Kiedy Julia zmierza do Augustowa, w okolicy dochodzi do zbrodni. W upalne południe ranna kobieta biegnie w panice przez las, a kiedy dobiega do drogi, pada martwa prosto pod koła jadącego na rowerze pijanego listonosza. Mężczyzna rozpoznaje w niej Annę Janonis, 36-letnią córkę starego leśniczego Szułowicza.
Sprawę prowadzi komisarz Karol Nadzieja, karnie „zesłany” ze stolicy do augustowskiej komendy.
Ślady prowadzą policjantów do leśniczówki Szułowiczów. Uwagę śledczych zwraca nienaturalna cisza: nie drgnie nawet liść, nie śpiewa ptak, nie szczeka pies.
Kiedy policjanci wchodzą do domu, zastają makabryczny widok.
Śledztwo trwa.
Nadzieja zdaje sobie sprawę, że jego ludzie, choć pełni zapału, są niedoświadczeni. Postanawia ściągnąć do pomocy Julię Wigier.
Żadne z nich nawet nie podejrzewa, że w spokojnej dotychczas okolicy zaczął właśnie swoje dzieło wyrafinowany i przebiegły seryjny morderca. Ofiarami stają się młode kobiety, w okrutny sposób okaleczane po śmierci. Na miasto i okolicę pada strach."
Świetny debiut. Fabuła, akcja, bohaterowie - wszystko jest tu na miejscu i wszystko ze sobą się zgrabnie łączy. I bardzo spodobał mi się klimat, jaki stworzyła Autorka.
"Z góry przepraszam za odrobinę wulgarności, którą się posłużę. Ale zacznę odpowiedzenia:"Jedzmy gówno, miliony much nie mogą się mylić". To zdanie uświadamia nam, jakże trafnie, że istnieje coś takiego jak dyktatura mas, i jednocześnie, że większość niekoniecznie ma rację."
"Żyjesz tu jak u Pana Boga za piecem i wydaje ci się, że nic złego nie może się stać. Ale to tylko naiwna iluzja."
"Wyciągnęła iqosa i heetsy. Załadowała i zaciągnęła się z niekłamaną przyjemnością. Nie chciała tego robić przy ojcu, bo zawsze reagował gwałtownie, choć sam palił fajkę. Uważał jednak, że kobiety nie powinny palić. Taki męski punkt widzenia."
To naprawdę dobrze napisana powieść. Trzyma w napięciu do samego końca. Autorka sprawnie wodzi czytelnika za nos i zaskakuje zakończeniem. Warta uwagi i czasu na przeczytanie/wysłuchanie.
7/10
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz