Przed mieszkańcami Wayward Pines ukazała się droga wolności, czy może droga do piekła…
Wydawałoby się, że przed obywatelami miasteczka zostały odkryte wszystkie karty. Odarci nie tylko z ułudy, w której żyli, ale przede wszystkim z nadziei, która ich napędzała, teraz muszą tylko przetrwać. A nie jest to proste, gdy tak naprawdę nie wiedzą kim jest przeciwnik. Krzyki przerażonych ludzi mieszają się z mrożącymi krew w żyłach wrzaskami…
Czy agent specjalny Ethan Burke zapanuje nad niechybnie zbliżającą się katastrofą i znajdzie wyjście z sytuacji patowej? Czy przechytrzy szaleńca odpowiedzialnego za zło panoszące się wokoło?"
Zupełnie inna od poprzednich części. Jednak w "Krzyku" czegoś mi brakowało. Była ciekawość co dalej, ale bez efektu wow.
"Chciałbym, żebyśmy żyli w świecie, gdzie działania mierzy się intencjami, które im przyświecają. Prawda jest jednak taka, że mierzy się je skutkami."
"Nie obchodzi mnie, czy skoczymy razem, czy razem zejdziemy na dół. Po prostu nie róbmy tego samotnie."
"Jak znaleźć sens, jeśli jest się jednym z siedmiu miliardów?"
"Kiedy twój świat się rozpada, trzymaj się tego, co dobrze znane."
Dużo się w tej powieści działo, ale paradoksalnie brakowało mi w niej większego napięcia i tajemnic. Końcówka jest, jak dla mnie, lepsza i poziomem dorównuje pierwszej części, wzrusza i pozostawia w niepewności i nadziei. To jednak tylko ostatnich parę stron.
6/10
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz