Kiedy Laure dowiaduje się o zdradzie męża, bez zastanowienia przyjeżdża do przyjaciół, na których zawsze może liczyć. Iris i Gabriel nalegają, by Laure czuła się u nich jak u siebie i została tak długo, jak tego potrzebuje. Mijają dni i tygodnie, Laure nosi ubrania Iris, śledzi każdy jej ruch i. wypytuje o niedawną
śmierć chłopaka z sąsiedztwa. Atmosfera nieufności i wzajemnych podejrzeń niebezpiecznie się zagęszcza, piętrzą się sekrety, rodzą oskarżenia.
Jest tylko jedna osoba, która dokładnie wie, co tu się naprawdę dzieje.
Czy sekret, który skrywa, wyjdzie na jaw?"
Nie jest to najlepsza, według mnie, książka autorki. Nie, nie jest zła, ale zdecydowanie są lepsze, które wyszły spod pióra B.A. Paris. Nie jest to powieść, która na długo utkwi w mojej pamięci, ale jeśli będę miała okazję sięgnąć jeszcze po jakąkolwiek książkę Paris to zrobię to bez wahania, ponieważ czysty relaks jest tutaj gwarantowany.
"Mam dar zachowywania pozornego spokoju, kiedy otrzymuję wiadomość najgorszą z możliwych, chociaż strach skręca mi wnętrzności."
"Wszystko wyglądało idealnie spokojnie. Ogarnęło ją przygnębienie; piękna sceneria tylko podkreślała brzydotę, którą czuła w środku."
"Żal jest marnowaniem emocji. Bez względu na to, jak bardzo tego chcemy, nie możemy zmienić przeszłości."
"Musimy przyznać się do popełnionych błędów, ale nie wolno nam pozwolić, by kładły się one cieniem na każdą chwilę naszego życia."
Książka czekała na swoją kolej i jak już po nią sięgnęłam, to miałam poczucie, że autorka jakby straciła coś z tego polotu, z jakim napisała poprzednie książki. Nie było napięcia, tylko nuda. Zakończenie nadrobiło, ale to i tak nie poprawiła ogólnej oceny powieści.
6/10
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz