"Grupa maturzystów gubi szlak w czasie zamieci śnieżnej w Bieszczadach. Szukając schronienia w stojącej na uboczu chacie, dokonują makabrycznego odkrycia. W jednym z pomieszczeń znajdują trzydzieści drewnianych skrzynek, a w nich setki kości oraz zeszyty, w których opisano ostatnie tygodnie życia każdej z ofiar. Sprawę prowadzi podkomisarz Robert Lew. Śledztwo okazuje się jednak trudniejsze, niż się tego spodziewał. Wiek niektórych kości oraz substancje chemiczne, którymi zostały potraktowane, utrudniają ich zbadanie. Problemem staje się również ustalenie tożsamości ofiar. Śledczy nie są w stanie powiązać znalezionych szczątków z żadną otwartą sprawą. Wszystko wskazuje na to, że morderca dokonywał przez parędziesiąt lat zbrodni, których nikt nie zauważył...Sprawa wzbudza powszechne oburzenie społeczne i doprowadza do masowych protestów. Od jej rozwiązania zaczynają zależeć posady wielu ważnych osób, zarówno w Policji jak i w Rządzie oraz Prokuraturze. Dokąd zaprowadzą ślady? Czy uda się znaleźć sprawcę, gdy presja jest tak duża?"
Dobra, wciągająca książka. Na pewno nietypowa, bo podejrzany zostaje aresztowany już na samym początku. Książka o wykluczeniu społecznym i manipulacji politycznej.
"Widziała świat w dużej mierze w dwóch barwach - albo coś było białe, albo czarne. Szarości wynikały według niej tylko z braku informacji. Dzieci powinny się albo uśmiechać, gdy ktoś zwraca na nie uwagę, albo się peszyć i uciekać. Tak mówiło jej doświadczenie."
"Nasza empatia kończy się w momencie, gdy komuś powinie się noga."
Książka nie jest nudna, trzyma w napięciu. Sprawa bardzo ciekawa, porusza ważny temat. Naprawdę świetny pomysł, żeby fabułę skupić na próbie udowodnienia winy mordercy, a nie na jego szukaniu. Do tego zakończenie wbija w fotel.
7/10

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz