"Wszyscy jesteśmy mordercami" Max Czornyj

 

"WSZYSCY JESTEŚMY MORDERCAMI, CZYŻ NIE?

Idealne życie profesora etyki Klausa Martina legło w gruzach, gdy oboje z żoną padli ofiarami brutalnej napaści. To zdarzenie pociąga za sobą falę dramatycznych wydarzeń. Gniewu zrozpaczonego człowieka nie da się powstrzymać, on musi się wypalić w ogniu zemsty.

Najlepszy, najbardziej etyczny człowiek może złamać swoje zasady. Nigdy nie wiemy kim jesteśmy naprawdę. Każdy z nas jest zdolny do zbrodni. Wy również. Jeśli macie jakiekolwiek wątpliwości, stracicie je po lekturze tej książki. Przekonajcie się sami."

Max Czornyj w formie. Ta książka zmusza do głębokiej refleksji nad naturą ludzką i granicami moralności.

"Należy jednak pogodzić się z tym, że jedynym celem życia jest śmierć."

"Cza­sem wy­god­niej jest my­śleć o sobie tak, jak byśmy chcie­li, a nie tak, jak po­win­ni­śmy. Nie je­ste­śmy szcze­rzy w dia­lo­gu z wła­snym su­mie­niem i zgrywamy przed sobą kogoś, kim nie je­ste­śmy. Za­kła­da­my maski, nawet gdy spo­glą­da­my w lu­stro."

"Naj­waż­niej­sza jest wol­ność wy­bo­ru. To ona czyni nas ludź­mi oraz udo­wad­nia, że po­sia­da­my coś, co nie­któ­rzy na­zy­wa­ją duszą."

"Wszy­scy je­ste­śmy mor­der­ca­mi. Czyż nie? Mo­że­my dys­ku­to­wać nad isto­tą słów oraz zna­czeń. Mo­że­my roz­róż­niać za­bój­stwa oraz mor­der­stwa [...] Eu­ta­na­zja, sa­mo­bój­stwo, za­bój­stwo, wy­ko­na­nie kary śmier­ci… To tylko różne twa­rze tego sa­me­go. Przy­naj­mniej jeśli spo­glą­da­my z per­spek­ty­wy czło­wie­ka, który umie­ra."

Świetnie skonstruowana fabuła, która intryguje i zaskakuje od pierwszych stron. Historia zmusza czytelnika do refleksji nad własną moralnością i nad podejmowanymi w ekstremalnych warunkach decyzjach. Naprawdę mocna książka. Jak zawsze Max wyciąga z naszego wnętrza najbardziej mroczne sekrety.

8/10