"Koszmar, przed którym ucieka, to nic w porównaniu z tym, dokąd zmierza...
Samotna i ciężarna, Tegan postanawia raz na zawsze zostawić wszystko za sobą. Wyrusza do swojego brata, ale zamiast do bezpiecznego azylu, trafia w sam środek śnieżycy.
Nigdy nie dociera na miejsce.
Z samochodem w śniegu i złamaną kostką Tegan utknęła w głuszy. Pomoc przychodzi niespodziewanie, gdy para nieznajomych zabiera ją do swojego domu.
Jednak coś jest nie tak. Tegan myślała, że czeka na koniec burzy. Nie wiedziała, że wpadła w sidła. Teraz musi zrobić wszystko, by uratować siebie i swoje nienarodzone dziecko.
Bo tym razem nie ma dokąd uciec…"
Autorka znowu to zrobiła. Zaskoczyła nas. Uwielbiam jej pióro i wiem, że zawsze jest ciekawie. Ja wręcz nie mogłam się od niej oderwać. A zwroty akcji, których nikt się nie spodziewa - bomba.
"Wiesz, że trafiłaś na kogoś wyjątkowego, jeśli jest w stanie ocalić cię przed zrujnowaniem sobie życia."
"Czas zatrzymuje się na pełną sekundę. Wszystko zamiera. Moment, w którym przód mojego samochodu uderza w drzewo, zdaje się trwać całą wieczność, a maska zgniata się w zwolnionym tempie. Przez ułamek sekundy dostrzegam każdy pojedynczy płatek śniegu wirujący przed przednią szybą. Poduszka powietrzna nadyma się z gracją jak balon."
"Cokolwiek wydaje ci się, że się wydarzyło, zapomnij o tym i podpisz ten cholerny kontrakt dla własnego dobra. Myślałam, że kto jak kto, ale Jackson mi uwierzy i mnie wesprze. Myślałam, że jest przyzwoitym człowiekiem."
Po raz kolejny autorka zwodzi czytelnika za nos, przedstawiając poszczególnych bohaterów innymi, niż są w rzeczywistości. Ma do tego niesamowity talent. Jej bohaterów nigdy nie potrafię ocenić jednoznacznie. Była to intrygująca przygoda, z napięciem, które rosło z każdą stroną, z zaskakującym (dla mnie) zakończeniem.
7/10

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz