Jest dzieckiem, dziewczyną, kobietą. Córką twórcy, którego nazwisko zna w kraju każdy. O dorastaniu w cieniu przemocowego, uzależnionego od alkoholu ojca i trudnych rodzinnych doświadczeniach mówić nie może.
Jest Niewygodna.
Patrycja Volny w autobiograficznej prozie przełamuje tabu nie tylko jako kobieta wychodząca z roli „córki Jacka Kaczmarskiego”. Jej historia to opowieść o poczuciu braku bezpieczeństwa, którego fundamentem powinna być rodzina. O mechanizmach, które powodują, że ukrywamy prawdę o tym, o czym należy mówić głośno. O relacjach z mężczyznami, które nierzadko przynosiły powtórzenie patriarchalnego wzorca znanego z dzieciństwa. O popełnianiu błędów i ich naprawianiu. O próbie bycia sobą w kontekście artystycznej kariery i budowaniu siebie od nowa.
O byciu wolną."
Bardzo chciałam przeczytać tę książkę. To ją w końcu wysłuchałam. Nie jest to dzieło wybitne, ale ciekawe już tak. Myślę, że wiele młodych kobiet uzależnionych od toksycznych relacji odnajdzie się w tej historii.
Przystępując do czytania należy rozdzielić najważniejszą kwestię. To jest książka o Niej - Patrycji, nie o Nim - Jacku Kaczmarskim. Nie rozumiem więc zarzutów w stylu "za mało jest o ojcu". To jest Jej smutna historia, którą opowiedziała w przejmujący sposób, kończąc ją na tym momencie, jaki uznała za echo swojej przeszłości. I nic nikomu do tego. Czytając książkę miałam wrażenie, że jest autentyczna, poruszająca różne struny emocji. Każdy tę książkę odbierze zgodnie ze swoją wrażliwością, emocjami i przeżyciami. Dla mnie była warta poświęconego czasu.
8/10
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz