Milena budzi się w zamkniętym pokoju. Pamięta niewiele. Brak klucza, rozładowany telefon, zgubiony pierścionek, noc u Nowickich i drogę na parking. Później nie ma już nic.
Tak zaczyna się koszmar dziewczyny więzionej przez człowieka, który podda ją niewyobrażalnym torturom. Jaki ma cel? I czy Laurze uda się odnaleźć siostrę, nim ta wyda z siebie ostatni krzyk?
W „Domu obok” kryje się zło. Bo nawet to, co stworzone z dobrych pobudek, w nieodpowiednich rękach może siać ból, zniszczenie i śmierć."
Bardzo intrygująca fabuła i zaskakujące zakończenie - a to lubię najbardziej. Historia jest pokazana z dwóch perspektyw, dwóch sióstr - ten zabieg dwutorowości też bardzo lubię. Od początku wiedziałam, że będzie to intrygujący thriller, ale nie sądziłam że aż tak.
"Pewne rzeczy zostają w nas na zawsze, pozostawiając trwałe ślady..."
"Zło ma oblicze ludzkiej intencji, a jego narzędzia zawsze znajdują w czyichś rękach..."
"Spoglądam na dom obok. Jest nieco większy od segmentu, w którym mieszkają moi rodzice, wszystko dlatego, że to ostatni apartament w rzędzie. Należy do Nowickich. I wygląda na to, że sąsiedzi są w domu."
Książka pokazuje przede wszystkim, aby się nigdy nie poddawać i zawsze mieć nadzieję. Widzimy w jakim stopniu człowiek potrafi być wytrwałym. I na ogromny plus zasługuje fakt, że Autorka pozostawia czytelnika z pytaniem w głowie: "Czy na pewno wiesz, co się dzieje w domu obok?" A ja bardzo lubię, kiedy jeszcze jakiś czas po zakończeniu książki wciąż o niej myślę.
7/10
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz