"Suchodół. Mała, spokojna miejscowość pod Poznaniem. Gdy zaczynają umierać jej mieszkańcy, prawie nikt nie widzi w tym nic dziwnego, bo niby dlaczego, skoro wszyscy zmarli w naturalny sposób lub w wyniku nieszczęśliwego wypadku. Nikt poza Dorotą Czerwińską, która na własną rękę podejmuje się wyjaśnienia ich śmierci. Jej policyjny nos podpowiada, że coś jest nie tak. Czy ma to coś wspólnego z wydarzeniami sprzed 18 lat? Czy ktoś mści się za śmierć niewinnie zabitej dziewczyny? Jeśli tak, to kto i dlaczego czekał tak długo, aby wymierzyć sprawiedliwość."
Nie spodziewałam się tak przyjemnej lektury. Przemyślana i ciekawa historia, która wciąga. Domyśliłam się kto jest sprawcą, ale nie spodziewałam się zupełnie powodów jego działania.
"Kiedyś ktoś powiedział jej, że uścisk dłoni wiele mówi o człowieku. Nie można tego robić, jakby się miało zaraz umrzeć. Tak robią słabi ludzie, dlatego zawsze wkładała w to sporo siły."
"Kiedy jesteśmy młodzi, robimy głupie rzeczy. Nie myślimy o ich konsekwencjach, o tym jak kogoś zranimy. O marzeniach, które rujnujemy. Dopiero wiek, doświadczenie, środowisko powodują, że dorastamy i dostrzegamy swoje błędy."
"Bo nie sztuką jest cały czas być na fali. Upadki niestety też są wpisane w nasze życie."
Już sama historia jest bardzo ciekawa. Wartka akcja przeplatana retrospekcją pozwoliła na przeniesienie się w czasie, powrót do przeszłości bohaterów. Ogromny plus za to, że autorka zwodzi, podsuwa fałszywe tropy. Dlatego też zakończenie, przynajmniej dla mnie, okazało się totalnym zaskoczeniem.
7/10

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz