"GDYBY MISIEK WIEDZIAŁ, CO GO CZEKA W NADCHODZĄCE ŚWIĘTA, NAJPRAWDOPODOBNIEJ WŁAŚNIE WYJEŻDŻAŁBY ZE ŚWIERADOWA W DOWOLNIE OBRANYM KIERUNKU, BYLE NIE W STRONĘ WILLI SWOJEJ TEŚCIOWEJ...
Do starej, klimatycznej willi, u stóp Gór Izerskich zjeżdża pewna rodzina. Tegoroczne święta Bożego Narodzenia wszyscy spędzą goszcząc u seniorki rodu. Przy strojony stół, pachnąca choinka i góra prezentów mają już czekać na gości. A przynajmniej tak wszyscy sobie to wyobrażają.
Zapowiada się cudowny czas w rodzinnej atmosferze.
Co więc może pójść nie tak?
Może to, że seniorki rodu nie zastają w domu, a choinka, zamiast stać, leży na wigilijnym stole. W żadnym razie nie przystrojonym. Do tego ciągle pada: oprócz choinki i śniegu pada również elektryczność i internet, a napięcie wciąż wzrasta za sprawą zaskakujących i niezbyt logicznych działań szwagra, zakały rodziny. Punktem kulminacyjnym staje się nagłe zniknięcie tajemniczego gościa, który również zjawił się w willi, choć nie wiadomo dokładnie, kto i po co go zaprosił.
Tymczasem padający śnieg odcina pensjonat od świata…
Świąteczna komedia prawie kryminalna!"
Początkowo nawet fajna, dobra narracja, zapowiadała się naprawdę dobrze. Jednak w momencie, kiedy znaleziono zwłoki, te dialogi były bezsensowne, jakby akcja ciągnięta na siłę, strasznie zaczęła mnie nużyć.
"Jakby człowiek wiedział, że się przewróci, to przedtem by się położył."
"Szwagier. Zakała rodu. Jak mawia czasem Misiek: uschnięta gałąź w drzewie genealogicznym swojej rodziny, ewentualnie spadł z tego drzewa prosto na swój zakuty łeb."
"Każdy zasługuje na szansę. Zwłaszcza w święta."
Lekka i zabawna historia świąteczna, z wątkiem kryminalnym. Liczyłam na coś bardziej świątecznego, ale cóż. Książka uratowała się jedynie poczuciem humoru głównego bohatera i śmiesznymi tekstami np. o bobrze.
6/10

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz