"Śnieg przykryje" Michał Śmielak

 

"Czy trzeba kogoś zabić, aby odebrać mu życie?

Dwudziestego trzeciego grudnia cała Polska szykuje się do świąt Bożego Narodzenia. Ryszard zgodnie z rodzinną tradycją wyrusza do Lasu Ponurego po świąteczną choinkę i znika bez śladu. Mimo usilnych poszukiwań, zorganizowanych przez rodzinę, tajemnica jego zniknięcia pozostaje niewyjaśniona. Aż do dnia, gdy mężczyzna nagle wraca do domu po dwudziestu pięciu latach nieobecności.

Tajemniczą sprawą zajmuje się jego syn, Piotr, który został policjantem, aby móc wyjaśnić zagadkę zniknięcia swojego ojca. Na jaw wychodzą nowe fakty i okazuje się, że w mrocznym lesie dochodziło do wielu niewyjaśnionych zaginięć.

Co tak naprawdę wydarzyło się feralnego dnia przed dwudziestu pięciu laty? Komu zależy na tym, aby sprawa zaginionych w Lesie Ponurym nigdy nie ujrzała światła dziennego? Co działo się z Ryszardem przez dwadzieścia pięć lat i kim był naprawdę?

Czy śnieg jest w stanie przykryć wszelkie ślady zbrodni?"

Naprawdę świetna książka. Od samego początku byłam bardzo zaskoczona i zaintrygowana. Świetnie poprowadzona akcja, pełna niespodzianek. Polecam nastawić się na czytanie powieści obyczajowej z elementami thrillera psychologicznego, końcowo kryminału, w przeciwnym razie grozi rozczarowaniem wśród osób nastawionych na krwawy kryminał.

"- Widzi pan, to Polska. Jedyny kraj, w którym trzeba się tłumaczyć z tego, że się nie pije."

"Czas leci jak cholera. Wie pan, trzy rzeczy powinni usunąć z tego świata, żeby człowiek nie czuł, że się starzeje. Lustra, drzewa i dzieci. To po nich widać najlepiej, jak to wszystko zapierdala."

"Od pierwszego kieliszka wódki to ona przemawia zamiast człowieka, a jest najlepszym kłamcą na świecie. Ma w tym wprawę od tysięcy lat.'

"Tego, czego po­trze­bo­wa­ła, aku­rat nie było na sta­nie. Może kie­dyś po­wsta­ną sprze­daw­cy ma­rzeń, świę­te­go spo­ko­ju, czy­ści­cie­le pa­mię­ci, twór­cy no­wych roz­dzia­łów w życiu i opie­ku­no­wie ludz­kiej god­no­ści. Na dziś ich nie było, więc sznur był wszyst­kim, czego po­trze­bo­wa­ła."

Chyba najlepszy kryminał tego autora, jaki do tej pory przeczytałam. Do tego ważny głos w dyskusji o alkoholu, jeśli jakakolwiek bywa. To jedna z tych książek, przy których warto dobrze ustawić oczekiwania. To historia oparta bardziej na ludziach, relacjach i emocjach niż na samej intrydze kryminalnej. Napięcie nie dominuje tu każdej strony, ale jest obecne w tle, stopniowo budowane i wplatane w losy bohaterów.

8/10