"Kolory zła. Czerń" Małgorzata Oliwia Sobczak

 

"Prokurator Leopold Bilski po sprawie Skalpela zostaje zesłany z Sopotu do prokuratury w Kartuzach. Nie najlepiej znosi tę degradację. Tymczasem Ania Górska błyskotliwie zdaje egzaminy i rozpoczyna pracę jako asesor prokuratorski. Pierwszą poważną sprawą, którą musi się zająć, jest zaginięcie trzynastoletniej dziewczynki. Jeden z tropów prowadzi do Kartuz, gdzie… znika kolejne dziecko. Czy można zacząć od nowa? Jakie upiory kryją się w przeszłości I przede wszystkim: kim jest Potwór z Kartuz? Okazuje się, że malownicze kaszubskie miasteczko skrywa niejedną wstrząsającą tajemnicę."

Po raz kolejny autorka stanęła na wysokości zadania, a kolejna część serii nie jest wcale gorsza od poprzedniej. 

"Dyscyplina… tak, bez dyscypliny w domu jeszcze żaden porządny katolik nie wyrósł."

"Czasami się wydaje, że to co się wydaje, naprawdę jest."

"Ciekawe, że najdalej można być tylko z kimś, z kim było się kiedyś naprawdę blisko."

"Zawsze przerażała mnie wizja nieba. Jakiś dziwny świat nad nami, a w nim sami uśmiechnięci i szczęśliwi ludzie. Istny dom wariatów, nie?"

Czyta się tę powieść świetnie. Wątki z przeszłości i z teraźniejszości się przeplatają. Ciekawią, zaskakują, przerażają. I choć zgodzę się z opinią, że zakończenie jest "filmowe", to absolutnie mi to nie przeszkadza. Autorka świetnie wpisała bohaterów poznanych w poprzedniej części w małomiasteczkowy zamknięty świat Kartuz. Czytałam z wypiekami na twarzy i do końca nie wiedziałam, kto stoi za porwaniem dzieci. Ja się nawet nie domyślałam. A każdy mój podejrzany okazywał się być niewinny. Już tak autorka wprowadzała mnie w błąd, że miałam wrażenie, że bawimy się w kotka i myszkę. Zdecydowanie polecam.

8/10