmiech na mojej twa­rzy i sta­no­wi­ły dowód na to, że naj­pięk­niej­sze rze­czy przy­tra­fia­ją nam się wtedy, kiedy tra­ci­my na­dzie­ję. Spra­wi­łeś, że od­zy­ska­łam wiarę w sens życia."

"Jeśli stu­denc­kie sza­leń­stwo cze­goś mnie na­uczy­ło, to tego, że męż­czyź­ni dzie­lą się na dwie grupy: tych, któ­rzy za­pew­nią ko­bie­cie cały wa­chlarz do­znań, i tych, dla któ­rych bę­dzie ona kimś wię­cej niż prze­lot­nym epi­zo­dem."

"Nie za­cho­wuj się jak na­iw­ne dziec­ko, które wie­rzy, że lu­dzie za­wsze do­trzy­mu­ją obiet­nic."

Książka, które uderza swoją autentycznością. I świadomością, jak łatwo ulec "pokusie", jak łatwo się zatracić w wirtualnym świecie. Świetnie odzwierciedla czasy, w jakich przyszło nam żyć. Dodatkowym plusem jest zakończenie, którego zupełnie się nie spodziewałam, a które wiele wyjaśniło. Panie Autorze, jest Pan niesamowity!

8/10