Wydarzenia w tej książce są oparte na faktach. Prawda bywa bardziej przerażająca od najwymyślniejszej fikcji.
Josef Mengele był nie tylko zbrodniarzem, ale również opętanym szaleństwem pseudo-naukowcem, który więźniów obozów koncentracyjnych wykorzystywał jako żywy materiał do swych chorych badań.
Umyślne zarażanie wirusami, zszywanie tułowi kilku osób, operacje bez znieczulenia i wyrywanie płodów. To nie upiorne science-fiction, a prawdziwa historia. Do tego jedynie jej niewielka część. Ta książka opisuje znacznie więcej. Będziecie przerażeni tym, do czego zdolny jest człowiek."
Doskonały psychologicznie portret szalonego doktorka. Narracja pierwszoosobowa znowu robi robotę. Podziwiam autora. Jak można się tak wczuć w umysł mordercy...
"Ciekawość to dobra cecha (...). Gdyby człowiek nie był ciekawy, nadal tkwiłby na drzewach lub w najlepszym razie w jaskiniach. Ciekawość napędza rozwój."
"Spodziewanie się zabija nie tylko przyjemność, ale również może wypacza prawidłowy osąd. Nacechowujemy go swoimi pobożnymi życzeniami, jak chrześcijanie dopasowujący całe życie do marzenia o pląsaniu wśród błękitnych obłoków."
"Może pan uznać, że nie można się w nikim zakochać przez parę dni, ale zaręczam panu, że niezbadane są procesy chemiczne zachodzące w ludzkim mózgu."
"Jeżeli zachowujemy coś tylko dla siebie, nie mamy szans trafić do podręczników. A ja naprawdę zrobię wszystko, by świat o mnie usłyszał."
Istotne błędy merytoryczne oczywiście umniejszają wartość książki. Niemniej jednak, dla młodych czytelników może to być pierwsze zetknięcie z ogromem zła jakie wyrządził ten człowiek. Najbardziej boli jednak to, że fabuła zakorzeniona jest w rzeczywistości. Nie można się oderwać.
7/10
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz