Lipiec 2007 roku. Podczas szkolnego obozu nad Jeziorem Solińskim dochodzi do strzelaniny. Jeden z uczniów, Michał Kitler, zabija kilkanaście osób, po czym odbiera sobie życie. Do dziś nie wiadomo, skąd miał broń ani dlaczego posunął się do zbrodni. Tego samego dnia znika jedna z uczestniczek obozu – Klaudia Brzezinek. Jej ciała nigdy nie udaje się odnaleźć.
Kwiecień 2026 roku. Autor bestsellerowych reportaży Kornel Malicki przyjeżdża do Wołkowyi, niewielkiej wsi położonej nad Jeziorem Solińskim. Oficjalnie pracuje nad książką, która ma ukazać się w dwudziestą rocznicę masakry. Nieoficjalnie próbuje dowiedzieć się jak najwięcej o jednym z opiekunów obozu – człowieku, który może mieć związek z jego własną, mroczną przeszłością. Im głębiej Kornel zanurza się w wydarzenia sprzed lat, tym większe ściąga na siebie zagrożenie.
Niektórzy bowiem zrobią wszystko, by niewygodna prawda nigdy nie wyszła na jaw. Jest już jednak za późno."
Marcel Moss jak zwykle trzyma czytelników w niepewności do samego końca. Po przeczytaniu tego thrillera czytelnik pozostaje z refleksją nad wpływem nauczycieli na młodych ludzi, presją rówieśników, z jaką muszą się mierzyć oraz problemami z którymi często muszą radzić sobie sami.
"Część informacji, które podaje mi emerytowany dziennikarz, zdobyłem przed spotkaniem. Ale chodzi o coś innego - chcę usłyszeć, jak o tym mówi człowiek, który wtedy patrzył na te wydarzenia z bliska. I być może zauważył rzeczy, których nikt nie zapisał w artykułach."
"Mimo iż jestem na emeryturze, nie umiem przestać zbierać informacji. Niektóre sprawy po prostu zostają z człowiekiem. Nawet jeśli już dawno przestał o nie pytać."
"Największe bestie kamuflują się najlepiej."
Pomimo powagi tematu książkę czyta się ekspresowo i z ogromnym zaangażowaniem. Autor ma talent do tworzenia historii, którymi się żyje i ciężko się od nich oderwać. Bohaterowie mocni i wyraziści. Thriller psychologiczny przypominający, że przeszłość nigdy nie znika, a niektóre rany potrafią krwawić przez całe życie. Zakończenie z hasłem, że ciąg dalszy nastąpi było najgorszym, z czym autor mógł mnie zostawić. Nie pozostało nic jak cierpliwie czekać...
8/10
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz