"Ukochane równanie profesora" Yōko Ogawa

 

"Jak przystało na wybitnego matematyka, Profesor ma swoje dziwactwa. Pewnego dnia w progu jego domu pojawia się nowa gosposia z synem, od tej pory nazywanym pieszczotliwie Pierwiastkiem. Wspólne życie pokaże, że znacznie łatwiej napisać skomplikowane równanie niż ułożyć relacje z drugim człowiekiem. Językiem, który pozwoli im zbudować namiastkę rodziny, stają się matematyka i baseball. Ale swoją relację będą musieli odbudowywać co osiemdziesiąt minut…

Ukochane równanie profesora Yōko Ogawy zostało wyróżnione pierwszą w historii nagrodą Hon’ya Taishō, przyznawaną przez japoński kolektyw księgarzy. Ta kameralna opowieść do dziś pozostaje bestsellerem i uznawana jest za jedną z najukochańszych powieści współczesnej Japonii."

Przyznaję, że po lekturze książki, spojrzałam na liczby i matematykę bardziej przychylnie. Przez matematyczne monologi Profesora Autorka w prosty sposób ukazuje wielkość natury i jej tajemnic, potęgę nauki, wobec której człowiek wydaje się mały i pozbawiony znaczenia. 

"Nawet w przypadku najprostszego rachunku cieszymy się nie dlatego, że znamy odpowiedź, ale dlatego, że poprawna odpowiedź łączy nas z innymi ludźmi, którzy też rozumieją zadanie."

"Bóg istnieje - bo w matematyce nie ma sprzeczności. Istnieje też szatan - dlatego, że nie da się udowodnić istnienia Boga."

"W moim wyobrażeniu stwórca kosmosu siedzi gdzieś na końcu nieba i tka koronkę. Nitka jest tak delikatna, że przepuszcza nawet najsłabsze światło, a wzoru koronki nikt nie umie przewidzieć."

Jest to ciepła i nostalgiczna opowieść o profesorze matematyki, który w wyniku wypadku traci pamięć, lecz nie miłość do swojej naukowej pasji. Autorka w bardzo czuły sposób ukazuje rodzącą się przyjaźń między profesorem, jego opiekunką oraz jej synem. Bardzo przyjemna, pocieszająca książka. Polecam.

8/10