"Prawda bywa groźniejsza niż zbrodnia.
Przeszłość kładzie mroczny cień na teraźniejszości. Minęło trzydzieści lat, odkąd Sofie Rudberg zaginęła bez śladu. Zdążyła właśnie pójść do liceum, była lubiana, podziwiana – i znienawidzona? Jej zaginięcie wstrząsnęło Fjällbacką i na długie lata naznaczyło tę idylliczną miejscowość na zachodnim wybrzeżu Szwecji.Nagle policja dokonuje makabrycznego odkrycia. Pojawia się pytanie: czy odnalezione szczątki rzeczywiście należą do Sofie?
Wznowione śledztwo wywraca do góry nogami życie wielu osób, które po jej zaginięciu próbowały ułożyć sobie wszystko na nowo. Patrik Hedström i jego zespół z komisariatu w Tanumshede działają pod ogromną presją, a w sprawę angażuje się także pisarka Erica Falck. Tymczasem ktoś jest gotów uczynić wszystko, byle przeszkodzić w ujawnieniu prawdy…"
Mam ogromny sentyment do sagi o Fjällbace i zawsze z wielką chęcią sięgam po kolejne tomy z tej serii. Świetnie bawiłam się podczas lektury. Podobało mi się to, że C. Läckberg zbudowała atmosferę niepokoju, która stale narastała i ciągle podsuwała fałszywe tropy, aby zmylić czytelnika.
"Życie nie jest czarno - białe. Chodzi o to , żeby nauczyć się żyć w właściwym odcieniem szarości."
"Wydaje mi się, że życie jest jak plecak, do którego wciąż wkładamy to, co się z nami dzieje, przez co plecak robi się coraz cięższy."
"Nie można żyć, nie ponosząc konsekwencji swoich działań. A prawda w jakiś sposób zawsze wychodzi na jaw. Tylko czasami potrzebuje lekkiej zachęty."
Autorka powróciła do dawnej formy. Ta powieść jest jedną z najlepszych w cyklu. Uwielbiam takie powroty, czułam się jakbym wróciła do domu z podróży. W szarość życia codziennego bohaterów wplotła morderstwo, rodzinną tragedię, smutek dziecka, tajemnice i niespełnioną miłość.
7/10

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz