"Arachnia" Remigiusz Mróz

 

"Kolejna odsłona serii z Piotrem Langerem, w której brutalna zbrodnia spotyka się z prawniczą rozgrywką na najwyższym poziomie. Tym razem Warszawą wstrząsa seria makabrycznych morderstw – ciała ofiar zostają wystawione w przestrzeni publicznej, a ich charakter wskazuje na wyjątkowo bezwzględnego i metodycznego sprawcę.

Śledztwo prowadzi Karolina Siarkowska, która równolegle próbuje doprowadzić do ostatecznego skazania Piotra Langera. Sytuacja komplikuje się, gdy w jego obronie staje Joanna Chyłka – jedna z najbardziej rozpoznawalnych postaci w uniwersum Mroza. Starcie dwóch silnych kobiet oraz napięcie między śledztwem a salą sądową stają się osią fabuły.

To kryminał, który łączy dynamiczną akcję z mrocznym klimatem i charakterystycznymi dla autora zwrotami fabularnymi. Czytelnicy sięgający po wcześniejsze tomy serii mogą spodziewać się szybkiego tempa, brutalnych scen i historii opartej na konfrontacji inteligentnych, bezkompromisowych bohaterów. „Arachnia” wpisuje się w popularny nurt polskich thrillerów, które łączą wątki śledcze z psychologiczną analizą postaci, oferując jednocześnie rozrywkę i napięcie na poziomie serialowych produkcji kryminalnych.

Czy „Arachnia” to kolejna część serii i czy trzeba znać wcześniejsze tomy?

Tak, to kolejny tom serii z Piotrem Langerem. Znajomość wcześniejszych książek pozwala lepiej zrozumieć relacje między bohaterami, ale fabuła jest na tyle dynamiczna, że można wejść w nią również bez pełnego kontekstu.

Czy „Arachnia” jest bardziej kryminałem czy thrillerem prawniczym?

Książka łączy oba gatunki – z jednej strony mamy brutalne śledztwo i seryjne zbrodnie, z drugiej intensywną rozgrywkę prawniczą z udziałem Joanny Chyłki. To połączenie jest jednym z wyróżników stylu autora.

Czy książka jest bardzo brutalna?

Tak, to jedna z bardziej mrocznych i bezkompromisowych historii w dorobku autora. Opisy zbrodni są sugestywne i mogą być wymagające dla wrażliwszych czytelników, ale jednocześnie budują silne napięcie i klimat."

To jest jedna z moich ulubionych serii Mroza - zaraz po serii z Chyłką w roli głównej. Styl jest lekki, ale nie banalny, całość czyta się bardzo płynnie. Lubię, kiedy autor potrafi utrzymać moje zaangażowanie bez przesadnych udziwnień.

"Gdyby wszyscy psychopaci w tym kraju nosili czerwone ubrania, Polska z lotu ptaka wyglądałaby jak pole maków."

"Tak czy inaczej, powinnaś zawsze robić to, co podpowiada ci ten najlepiej słyszalny głos w tobie - powiedział Kerth. - Jedni nazywają to sercem, drudzy intuicją, inni podszeptami losu, ja wchodzę z założenia, że to po prostu najbardziej naturalna część nas. Przyrodzona tak jak oddychanie, niewykształcona sztucznie, nierozerwalna z nami, a zatem najważniejsza."

"Miłość to broń obosieczna. Z jednej strony poszerza twoją perspektywę, pozwala ci dostrzec więcej świata, z drugiej oślepia cię tak, że nie widzisz tego, co godzi w jego obraz."

Bardzo podobał mi się pomysł wykorzystania fobii w fabule – to coś świeżego, co zdecydowanie wyróżnia tę historię na tle innych. "Arachnia" to najbardziej emocjonująca część tej serii. Po cichu liczę na jej kontynuację.

8/10

Niewybrani (2026-)

 

"Rosie wraz z mężem Adamem i córką mieszka w zamkniętej społeczności chrześcijańskiej. Gdy nieoczekiwanie w jej życiu pojawia się zbiegły więzień Sam, kobieta zaczyna dostrzegać pewne aspekty i ograniczenia swojego świata, których wcześniej nie zauważała. Może ta tajna wspólnota religijna wcale nie ma na celu jej dobra? A gdy w małżeństwie Rosie zaczyna zgrzytać, Sam zaczyna jawić się jej jako wybawca. Jednak czy jego mroczna kryminalna przeszłość nie oznacza, że to on jest dla niej największym zagrożeniem? Czy może jest nim sekta?"

Serial zapowiadał się rewelacyjnie. Pierwsze dwa odcinki - sztos. Ale im dalej w głąb, tym gorzej. A szkoda. Pomysł dobry, ale wykonanie niekonsekwentne i może trochę tandetne? Brakuje też iskry w aktorach, nie za bardzo przekonują do dramatu, który rozgrywa się w tej wspólnocie.

