Tuż obok pewnej odosobnionej posiadłości leży przepiękny ogród. Żyje w nim grupa porwanych, młodych kobiet, których skórę pokryto tatuażami, tak by przypominały kolekcję motyli. Opiekuje się nimi Ogrodnik: brutalny, psychopatyczny nadzorca, ogarnięty obsesją zbierania wyjątkowych eksponatów.
W końcu tajemniczy ogród zostaje odkryty, a jedna z ocalałych trafia do sali przesłuchań FBI. Agenci Victor Hanoverian i Brandon Eddison mają za zadanie rozwiązać najbardziej niesamowitą sprawę w swojej karierze. Jednak dziewczyna, która przedstawia im się jako Maya, sama jest jedną wielką zagadką.
Maya opowiada agentom o życiu w ogrodzie. Snuje przerażającą historię Ogrodnika, człowieka, który nie cofnie się przed niczym, by mieć pewność, że żaden piękny motyl mu się nie wymknie.
Im więcej dziewczyna ujawnia, tym bardziej agenci nie mogę się oprzeć wrażeniu, że jeszcze więcej przed nimi skrywa…"
Po pierwsze - urzekł mnie podwójny czas akcji, gdzie przeszłość miesza się z teraźniejszością. Bardzo lubię ten zabieg we wszelkich powieściach. A opisy ogrodu i tego, co rozgrywało się za jego murami - wbiło mnie w fotel nie raz.
"Piękno traci swoje znaczenie, kiedy zbyt wiele go cię otacza."
"To była ta sama czułość, którą okazywał swoim Motylom, delikatna i szczera, aż po skórze przebiegły mi ciarki. To była ta sama czułość, z którą dotykał szkła gablot..... Tak właśnie rozumiał miłość."
"Nasze wybory czynią nas tym, kim jesteśmy."
"Uchylanie się od dokonywania wyboru jest już pewnego rodzaju wyborem. Neutralność to koncept nie fakt."
W niektórych momentach książka jest bardzo drastyczna, ale autorka tak właśnie wstrząsa czytelnikiem. Niebanalna narracja, zaskakująca historia oraz dreszczyk grozy, który wzbudziła ta książka - sprawiły, że nie mogłam się od niej oderwać. To naprawdę tajemnicza, trzymająca w napięciu i mrożąca krew w żyłach historia. Zrobiła na mnie ogromne wrażenie.
8/10
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz