"Szóste dziecko" J.D. Barker

 

"Nie można bawić się w Boga, nie znając diabła…

Od jakiegoś czasu odnajdywane są zwłoki. Przy nich każdorazowo zostawiono tajemniczą wiadomość –Przebacz mi ojcze! Wszystko wskazuje na to, że za zbrodniami stoi jeden sprawca. Tylko jak wytłumaczyć ofiary oddalone o setki kilometrów?

Gdy FBI i policja w Chicago zmagają się z wszechogarniającym chaosem, w ręce służb oddaje się główny podejrzany w głośnej sprawie Zabójcy Czwartej Małpy. Jego historia nie tylko wywróci śledztwo do góry nogami, ale wpłynie też na życie wszystkich zaangażowanych w nie osób. Gdy przeszłość wyjdzie na jaw, nic już nie będzie takie samo."

Zamknięta historia, wyraziści bohaterowie, dobrze zbudowane napięcie. Czego chcieć więcej?

"Mu­sisz prze­bić wzro­kiem wszyst­kie kłam­stwa, któ­ry­mi się kar­mi­łeś, i od­na­leźć praw­dę. Jest w two­jej gło­wie, za­grze­ba­na gdzieś z tyłu pod war­stwa­mi kurzu. Mo­żesz za­ko­pać coś złego, ale złe rze­czy mają ten­den­cję wy­grze­by­wać się pa­zu­ra­mi spod ziemi."

"Do­cie­kli­wy umysł jest jak ma­ga­zyn o nie­ogra­ni­czo­nej po­wierzch­ni, jak pałac pa­mię­ci o nie­skoń­czo­nej licz­bie kom­nat, pię­ter i błysz­czą­cych cacek. Cza­sem jed­nak umysł do­zna­je urazu, jakaś ścia­na się kru­szy, pałac pa­mię­ci wy­ma­ga re­mon­tu, kom­na­ty przy­po­mi­na­ją ra­czej zde­wa­sto­wa­ne klit­ki."

"Wspo­mnie­nia są płyn­ne, jak woda. Mogą wy­ciec przez naj­drob­niej­sze pęk­nię­cie w ścia­nie, kro­pla po kro­pli, ale nigdy zu­peł­nie nie zni­ka­ją, gniją w ciem­nym kącie, po­kry­wa­ją się ple­śnią, puch­ną, aż w końcu prze­sta­ją się mie­ścić, i wtedy znaj­du­ją sobie wyj­ście, się­ga­ją ku świa­tłu."

Jestem pod wrażeniem tej książki. Naprawdę wciągająca i zaskakująca. Szczerze polecam wielbicielom thrillerów psychologicznych.

7/10