5/10

Schody (2022-)

 

"Michael Peterson, pisarz kryminałów, zostaje oskarżony o zabójstwo swojej żony Kathleen, po tym gdy zostaje ona znaleziona martwa u podnóża schodów w ich willi. W miarę rozwoju śledztwa rodzina zostaje wciągnięta w burzliwą batalię prawną i medialną. Tymczasem francuska ekipa dokumentalna zaczyna interesować się tą sprawą."

Świetna intryga, mylenie tropów i celne przedstawienie skomplikowanych relacji rodzinnych. Wiernie i w szczegółach przedstawia całą sprawę i odtwarza słynny dokument, ale w drugiej połowie tempo trochę siada. Bardzo dobrzy Firth i Collette. 

7/10

"Bóg lasów" Liz Moore

 

"Sierpień 1975, góry Adirondack. Letni obóz dla dzieci Camp Emerson. Obowiązują tu trzy zasady. Ostatnia i najważniejsza brzmi:

GDY SIĘ ZGUBISZ, USIĄDŹ I KRZYCZ.

Kiedy znika trzynastoletnia Barbara, nikt nie słyszy jej krzyku. Dziewczynka nie jest zwykłą nastolatką – jako córka Van Laarów, właścicieli obozu i najbardziej wpływowej rodziny w regionie, wzbudza ciekawość i zazdrość otoczenia. Gorączkowe poszukiwania prowadzi cała lokalna społeczność. Jednak mijają godziny, potem dni, a po Barbarze nie ma śladu.

To nie pierwsza taka tragedia na terenie Camp Emerson. Czternaście lat wcześniej zniknął starszy brat Barbary. Nigdy się nie odnalazł. Czy to przypadek, że w tym samym czasie z więzienia ucieka seryjny morderca Jacob Sluiter? Dokładnie ten sam, który przed laty terroryzował okolicę…

W śledztwo angażuje się młoda policjantka Judy Luptack. Stopniowo odkrywa sieć tajemnic i napięć między rodziną Van Laarów, mieszkańcami miasteczka i pracownikami obozu. Czy zdoła poznać prawdę o tym, co wydarzyło się wtedy, i odkryć, co dzieje się teraz?"

Najbardziej niebanalny kryminał z udziałem sił nadprzyrodzonych, jaki przeczytałam. Historia dotyczy dwóch zaginięć rodzeństwa – Misia i Barbary – oddzielonych kilkunastoma latami. Autorka sprawnie buduje napięcie, przeplatając różne perspektywy i czasoprzestrzenie. Jest to historia o ludziach i cieniu, który rzuca na nich przeszłość.

"Wiedziała, że coś takiego powiedziałby jej ojciec. Wbrew sobie często słyszała jego głos niczym narratora komentującego każdy jej krok."

"Bogatych ludzi (...) zazwyczaj ogarnia największy gniew wtedy, gdy czują, że zaraz przyjdzie im odpowiedzieć za własne ciemne sprawki."

"Najważniejsza lekcja, jaką wyniosłam ze swojego dziesięcioletniego małżeństwa z George'em Barlowem, jest taka, że nie zawsze trzeba spełniać cudze oczekiwania. Gdy to do mnie dotarło, poczułam się wolna."

Historia, która wciąga od pierwszych stron. Dobra, równa, klimatyczna książka. Przeczytałam z przyjemnością. Również mogę polecić z czystym sumieniem.

7/10

"Nic takiego" Katarzyna Puzyńska

 

"Katarzyna Puzyńska powraca z gatunkiem, który pokochały tysiące Czytelników i Czytelniczek. Podobnie jak bestsellerowa seria o Lipowie, Nic takiego łączy w sobie elementy thrillera, klasycznego kryminału, powieści z rozbudowanym wątkiem psychologicznym, a także page-turnera, którego nie da się odłożyć przed poznaniem zakończenia.

Prokurator Grzegorz Hala od pewnego czasu dostaje anonimy dotyczące bolesnego wydarzenia sprzed lat. Starał się nigdy nie mieszać życia prywatnego z zawodowym. A jednak wydaje się, że tajemnicze listy związane są ze sprawą, którą właśnie ma zacząć prowadzić. Czyżby pisał je morderca, aby wciągnąć Halę w niebezpieczną grę?

W willi w Zalesiu zostaje zabity milioner. Tadeusz Bacewicz był śmiertelnie chory, a mimo to brutalnie go zamordowano. Szybko wychodzi na jaw, że mężczyzna planował zmienić zapisy testamentu. Tylko czy powstrzymanie go przed tym było prawdziwym motywem sprawcy?

Podkomisarz Michalina Murawska wróciła do jednostki w Piasecznie. Zmusiły ją do tego kłopoty w życiu prywatnym. Ma nadzieję, że rozwiązanie sprawy śmierci Bacewicza pomoże jej w karierze. Czy jednak dopadnie mordercę, mając do pomocy nieprzewidywalną, wymykającą się wszelkim schematom podkomisarz Kaję Dalke? I czy policjantki mogą zaufać prokuratorowi? A może Hala od początku je oszukuje i sam jest wplątany w to tajemnicze morderstwo?

Rozpracowywanie zagadki jest tym trudniejsze, że każdy krok policji przewiduje dziennikarka śledcza – córka Bacewicza. I utrudnia dochodzenie. Najwyraźniej ma własny plan i wie więcej, niż można by się spodziewać. Choćby na temat niezbyt jasnej przeszłości Murawskiej."

Ależ mnie ta książka wciągnęła! Mamy tu trupa, tajemnice, konflikty rodzinne, nietuzinkową policjantkę, dziwaka-prokuratora i szybką akcję. Wszystko to, co lubię.

"Tylko słaby mężczyzna boi się silnej kobiety."

"Ludzie opętani ideą są najgorsi."

"Plotki mają to do siebie, że rozchodzą się w różnych kierunkach i zyskują zupełnie nowe wersje."

"Powinniście pytać, kto mu życzył dobrze. Bo ktoś tu mógł mieć zabójczo dobre intencje."

Dobrze mi się to czytało. Dobre tempo, ciekawi bohaterowie oraz ciekawa intryga. Autorka umiejętnie przeplata życie prywatne Grzegorza, Michaliny oraz nieprzewidywalnej Kai. Z pozoru są to odrębne wątki, ale z czasem zaczynają tworzyć spójną i bardzo interesującą całość. Z czystym sumieniem mogę polecić.

8/10

"Nieobliczalna" Magda Stachula

 

"Nieobliczalna" Magdaleny Stachuli to hipnotyzujący thriller, od którego nie sposób się oderwać. Czasem relacje międzyludzkie są poprawne i pełne szacunku tylko wtedy, kiedy oceniamy je z odpowiedniej odległości. Kiedy jednak podejdziemy bliżej, okazuje się, że patrzymy na kogoś zdolnego do zbrodni.

Martyna i Alicja są przyjaciółkami od lat młodości. Jedna z nich od lat trwa w zupełnie nieszczęśliwym związku z zaborczym mężem, przy którym trzyma ją głównie zobowiązanie wobec córki, a druga jest samotną matką dorosłego już syna. Każda z nich zazdrości drugiej życia, ale nie mają pojęcia o tym, jak wygląda ono naprawdę. Syn Alicji, Daniel, ma dwadzieścia jeden lat i jest studentem, który ma wkrótce wyjechać na stypendium do Włoch. Jego dziewczyna, Adelina, nie ma zbyt łatwego życia, ponieważ mieszka z matką chorą na depresję, a swojego taty nigdy nie poznała. Dziewczyna wie, że może liczyć tylko na siebie.

Relacje między bohaterami są złudne, a pozorny spokój zakłócają zakłamanie, zdrada i chorobliwa zazdrość. Kiedy na osiedlu zostaje znalezione ciało, tylko jedna osoba wie, czy doszło do samobójstwa, czy też do morderstwa."

Powiedziałabym, że książka z gatunku tych lżejszych. Przynajmniej dla mnie. Fabuła ciekawa, a temat w niej poruszany wywołuje zainteresowanie czytelnika. Akcja dość niespieszna i odkrywająca przed nami wszelkie zakamarki zdrad, niedomówień i sekretów.

"Jak mówi mój ojciec, starość to czas ciągłej utraty: pracy, kolegów, zdrowia. Stale czegoś ubywa, a jedynie lat przybywa."

"Najbardziej szkoda mi dziewczyn uzależnionych od swoich facetów. Nie wiem, co oni mają w sobie albo czego brak tym kobietom, ale przykro patrzeć, jak dają się traktować."

"Prawda jest taka, że już nigdy nie poczuję spokoju. Ktoś zna moją tajemnicę I może ją w każdej chwili wyjawić. Upijam łyk wina. Już nie smakuje wykwintnie, czuję wyraźną nutę goryczy. Znalazłam się w pułapce własnych kłamstw, w labiryncie z którego nie ma wyjścia."

Autorka ma bardzo fajny styl i lekkie pióro. Wbrew opisowi nie jest to jednak thriller, bardziej romans. Bez szału i fajerwerków, ale czytało się szybko, lekko i przyjemnie.

6/10

Życie na planecie Ziemia (2023-)

 

"Oto historia epickiej walki różnych form życia próbujących podbić Ziemię i przetrwać na niej. Dziś naszą planetę zamieszkuje 20 milionów gatunków, ale to, co możemy zaobserwować, to tylko migawka - 99 % mieszkańców Ziemi wyginęło w dalekiej przeszłości. Historia tego, co stało się z tymi dynastiami - jak powstały i jak upadły - jest naprawdę niezwykła. We współpracy z wytwórnią Industrial Light & Magic twórcy serialu wykorzystują najnowsze technologie i naukę, aby przywrócić do życia dawno wymarłe stworzenia. "Życie na planecie Ziemia" odkrywa niesamowitą historię życia na naszej planecie."

Znakomita produkcja. Ciekawa koncepcja skondensowania historii życia na Ziemi w ośmiu odcinkach. Połączenie najnowocześniejszych technik filmowania z animacją daje niewiarygodne wręcz efekty! Genialnie się również słucha Czubówny. 

8/10

"Krawiec" Vincent V. Severski

 

"Rok 2003. Polska stoi u progu historycznej decyzji o wejściu do Unii Europejskiej, a w cieniu oficjalnej polityki trwają przygotowania do operacji „Iraqi Freedom”. Gdy w Warszawie pojawia się rosyjski agent, polski kontrwywiad rusza do akcji. Śledztwo prowadzi do młodej kobiety zatrudnionej jako opiekunka u premiera Feliksa Wirskiego.

Szef wywiadu powierza tę sprawę Romanowi Leskiemu oraz Monice Arent, która dopiero rozpoczyna służbę. Tymczasem w Budvie nad Adriatykiem działa tajny zespół MI6. Na luksusowych jachtach spotykają się rosyjscy oligarchowie, którym przewodzi miliarder Aleksander Gierman. Ich celem jest opracowanie planu obalenia prezydenta Rosji.

W Londynie napięcie rośnie – do akcji wkraczają agenci MI6, Martin i Ray. Trop prowadzi ich do Warszawy, gdzie ślad rosyjskiego szpiega okazuje się znacznie bardziej niebezpieczny niż przypuszczali. Wspólnie z polskim wywiadem wyruszają do Czarnogóry, by rozwikłać zagadkę, która z każdym krokiem wciąga ich głębiej w świat zdrad, fałszywych tożsamości i wyścigu z czasem."

Intryga, która powoli się rozgrywa. To solidny thriller z wojskowym tłem. Idealna lektura na chłodny wieczór. Jeżeli ktoś lubi szpiegowski klimat, to lektura jest dla niego.

"Wojny istnieją po to, by ludzie mogli się bezkarnie mordować."

"Statek nie tonie od wody, która dostaje się do jego wnętrza, ale w tej, która go otacza."

"Znasz takie powiedzenie po hiszpańsku... plata o plomo? -Jasne - odparł Dima i poczuł jeszcze większy niepokój. W Ameryce każdy je zna. Srebro lub ołów. To istota biznesu Pablo Escobara, może nawet filozofii biznesu."

Nić intrygi ciągnie się logicznie, przechodzi serpentynami przez różne okoliczności i zmierza do ciekawego zakończenia. Dodatkowym plusem są krótkie, wciągające rozdziały i przystępny język. Porządnie napisane, dobrze się czytało.

7/10

180 (2026)

 

"Kiedy w wyniku awantury drogowej poszkodowany zostaje jego syn, wściekły ojciec wkracza na ścieżkę emocjonalnych rozterek i zemsty."

Oj, jaka słaba produkcja. Nawet jak pod prasowanie. Strasznie słabe "mordobicie". A szkoda, bo sama historia ma potencjał.

3/10

Nieobliczalna (2024)

 

"Martyna (Agnieszka Grochowska) razem z Wojciechem (Paweł Małaszyński) tworzą pozornie szczęśliwy związek. Jednak to tylko fasada skrywająca okrutną prawdę. Jedyną osobą, która ją zna jest ojciec Wojciecha - Stefan (Andrzej Seweryn). Magdalena Cielecka wcieliła się w rolę przyjaciółki Martyny - Alicję, samotną matkę 20-letniego Daniela (Dawid Ptak), który spotyka się z Adeliną (Julia Wieniawa). Adelina mimo bardzo młodego wieku jest zdana tylko na siebie, opiekując się chorą matką (Magdalena Czerwińska), a Daniel jest jej nadzieją na lepsze życie."

Książki nie czytałam (dopiero zaczęłam słuchać audiobooka), ale film w napięciu trzymał. A o to przecież chodzi w kryminałach. Da się oglądać. Wszyscy nadają się na długoterminową terapię. Co prawda czułam się, jakbym oglądała paradokument, ale spodziewałam się czegoś gorszego.

6/10