Niespełna trzydziestoletnia Ulka wikła się w romans z szefem. Gdy dowiaduje się o tym jego żona, wybucha skandal. Zwolniona z pracy dziewczyna ucieka z miasta. Przez przypadek trafia do wioski pod Wrocławiem, gdzie omyłkowo zostaje wzięta za poszukiwaną kryminalistkę. Jakby miała mało kłopotów, trafia do domu człowieka podejrzanego o ukrywanie zwłok w ogrodzie…
„Czy ten rudy kot to pies?” – wciągająca kontynuacja perypetii Ulki i Beaty z „Martwego Jeziora” to książka pełna nieprawdopodobnych zbiegów okoliczności, które prowadzą do zaskakującego finału!"
Historia, od której nie można się oderwać. Świetna fabuła, która sprawia, że aż żal rozstawać się z tak ciekawymi bohaterami. Olga Rudnicka po raz kolejny pokazuje, że polscy pisarze potrafią wysoko postawić poprzeczkę.
"Weszła ci na głowę, robi, co chce, biegasz za nią jak pies, zero seksu. Już teraz się zachowujesz tak, jakbyś był żonaty."
"Słuchaj tego. (...) Na kolanach szoruję podłogę w kuchni. Wiesz, miska z wodą, szmata, te klimaty, a tu wchodzi Mariusz, patrzy, patrzy i nagle pyta: "Myjesz podłogę?". No to mówię, że nie, skądże znowu. Tak sobie postawiłam na środku kuchni miskę z wodą, żeby ożywić wnętrze, a klęczę nad nią tylko po to, aby zrobić sobie inhalacje, używając środków chemicznych."
"Jednak chyba lepiej wpaść przy porządkowaniu niż przy szpiegowaniu. Na szczęście zawsze pozostaje uniwersalna broń masowego rażenia: łzy!"
Świetna i wciągająca. Lekka komedia obyczajowa. Mieszanka wybuchowa pomyłek i wypadków losowych. Autorka fajnie splata ze sobą wątek kryminalny, obyczajowy i romantyczny z odrobiną poczucia humoru i absurdalnymi zbiegami okoliczności, czego efektem jest typowo kobieca lektura.
7/10
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz