Książki jeszcze nie czytałam, ale film mnie bardzo ujął. Nie pamiętam już kiedy tak przyjemnie minęły mi 3 godziny. Odwaga, przyjaźń i ludzka pomysłowość w obliczu nadciągającej apokalipsy. Pięknie sfilmowana i absolutnie urocza familijna odyseja.
8/10
Pod koniec lat 70. poznaje na planie filmowym Dianę Ross (Kat Graham) oraz producenta Quincy Jonesa (Kendrick Sampson), co zmienia jego muzyczne kierunki. Album "Off the Wall" (1979), wyprodukowany przez Jonesa, odnosi ogromny sukces, a w 1982 roku zostaje przebity przez przełomową i najlepiej sprzedającą się płytę "Thriller". Równolegle z tymi sukcesami dochodzi do zerwania współpracy z ojcem Joe, którego Jackson zwalnia z funkcji menedżera i zastępuje prawnikiem Johnem Brancą (Miles Teller)."
Przepiękny film. Momentami myślałam nawet, że oglądam prawdziwego Michaela. Dwie godziny wybitnej muzyki. Świetne widowisko i pokazanie, co musiał przejść Michael, by dojść do tego miejsca, w którym się znalazł. Po filmie jeszcze raz chętnie wybrałabym się na koncert "Tribute to Michael Jackson", na którym byłam kilka lat temu. Jego muzyka to doskonałość popu.
7/10
Elitarny college artystyczny, kolebka spektakularnych talentów i nieposkromionych ambicji. Siedmioro studentów aktorstwa, połączonych silną więzią przyjaźni, odgrywa w życiu podobne role jak na scenie: bohatera, złoczyńcy, tyrana, kusicielki, pierwszej naiwnej, statysty. Jednak z upływem czasu rywalizacja zaczyna być bezwzględna, a uczucia stają się zabójcze. Gdy sztuka niebezpiecznie zbliża się do życia, jeden z aktorów ginie. Pozostali mają przed sobą największe wyzwanie w swojej aktorskiej karierze: przekonać policję i siebie nawzajem, że są niewinni.
Dziesięć lat później: Oliver Marks wychodzi z więzienia. Odsiedział wyrok za morderstwo, które popełnił lub nie. W ostatni dzień odwiedza go człowiek, za sprawą którego trafił za kratki. Detektyw Colborne odchodzi na emeryturę, lecz wcześniej chce się dowiedzieć, co tak naprawdę się wydarzyło w Dellecher Classical Conservatory."
Nie spotkałam się z takim zabiegiem połączenia dialogów bohaterów z fragmentami dramatów Shakespeare'a. Fabuła mocno się ciągnie, pierwsze 100 stron to praktycznie ciągle powtarzające się chodzenie na zajęcia i imprezowanie bohaterów.
"W przypadku kogoś, kto kocha słowa tak jak ja, zdumiewająco często mnie zawodziły."
"Aktorzy z natury są wybuchowi - alchemiczne stworzenia zbudowane z łatwopalnych składników: emocji, ego i zazdrości."
"Które z nas mogło powiedzieć, że było bardziej ofiarą niż winowajcą? Tak łatwo było nami manipulować - byliśmy arcydziełem chaosu."
Miałam wielkie nadzieję co do tego tytułu, jednak przerosły mnie zdecydowanie... Nie potrafiłam wciągnąć się w fabułę. Bardzo nierówne tempo nie sprzyjało. Tym bardziej, że czytanie szło mi jak po grudzie.
5/10
Pierwszy odcinek super mi wszedł. Potem jednak zaczął się już typowy Netflix. Ogólnie bardzo średni. Wersja z Washingtonem, a nawet ta wcześniejsza ze Scottem Glennem, niszczy ten neflixowy szrot bez litości.
4/10
Clint Eastwood w dalszym ciągu potrafi kręcić Pełne napięcia filmy. Dylemat moralny do rozważenia przez każdego. Prowokuje do dyskusji o batalii sumienia z racjonalnością, wyroku jako środku władzy i szukaniu kozła ofiarnego w wyniku niekompetencji wymiaru sprawiedliwości.
7/10
Niby rekinów sporo, a jakoś nie czułam za bardzo emocji, czy napięcia. Nieciekawi bohaterowie - to też na pewno miało wpływ na mój odbiór filmu. Czasem miałam wrażenie, że to jakaś mało śmieszna parodia.
3/10
Film nieźle nakręcony i ma pewien klimat, ale fabuły nie kupuję, no chyba, że te wiedźmy to była jakaś przenośnia. Horror to nie jest, ale jako komentarz społeczny lepiej sobie radzi.
4/10
Mroczna i brudna historia przesiąknięta tym, co w człowieku najniebezpieczniejsze – poczuciem bezkarności.
W łódzkiej kamienicy znaleziono ciało Moniki Maj. Choć młoda kobieta miała podcięte żyły, na brzegu wanny trudno było dostrzec ślady krwi. Sprawę prowadzi podkomisarz Kamila Szolc. Podejrzewa, że kobieta została zamordowana, a sprawca nieudolnie upozorował jej samobójstwo.
W tym samym mieszkaniu dokładnie rok wcześniej zginęła Karolina Gryz. Oficjalną przyczyną śmierci było samobójstwo. Obecne wydarzenia rzucają jednak zupełnie nowe światło na sprawę sprzed roku. Czy doszło do fatalnej pomyłki śledczych? Jak naprawdę zginęła Karolina Gryz? A może Monika Maj została zamordowana, bo wiedziała zbyt wiele?
Śledczy, którzy pracują nad rozwiązaniem zagadki, wkrótce dostają kolejne zgłoszenie: w pobliskim lesie przypadkowy przechodzień znalazł na wpół powieszoną i nieprzytomną nastolatkę. Ślady wskazują, że była torturowana. Choć zbrodnia różni się od wcześniejszych, intuicja podpowiada Szolc, że sprawa tej dziewczyny może być kluczem do rozwiązania zagadki. Ma nadzieję, że jej zeznania pomogą skierować śledztwo na właściwe tory. Ale ofiara nie jest skora do współpracy, a na pytanie, kto ją skrzywdził, drżącą ręką zapisuje tylko jedno słowo: NIKT…"
Ta książka jest dla ludzi o mocnych nerwach. To książka, gdzie strach miesza się z ekscytacją. Dialogi i słownictwo bohaterów proste, jak i sami oni. Nie wszystko jest napisane wprost. Oczywiście są momenty jednoznaczne, ale jest też wiele pozostawionych w sferze niedopowiedzeń.
"Media są po to, żeby patrzeć władzy na ręce. Nam też. Ale w ostatnim czasie zrobiono z tego sport narodowy. Szczególnie, gdy niekompetentni policjanci zabijają na ulicy przypadkowe osoby, przez co potem cierpi cała firma."
"Profesjonalizm i posłuszeństwo dawały więcej niż jakiekolwiek przymilanie się czy próby zaprzyjaźnienia. Jakkolwiek głupio by to nie brzmiało. Faceci z pewnością mieli łatwiej. Kobieta od razu była posądzana o słabość, o to, że próbuje przez łóżko skrócić sobie drogę do awansu, nawet jeśli przełożoną była inna kobieta."
"Obserwował ją. Pragnął przedstawienia. Pragnął uwieczniać jej młode, niewinne ciało, które wystawione na widok publiczny musiało go podniecać jeszcze bardziej. Zapewne każde niezastosowanie się do polecenia karał, aż w końcu Karolina uznała obnażanie się na balkonie za codzienną rutynę."
Wszystko tu jest złe. Zabrakło mi jednak kontrastu, ukazania również jasnej strony. W całym tym wszechobecnym brudzie nie umiałam nawet polubić tych z założenia pozytywnych bohaterów. Przyzwyczaiłam się jednak, że kryminały, w większości przypadków, stawiają na krew i nie zaskakuje mnie to. Jeśli właśnie czegoś takiego szukacie, to “Nikt” może być propozycją dla Was.
6/10
Nie daje ukojenia. Przeciwnie. Zostawia z ciężarem emocji. Bardzo dobrze, że powstają takie filmy. Wbrew wkładanym niemalże łopatą do głowy kobietom poglądu, że rola matki daje siłę, pokazuje, że potrafi być ono również źródłem wyczerpania, samotności i utraty siebie. Kino, które boli, ale także otwiera oczy na skrzętnie ukrywaną prawdę o tym ciemniejszym obliczu macierzyństwa.
7/10
Od czasu, gdy naukowcy odkryli, że każdy człowiek posiada gen, który dzieli tylko z jedną osobą na całym świecie, miliony ludzi zdecydowały się na badania DNA, aby znaleźć idealnego partnera. Oto pięć kolejnych osób znajduje swoje drugie połówki. Okazuje się jednak, że perfekcyjnie dopasowane bratnie dusze, które wskazały testy genetyczne mają swoje sekrety. Niektóre szokujące a nawet bardzo niebezpieczne..."
Książka skonstruowana jest z krótkich rozdziałów zatytułowanych imionami bohaterów. Autor mocno mnie zaskoczył, pozytywnie. A to cenię sobie w thrillerach najbardziej. Nie jest to jednak typowa książka tego gatunku.
"Czasami trawa gdzie indziej wcale nie jest zieleńsza i trzeba zostać po swojej stronie płotu. A czasami trzeba zaryzykować i mieć nadzieję, że wygra się szczęśliwy los."
"Powinowactwo genetyczne nie zważa na płeć, kolor skóry czy to, jakiego boga zdecydowałeś się czcić. Połączyło ludzi wszelkich ras i wyznań w jedność jakiej świat dotąd nie znał."
"[...] jacy my, ludzie, jesteśmy chciwi. Jak chętnie oddamy wszystkich i wszystko, co nam drogie, już na samą sugestię, że za rogiem może czekać na nas coś lepszego."
Szybko się czyta, a fabuła szybko i mocno wciąga. I wcale nie jest taka oczywista, jakby się momentami mogło wydawać. Ciężko się z nią rozstać. Trzyma czytelnika w niepewności i do tego to ciągle narastające napięcie. Autor świetnie naświetlił ludzką naturę. Ogrom emocji gwarantowany.
8/10
