"Stąpając po linie" David Baldacci

 

"Amos Decker powraca, by rozwikłać sprawę makabrycznego zabójstwa młodej kobiety.

London to miasto, które kusi przybyszów obietnicą szybkich pieniędzy. Pełno tu bezwzględnych biznesmenów, podejrzanych urzędników oraz religijnych outsiderów. Pod powierzchnią nabrzmiewają problemy coraz liczniejszej społeczności.

Amos Decker i Alex Jamison prowadzą śledztwo w sprawie zabójstwa Irene Cramer. Odkrywają, że ofiara nocami pracowała jako prostytutka, a za dnia była nauczycielką w lokalnej wspólnocie religijnej. W obliczu kolejnych zabójstw Decker musi wykorzystać swoją bezbłędną pamięć i przyjąć pomoc niespodziewanego sojusznika. Jeśli nie uda mu się odkryć, kto stoi za śmiercią Irene, prosperujące miasto samo się unicestwi."

Kolejna dobra, choć nie najlepsza, powieść Baldacciego. Powieść jest ciekawa i czyta się dobrze. 

"Myślę, że każdy człowiek jest inny. Nie ma jednej rady dobrej dla wszystkich."

"Miłość jest czymś cudownym, ale przy braku wzajemności może przekształcić się w coś innego. W nienawiść, destrukcyjne uczucie."

"Tuż przed dokopaniem się do żyły złota zawsze grzęźnie się w błocie."

Książkę przeczytałam bardziej pamiętając o innych . Ta niestety przeciętna. Zabrakło mi w niej płynności. Mimo wszystko - mam jeszcze kilka powieści tego autora do przeczytania i ich nie porzucę.

6/10

Chaos (2025)

 

"Walker (Tom Hardy) to poturbowany przez życie detektyw, który toruje sobie drogę przez kryminalny półświatek, stopniowo przejmujący władzę nad miastem. Po nieudanej operacji narkotykowej Walker ma na głowie kilka wrogich frakcji - mściwy syndykat przestępczy, skorumpowanego polityka, a także innych policjantów. Próbując uratować syna ważnej figury, którego zaangażowanie w transakcję narkotykową ujawnia siatkę powiązań korupcyjnych i spisek, jest zmuszony stawić czoła demonom swojej przeszłości."

Bardzo przeciętny film. Uwielbiam Toma Hardy'ego, ale on całego filmu nie pociągnie. Muszę przyznać, że 2 razy udało mi się przysnąć na filmie i musiałam przewijać do tyłu. Także. Jeśli nie musicie, to sobie darujcie.

5/10

"Bezkarny" Remigiusz Mróz

 

"Czarujący uwodziciel, bezwzględny manipulator i profesjonalny oszust.

Bierze na celownik kobiety znajdujące się w trudnej sytuacji życiowej, samotne, potrzebujące wsparcia. Daje im wszystko, o czym marzyły, a nawet więcej. Jest wyśnionym partnerem, przyjacielem, kochankiem – mami swoje ofiary wizjami wspólnej przyszłości i bezgranicznego szczęścia. Robi to jednak wyłącznie po to, by je wykorzystać i pozbawić wszystkich oszczędności. A kiedy zaczynają walczyć, zaczyna zagrażać ich życiu. Pozostaje bezkarny. Zmienia tożsamości, unika policji, dba o każdy szczegół swoich manipulacji. Trafia jednak w końcu na kogoś, kto zrobi wszystko, by doprowadzić go przed oblicze sprawiedliwości.

Walka między dobrem a złem jeszcze nigdy nie była tak osobista."

Książka nie nudzi, można spokojnie skończyć w jeden dzień. Bardzo ciekawy sposób przedstawienia całej historii z różnych perspektyw.

"Jeśli moja książka jest otwarta, twoje usta powinny być zamknięte."

"A ja za­wsze wy­cho­dzę z za­ło­że­nia, że czy­ta­nie w ko­mu­ni­ka­cji miej­skiej to naj­lep­sza re­kla­ma czło­wie­ka, jaka ist­nie­je. Tylko głowa wy­peł­nio­na książ­ka­mi ma ja­ką­kol­wiek war­tość."

"(…) prawdziwą wartość człowieka dostrzegamy czasem dopiero w pustce, którą ten pozostawia w naszym życiu."

"Miłość. To ona jest światłem, które wyznacza człowiekowi drogę życia - ale kiedy światło staje się zbyt mocne, oślepia. Prowadzi na manowce. Sprawia, że nie sposób dostrzec niczego wokół. Ale nie ona jedyna wszystko tłumaczy, sama w sobie byłaby niewystarczająca. Musi iść za nią zaufanie, to ono bowiem daje oszustwom pole do działania. Czasem zresztą nie wymaga nawet romantycznego uczucia, które by się za nim kryło."

Remigiusz Mróz ponownie dostarcza nam pełną napięcia i emocji historię. Autor świetnie przedstawił sposób działania samego oszusta, ale też zagłębił się w odczucia poszkodowanych kobiet. „Bezkarnego” czytało mi się bardzo szybko. Nie ma tu zbędnych opisów, a przez to, że historia opowiedziana jest z różnych perspektyw, ciężko się znudzić opowieścią. Remigiusz Mróz nie byłby sobą, gdyby w środku książki nie było małego trzęsienia ziemi. Ciekawa i godna polecenia.

8/10

"Tajemnice wydarte zmarłym" Emily Craig

 

"Jak pachnie katastrofa masowa?

Jak wygląda twarz zamieszkana przez setki larw?

Co czujesz, kiedy dotykasz zwęglonych kości?

Antropolożka sądowa Emily Craig – uczennica twórcy "Trupiej Farmy" – odpowie na wszystkie pytania, które boisz się zadać.

W powietrzu unosiła się ledwie wyczuwalna trochę słodkawa, trochę stęchła woń, której nie potrafiłam rozpoznać. Zbliżaliśmy się do słynnej Trupiej Farmy, gdzie Bill Bass szuka odpowiedzi na pytanie: co dzieje się z ludzkim ciałem po śmierci?

Nagle zatrzymaliśmy się, a mój przewodnik wskazał coś wśród traw. Najpierw widziałam tylko błoto, zeschłe liście i brązowe grudy ziemi, ale potem dostrzegłam, że to kości ludzkiego przedramienia. Zwilgotniałe, poszarpane szczątki, które już dawno przybrały barwę gleby, a z ich końców zwisały strzępki szarobrązowych ścięgien. Wyglądały niczym kościotrup z Halloween, który zamarł w środku szalonego tańca.

Emily Craig wykorzystuje osiągnięcia nauki nie tylko po to, aby odkrywać tożsamość ofiar. Potrafi coś więcej: na podstawie czaszki jest w stanie odtworzyć twarz zmarłej osoby. Choć nie może odwrócić przeznaczenia, przywraca ofiarom godność, którą odebrali im mordercy."

Książka na pewno nie dla ludzi wrażliwych i delikatnych. To lektura obowiązkowa dla wszystkich, którzy interesują się tematem antropologii sądowej. 

"Korzystajmy z naszych możliwości, póki możemy - w końcu i tak zeżrą nas robaki."

"Spędziłam co najmniej pół godziny pod prysznicem, usiłując zmyć z siebie zapach śmierci, nim wreszcie zrozumiałam, że przylgnął nie do mojego ciała, lecz do mózgu."

"Życie w ciągłym napięciu emocjonalnym przez wiele nocy i tygodni ma swoją cenę. W ochronnym murze, który wokół siebie wzniosłam, zaczęły pojawiać się rysy oraz pęknięcia. Mimo to pracowałam dalej." 

"Z nieprzyjemnym dreszczem uświadomiłam sobie, że choć bardzo lubimy o sobie myśleć, iż znajdujemy się na końcu łańcucha pokarmowego, w rzeczywistości po śmierci stajemy się po prostu jednym z jego ogniw."

Książka, mimo bardzo trudnej tematyki, napisana jest przystępnym językiem, co zdecydowanie ułatwia lekturę. To książka, która z szacunkiem traktuje zmarłych i, co najważniejsze, oddaje im utracone twarze.

Jestem zachwycona i formą i treścią. Polecam każdemu zainteresowanemu tą tematyką.

8/10

"Oskarżony" Lisa Bellentyne

 

"Poruszający i trzymający w napięciu thriller psychologiczny o ciemnej stronie każdego z nas.

Bada powiązania jakie łączą nas z przeszłością i odpowiada na pytanie czym jest wina.

Ośmioletni chłopiec zostaje znaleziony martwy na placu zabaw. Jego, o trzy lata starszy, sąsiad zostaje oskarżony o przestępstwo. Na czele obrony staje adwokat Daniel Hunter, mistrz przegranych spraw."

Powieść obyczajowa, w której dwaj główni bohaterowie (prawnik i jego małoletni klient) nie wzbudzają najmniejszej sympatii. Akcja toczy się wolno. Nie ma nagłych zwrotów, zaskoczeń. Oraz język - momentami miałam wrażenie, że niektóre fragmenty są wypracowaniami licealistów. I to nie te najlepsze.

"Sam fakt, że jesteśmy smutni nie oznacza, że nie możemy dawać szczęścia innym, a dawanie szczęścia to bycie szczęśliwym."

"Czasami, kiedy tracimy bliskie Nam osoby, nasz świat pogrąża się w ciemności. To tak, jakby osoba, którą kochasz, była takim małym światełkiem i wraz z jej odejściem dookoła zrobiło się ciemno."

"Strata jest częścią życia, ale nie zawsze łatwo ją znieść."

Takie średnie czytadło, ani to kryminał, ani to obyczaj. Doczytałam do końca tylko ze względu na zakończenie. Liczyłam, że ono podniesie nieco ocenę powieści, ale się zawiodłam. Zero zaskoczenia, niestety.

5/10

Światłoczuła (2024)

 

"Agata pracuje z nastoletnią młodzieżą w ośrodku wychowawczym, nurkuje na bezdechu, kocha życie i czerpie z niego pełnymi garściami. Nie widzi od dziecka. Robert jest gwiazdą fotografii. Choć mogłoby się zdawać, że ma wszystko – karierę, popularność, uznanie, to czuje jakby nie miał nic. Ich losy splatają się w nieoczekiwanym momencie – podczas sesji zdjęciowej. To spotkanie rozpoczyna inspirującą podróż ku poszukiwaniu akceptacji i odwadze bycia sobą. Agata uczy Roberta odbierać świat za pomocą wszystkich zmysłów. On uczy ją otwartości na to, co nowe, nieznane. Wspólnie zmierzą się z własnymi ograniczeniami, przeszłością i zawalczą o to, co w życiu najważniejsze – o miłość."

Cóż za piękny i wzruszający film! Ujął mnie bardzo, szczególnie historia głównych bohaterów, a wątki poboczne dopełniały całość. Żaden polski film nie zrobił na mnie aż takiego ogromnego wrażenia. Świetnie się oglądało! Był i uśmiech, i łzy. Piękny obraz!

8/10

"Chroń ją" K.A. Tucker

 

"Dzięki matce, zasłużonej i wielokrotnie odznaczanej komendant policji, Noah Marshall wiedzie niczym niezmącone, wygodne życie. Wszystko zmienia się w chwili, w której zostaje ujawniona skrywana od lat tajemnica. Jackie obwinia się o zniszczenie życia niewinnej rodziny. Pogrążony w żalu syn musi poradzić sobie z tym szokującym sekretem.

Gracie Richards nie urodziła się w przyczepie kempingowej, ale po czternastu latach walki o przetrwanie w Hollow, nie zna już innego życia. Tutaj przynajmniej nikt nie przypomina jej o ojcu – skorumpowanym gliniarzu, zabitym podczas nieudanej transakcji narkotykowej. Na ubogim osiedlu jest jedną z wielu toczących bój o codzienną egzystencję. Wszystko jednak zmienia się pewnego dnia, gdy na jej progu staje chłopak, zupełnie nie pasujący do otaczającej ją rzeczywistości.

Pomimo dzielących ich różnic, Noah i Gracie szukają odpowiedzi na te same pytania. Razem odkrywają prawdę o mrocznej i pokręconej przeszłości. Przerasta ich jednak wybuch skandalu, sięgającego głębiej, niż oboje mogliby przypuszczać."

Książka była inna, niż myślałam na początku. Była zdecydowanie lepsza. To był bardzo przyjemny kryminał z wątkiem romantycznym, wszystko szło ze sobą w parze.

"Jednak nigdy nie byłam osobą, która kochałaby za bardzo, za szybko, za wcześnie, gdyż taka dziewczyna za wcześnie, szybko i bardzo by cierpiała."

"Nie można dać znać podejrzanemu, że jest podejrzanym aż do chwili złapania."

Bardzo wciągająca historia. Wątek kryminalny na ogromny plus, a do tego uczucie rodzące się z tragedii. Bardzo ciekawie skonstruowana historia. Dobrze opowiedziana i przedstawiona. Wstawki sprzed lat opowiadane przez aktorów tragicznych wydarzeń, wolno rzucają światło na sytuację do jakiej doszło na pewnym parkingu, czasowo przed nim, ale i później. 

7/10

"Potrzask" Piotr Kościelny

 

"Komisarz Sikora po zranieniu przez Cieślaka dochodzi do siebie. Michał Bielecki opiekuje się partnerem i jego synem. Wydział zabójstw nadal prowadzi śledztwo w sprawie napadów na emerytów. Zabójca kolejny raz atakuje. Aneta zastanawia się nad odejściem z policji. Zaczyna się bać o swoje życie i zdrowie. Za namową członków wydziału postanawia jednak zostać. Powoli z Łukaszem zaczynają przygotowania do ślubu. Sikora rozpoczyna batalię z rodzicami Moniki o Piotrusia. Zdaje sobie sprawę, że nie może dopuścić by trafił w ich ręce. W mieście pojawia się kolejny zabójca. Cały wydział wie, że z czymś takim nie mieli jeszcze do czynienia. Jest brutalny i wyjątkowo inteligentny…

Czy uda się złapać zabójcę emerytów? Czy nowy morderca rzeczywiście jest tak bardzo niebezpieczny? Pełen nagłych zwrotów akcji thriller, w którym zło czyha na każdym kroku…"

Kolejna świetna powieść Kościelnego. Wartka akcja i ilość przeplatających się zdarzeń sprawiają, że kartki przewracają się same.

"Nie zmu­sisz ni­kogo, by cię po­ko­chał. Mo­żesz je­dy­nie za­mknąć go w piw­nicy i cze­kać, aż wy­stąpi u niego syn­drom sztok­holm­ski."

"Po­dej­rze­wam, że masz ni­skie IQ, ale to w su­mie nie prze­stęp­stwo."

"Z cza­sem przy­wykł do my­śli, że śmierć za­biera osoby, które ko­chamy naj­moc­niej."

"Nie jest su­per­bo­ha­te­rem w pe­le­ry­nie, który wkra­cza do ak­cji, gdy zło się pa­no­szy. Jest zwy­kłym gliną, który stwier­dził, że pora odejść."

W tej książce jest tak, jak w życiu - nic nie jest oczywiste, a jak coś ma się zepsuć, to na pewno się zepsuje. Przerażająca, pełna emocji i tajemnic historia, dość brutalna, a momentami bardzo smutna. Historia, w której zostały poruszone trudne tematy. Warta uwagi, choć nie dla ludzi o słabych nerwach.

7/10

"Poszukiwacz zwłok" Mieczysław Gorzka

 

"Komisarz Laura Wilk staje na czele grupy śledczej poszukującej brutalnego zabójcy nastolatek, co nie podoba się jej kolegom z wydziału kryminalnego. Mimo początkowych sukcesów, brak współpracy między policjantami komplikuje sytuację. Kiedy jeden ze śledczych zostaje zamordowany, komisarz Wilk uświadamia sobie, że problem jest o wiele poważniejszy, niż jej się początkowo wydawało.

Maciej Lesiecki, psycholog współpracujący z policją, jest tak uwikłany w walkę z traumami z dzieciństwa, że nie dostrzega niepokojących zdarzeń, które nagle pojawiają się w jego życiu. Powoli traci kontrolę i jest coraz bardziej zagubiony. Nieoczekiwanie otrzymuje propozycję od nieznajomej kobiety. Ma znaleźć zwłoki zaginionej przed wielu laty młodej dziewczyny. Przyjmuje to zlecenie wierząc, że dzięki temu rozwiąże wszystkie swoje problemy. A sprawa ta nie jest prosta i niesie ze sobą wiele zagrożeń.

Pomimo własnych problemów komisarz Wilk próbuje pomóc Lesieckiemu. Oboje wpadają w pułapkę. Muszą walczyć o życie w świecie, gdzie wrogowie pozostają wrogami, na przyjaciół nie można liczyć, a za rogiem czai się nieuchwytny zabójca."

Dawno nie czytałam tak dobrego kryminału jak ten albo ostatnio głównie na takie dobre trafiam. A Mieczysław Gorzka na pewno nigdy nie zawodzi.

"Każda inność musi być napiętnowana."

"Tak właśnie działali nieletni szkolni bandyci. Tracili cały rezon, kiedy brakowało hordy popleczników i trzeba było samemu spojrzeć osobie prześladowanej w twarz."

"Jeżeli ktoś przez całe życie wyżywa się na słabszych, wcale się od tego nie robi twardy. Wprost przeciwnie, po prostu maskuje swoją słabość."

"Pieprzone poniedziałki! Czy ktoś w ogóle lubi poniedziałek? We krwi krążyły pewnie jeszcze jakieś ostatnie promile z sobotniej popijawy i z leczenia kaca piwem w dzień święty."

Mroczna i intrygująca powieść. Spodobało mi się tempo i bohaterowie, którzy mają charakter. Autor stopniowo, krok po kroku, odkrywa tajemnice, czym daje czytelnikowi możliwość na samodzielne rozwikłanie zagadki. Jest to książka, na którą zdecydowanie warto zwrócić uwagę.

8/10

"Sekret prawie byłego męża" Aneta Jadowska

 

"Sekret prawie byłego męża to pełna humoru i zwrotów akcji opowieść, która przenosi nas do urokliwej Ustki, gdzie tajemnice czają się za każdym rogiem. Kiedy w sadzie za domem zostaje znaleziony trup prawie byłego męża Agaty Bunc, pisarka kryminałów staje przed wyzwaniem, które może kosztować ją wolność. Poszlaki wskazują na nią, ale Agata nie zamierza się poddać. Wspólnie z przyjaciółkami Niną i Zuzą rozpoczyna prywatne śledztwo, które wciąga czytelnika od pierwszych stron.

Książka Anety Jadowskiej to nie tylko świetny kryminał, ale także ciepła, pełna humoru opowieść o przyjaźni, pasji i radzeniu sobie z życiowymi wyzwaniami. Barwne postacie, niespodziewane zwroty akcji i urok nadmorskiego miasteczka tworzą idealny klimat do rozwikłania intrygującej zagadki morderstwa. To lektura obowiązkowa dla fanów inteligentnych kryminałów z dużą dawką dobrego humoru."

Do tej pory, nie wiedzieć czemu, unikałam czytania książek Anety Jadowskiej. Sądziłam, że nie moja bajka. Oj, jak się pomyliłam. I jaka szkoda, że nie zaczęłam od pierwszej części. Jednak gdyby nie fakt, że kupiłam tę książkę siostrze w prezencie (dostanie w Święta), to podejrzewam, że nadal sama bym po nią nie sięgnęła. 

"Jak brzmiał ten cytat? Co zdarzyło się raz, może zdarzyć się znowu. Co zdarzyło się dwa razy, zdarzy się na pewno."

"Proszę się nie krępować. - Krępować się przestałam 30 lat temu, jak odpuściłam sobie biustonosze."

"Miał fantastyczną żonę, Danutę, pierwszą i jedyną od trzydziestu lat, co przy pracy w policji stanowiło niemal ewenement. Zazwyczaj ta robota niszczyła dwie rzeczy jednocześnie: wątrobę i małżeństwo."

Podoba mi się język i styl Autorki, czyta się z przyjemnością. Humor, przyjaźń i to, że z bohaterami nie można się nudzić. Czyta się cudownie. Pochłonęłam tę książkę na raz i ubawiłam się setnie.

7/10