"Jedną nogą w grobie" Olga Rudnicka

 

"Zaginięcie męża to tragedia. Ale nie dla Małgośki. Fakt, że mąż nie wrócił z wyjazdu służbowego w terminie, to nie nowość. To, że od kilku tygodni nie dał znaku życia, to żaden problem. Ważne, że przelewy przychodzą regularnie. Małgośka cieszy się chwilami wolności, pewna, że Wiesław w końcu wróci. Czas mija, a męża ani widu, ani słychu, za to coraz więcej osób zaczyna zadawać pytania. Telefon z żądaniem okupu uznaje początkowo za żart, ale kiedy znajduje pod drzwiami domu pudełko z odciętym palcem, zaczyna robić się poważnie. Czy na tyle, by powiadomić policję? A może… nie robić nic?"

Muszę przyznać, że kilka razy naprawdę się roześmiałam, autorka ma wspaniałe poczucie humoru i potrafi rozbawić. Autorka poprowadziła w tej książce fabułę w taki sposób, że każda kolejna strona odsłania nowe komplikacje, ale równocześnie daje powody do śmiechu.

"Żeby nie utonąć, wystarczy po prostu nie wchodzić do wody. Wcale nie trzeba umieć pływać."

"Może lepszy byłby psychiatra albo psycholog, ale jak człowiekowi przez tyle lat wbija się do głowy, że własne brudy należy prać w domu, a nie na zewnątrz, to potem nawet rozwieść się nie może, bo świadków nieszczęścia brak."

"Nie ma problemu, którego nie da się rozwiązać, a jeśli taki jest, to tylko dlatego, że wymyślenie rozwiązania wymaga więcej czasu."

Mamy tu do czynienia z lekturą lekką, zabawną, nie pozbawioną ironii i czarnego humoru. Polecam wszystkim, którzy uwielbiają niebanalność historii. Gwarantuję doskonałą zabawę do ostatniego akapitu.

6/10