"Punkty przecięcia" Paulina Cedlerska

 

"Prawda, która przeraża bardziej niż zbrodnia.

Matylda przyjeżdża do Piasków na krótki urlop, z którego nigdy nie wraca. Na plaży zostaje odnalezione jej okaleczone ciało. Wszystko wskazuje na to, że doszło do brutalnego morderstwa. Zabójca zgwałcił ofiarę, a później okrutnie ją okaleczył.

Wkrótce w ten sam sposób giną kolejne kobiety, a pod warstwą jesiennej mgły na Mierzei Wiślanej lęgnie się strach. Nie wiadomo, komu można ufać. Mordercą może okazać się każdy z członków sennej społeczności.

Luizie, dla której Piaski dotychczas stanowiły bezpieczną przystań, kolejne zbrodnie burzą misternie zbudowany świat. Traumatyczne wspomnienia wiodą do warmińskiego sierocińca. Pogrążona w panicznej pogoni za przeszłością nie zauważa, że potwór depcze jej po piętach. A może ich drogi już dawno się przecięły…"

To powieść, która wywołuje emocje i nie pozwala o sobie szybko zapomnieć. Doceniam pomysł, psychologiczną głębię i nieoczywiste rozwiązanie. To powieść, która łączy w sobie kryminał i opowieść o tym, jak przeszłość potrafi dyktować teraźniejszości każdy ruch. To historia o bólu, który wraca w najmniej oczekiwanym momencie, i o tym, że czasem znalezienie odpowiedzi jest równie przerażające jak samo pytanie.

"Ko­lej­ne dni były pa­smem bólu roz­cią­ga­ją­ce­go się od pal­ców stóp aż do czoła. Le­karz zdia­gno­zo­wał grypę, ale Luiza do­sko­na­le wie­dzia­ła, że źró­dłem tego dys­kom­for­tu nie była żadna jed­nost­ka cho­ro­bo­wa. Ciało sprze­ci­wia­ło się temu, co robił mózg."

"Mówi się, że pa­le­nie za­bi­ja, ale mnie tam parę razy ura­to­wa­ło życie. Moja matka, jak była ze mną w ciąży, to spóź­ni­ła się na po­ciąg, bo dymka pusz­cza­ła przed dwor­cem. Póź­niej oka­za­ło się, że skład się wy­ko­le­ił. A na stu­diach żonę po­zna­łem wła­śnie w pa­lar­ni."

"Lu­dzie mówią, że tam jest ja­kieś zło, które nie chce zo­stać od­kry­te. I może le­piej tam ni­cze­go nie szu­kać, żeby losu nie kusić."

Tu nic nie jest oczywiste. Atmosfera zagęszcza się z każdą stroną, a zakończenie pozostawia czytelnika z wieloma emocjami i pytaniami. Świetna, duszna, niepokojąca historia, która zostaje w głowie na dłużej.

8/10