W Bolesławcu zostają znalezione zmasakrowane zwłoki Kai Rzeplińskiej z listem zawierającym słowa Teda Bundy’ego, a sprawę przejmuje komisarz Błażej Heller. Do pomocy dostaje młodszą aspirant Malwinę Zygart, córkę słynnego seryjnego zabójcy, Raptora. Dziesięć lat wcześniej Raptor odebrał Hellerowi żonę, dlatego mężczyzna nie ufa partnerce.
Gdy jednak dochodzi do kolejnych brutalnych morderstw, oboje muszą połączyć siły, by powstrzymać rosnącego w siłę potwora."
Rzadko kiedy podchodzę krytycznie do książek, zazwyczaj na wiele rzeczy przymykam oko, ale ta książka Mossa to jednak wychodzi poza to, co sprawia mi przyjemność z czytania/słuchania. Pomysł na fabułę naprawdę miał duży potencjał, ale został moim zdaniem totalnie zmarnowany.
"Jeśli znowu posunąłem się do najgorszego, to muszę znaleźć ciało i ukryć je tak, by nikt nigdy go nie znalazł. W przeciwnym razie będę miał przejebane."
"Gdy myślę o ostatnich godzinach, w głowie mam czarną dziurę. Zupełnie jakby mój mózg postanowił oszczędzić mi brutalnych szczegółów. Zdążyłem już zauważyć, że pamięć urywa mi się dokładnie przed północą. Schemat powtarza się co tydzień, a ja nie mogę zrobić nic, by jakoś temu zapobiec."
"Mój alter, bo chyba tak zacznę go nazywać, odważnie posuwa się coraz dalej. Czas ukrócić jego mordercze zapędy. Znajdę sposób, by w przyszłą niedzielę nikomu nie spadł włos z głowy."
"Dotychczas nie uważałem się za winnego tych zbrodni. Tłumaczyłem sobie, że nie mogę odpowiadać za to, co robi moje ciało, gdy kontroluje je inny umysł."
Jak dla mnie ten kryminał to totalna abstrakcja, słuchałam i czekałam, kiedy już się to skończy. Nie przypadł mi do gustu, ani trochę. Warto przeczytać/wysłuchać, jak każdą książkę Mossa - mnie jednak nie chwyciła za serce. Nie musiała.
6/10
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz