"Najmilsi" Wojciech Chmielarz, Jakub Ćwiek

 

"Marcin Lorenc ma napisać książkę. Większość życia przepracował jako korespondent wojenny. Jeździł po świecie, z jednej strefy konfliktu do kolejnej, niejednokrotnie się przy tym narażając i patrząc śmierci prosto w oczy. Żadna wojna nie mogła go jednak przygotować na to, co czekało na niego w pewnej bytomskiej kamienicy.

Czy raczej kto! Nieśmiała telefoniczna wróżka (łamane na sex workerka, także telefoniczna),ekipa budowlana, której szefowa zdradza objawy niezdrowej obsesji na punkcie owoców, gangster zadający krępujące pytania na temat sensu życia, bizneswoman, której w głowie tylko grzyby, a także narwani twórcy gier komputerowych. I wreszcie... duch człowieka, który bardzo, ale to bardzo chciałby wiedzieć, kto tak właściwie go zabił.

A podobno Bytom to najmilsze miasto w Polsce!"

Powieść jest napisana dowcipnie i można się przy niej pośmiać i odstresować, ale co do treści i intrygi, to jakoś mnie nie porwała... 

"Tutaj chodzi o moją reputację. A reputacje, jak dupę, ma się tylko jedną."

"Czy ostrzykiwanie się botoksem jest w profesjonalnym pokerze traktowane jako nielegalny doping?"

"Wypowiedz jej imię trzy razy przed lustrem, to się zaraz zjawi i zapyta, co to lustro takie ujebane."

"Nigdy nie zadzieraj z kimś, kto wie jak się leje beton!"

Sama historia - zabawna, choć żarty trochę na wyrost. Jakoś mi to nie zagrało. Wiem, że nie jest to typowy kryminał, ale jednak spodziewałam się czegoś lepszego. Czytałam z musu, bo nie lubię zostawiać niedokończonych książek.

6/10