"Manako Kajii, wyśmienita kucharka i autorka popularnego bloga o luksusowej kuchni, przebywa w areszcie śledczym w Tokio. Została skarżona o zabójstwo trzech samotnych biznesmenów. Miała ich uwieść swoim kulinarnym wyrafinowaniem.
Sprawa żywo interesuje opinię publiczną, ale osadzona uparcie odmawia kontaktu z mediami i nie przyjmuje żadnych wizyt. Jednak gdy młoda dziennikarka Rika Machida zwraca się do niej z prośbą o przepis na gulasz wołowy, postanawia zrobić wyjątek.
Rika, jedyna kobieta w redakcji „Tygodnika Shūmei”, każdego wieczoru pracuje do późna, a jej kolacje to najczęściej podgrzewany ramen w kubku. Tymczasem spotkania z Manako, której obiecała rozmowy wyłącznie o jedzeniu i gotowaniu, bardziej niż reporterskie śledztwo zaczynają przypominać profesjonalny kurs kulinarny. Rika się zmienia. Z każdym nowym posiłkiem coś budzi się w jej ciele, a czysto zawodowe zainteresowanie przeradza się w dziwną fascynację."
Cóż za przyjemna i ciekawa powieść. Dostałam dokładnie to, czego się po niej spodziewałam - pomysłowej, z lekko absurdalną fabułą, napięciem i rozrywką. Napisana bardzo przyjemnym językiem, wciąga od pierwszych stron.
"Wystarczy jedna osoba, która zaakceptuję ją w pełni. Nie musi być piękna - nikt tak naprawdę nie dba o piękno, bo nikt do końca nie potrafi zdefiniować, czym ono jest."
"Twierdziła, że coraz więcej jest osób, które chcą koniecznie zrobić wszystko tak, jak w przepisie, nie wierzą we własny smak i osąd."
"Rodzina jest ponoć wszystkim, ale ów człowiek nie miał najmniejszych oporów, by na oczach opinii publicznej uczynić z bliskich czarne charaktery, które wystawiły go na pewną śmierć. Co to za mechanizm sprawia, że niektórzy wolą umrzeć, niż wysilić się i odbudować własne życie?"
Naprawdę wyjątkowe połączenie powieści obyczajowej, kryminału i książki o kucharstwie. Pobudza wyobraźnię i kubki smakowe, czasem nawet za bardzo. :)
7/10

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz