CZY MOŻNA GO UZNAĆ ZA ZBRODNIARZA?
A MOŻE KAT ZAWSZE JEST NIEWINNY?
Johann Reichhart pozbawił życia co najmniej 3165 osób. Nie interesowały go ich płeć, wiek ani powód skazania. Nikt przed nim nie zabijał tak szybko i tak skutecznie.
Trudno uwierzyć w makabryczne rekordy, które ustanawiał, a jednak to wszystko wydarzyło się naprawdę. Sposoby wykonywania egzekucji, ich tempo, a także dobór ofiar szokują.
Ta historia nie działa się w średniowieczu. Wciąż żyją świadkowie tamtych czasów.
Wydarzenia w tej książce są oparte na faktach. Prawda bywa bardziej przerażająca od najwymyślniejszej fikcji."
Moim zdaniem jedna z lepszych książek na faktach Czornyja. Świetny psychologiczny portret. W trakcie czytania dreszcze gwarantowane.
"Żałoba to egoistyczne cierpienie na skutek pustki, jaka powstała w nas samych, a nie w kimś, kto odszedł. On zapewne już nie ma problemów."
"Życie jest tylko mgnieniem oka w wieczności śmierci. Niestety, niektórzy zdają się tego nie rozumieć, przez co to - nic nie znaczące - mgnienie oka zamieniają w nieustanne cierpienie."
"Dzieci są nieskończonym wydatkiem, który optymiści lubią nazywać inwestycją. Szczęśliwi są ci, którym inwestycja zwraca się, nim trafią pod ziemię."
Kawał świetnego researchu, który przekłada się na dreszcze i obrzydzenie zbrodniarzem. Max Czornyj snuje opowieść suchym, wyzutym z emocji językiem, takim, jakim był bohater powieści. Chociaż unika drastycznych opisów, to udowadnia po raz kolejny, że rzeczywistość potrafi być bardziej przerażającą od fikcji.
7/10
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz