"Maria to dobry człowiek i dobra sprzątaczka. Sprząta dla Elsie, uroczej staruszki, która traci pamięć i ma okropnego męża. Sprząta dla Briana, sympatycznego mężczyzny, który ma okropnego szefa. Sprząta dla tajemniczego pana Balogana, który ma okropnych sąsiadów. Jeśli rozważasz jej zatrudnienie, powinieneś wiedzieć, że Maria mogła zabić okropnego męża, okropnego szefa i okropnego sąsiada. Mogła także zamordować mężczyznę, którego kochała. Nie planowała zabijania kogokolwiek, ale jej klienci zatrudniają ją, by uporządkowała im życie, a ona bardzo poważnie podchodzi do swoich obowiązków – nie wspominając już o tym, o ile szczęśliwsi są teraz. Problem w tym, że morderstwa nie da się wymazać. Można je jedynie zamieść pod dywan i modlić się, by nikt nie przyglądał się zbyt dokładnie…"Przyznaję, tym razem skusiła mnie okładka i opis na niej. Moje pierwsze spotkanie z Autorka i bardzo możliwe, że ostatnie.
"Wymienia z tuzin albo i więcej kotów, które miała przez te wszystkie lata, po czym nagle milknie. Maria zastanawia się, jak to możliwe, że Elsie pamięta imiona kotów sprzed lat, skoro w zeszłym tygodniu próbowała sobie umyć zęby grzebieniem."
Mimo szczerych chęci książka nie wzbudziła we mnie żadnych emocji i niestety dla mnie nie było w niej nic, co mogłoby przemówić na jej korzyść. Chwilami nieziemsko wiało nudą, a do tego zakończenie, które zupełnie nie przypadło mi do gustu i srogo rozczarowało.
4/10
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz