"Mroczny thriller, którego akcja dzieje się w niewielkim mieście, w zamkniętej hermetycznie społeczności. Prowincja Polski jako miejsce, gdzie schowana jest pewna metafizyczna prawda o polskim losie. Jaka w rzeczywistości jest pamięć o krzywdzie? Czy karę za zło można karać innym złem? Gdzie jest granica moralnej racji w wymierzaniu sprawiedliwości? Co kryje się pod powierzchnią?"
Swojego czasu mocno zachwycałam się twórczością Żulczyka i pochłonęłam wszystko, co napisał. Później nasze drogi się rozeszły i trudno było mi wrócić. Najpierw na Netflixie pokazał się serial "Ślepnąc od świateł" na podstawie jego książki, a ostatnio "Wzgórze psów". O ile do "Ślepnąc..." zaczęłam i wyłączyłam w połowie 1 odcinka, tak "Wzgórze psów" wchłonęłam na raz. I stąd postanowienie, że i książkę przeczytam. I jak wzięłam ją do ręki... Zaskoczyło od pierwszej strony. Od razu przypomniałam sobie, za co tak wielbiłam Żulczyka. Ten styl, budowanie fabuły oraz bohaterów. Nic tu nie jest oczywiste.
"Jeden ze stale popełnianych przeze mnie błędów polega na tym, że zawsze chcę, aby wszystko było w porządku. Już, teraz, natychmiast. Gdy coś się psuje, chce to zaraz naprawić. Odrzucam myśl, że naprawa to długi, czasochłonny proces. Wykonuję desperackie i gwałtowne ruchy. W efekcie to, co jest uszkodzone, staje się rozpieprzone do końca."
"Też chciałbym, aby przydarzyło mi się w życiu coś innego niż ja sam."
"Gdy w wieku trzydziestu lat wraca się do punktu wyjścia, to znaczy, że zmarnowało się życie. Że jest się trupem. Miałeś, kurwa, tyle czasu."
"Kochamy nieobecność pewnych cech. Kochamy kogoś po prostu dlatego, że jest kimś innym niż ktoś przedtem."
Autor bawi się w tej opowieści wątkami. Nie wiadomo jakiego zakończenia spodziewać się po każdym z nich, wpadają, przeplatają się, wcinają w tekst tak, że do końca nie wiadomo, dlaczego tam są. Jakoś w połowie książki orientujesz się, o co będzie tu chodzić, co jest trzonem całej tej historii. Nie ma tutaj złych i dobrych bohaterów, wszyscy są źli. Ciężko nawet określić kto jest w tym upaprany bardziej.
8/10
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz