Wokół aufzejerek – kobiet pełniących funkcje nadzorczyń w obozach koncentracyjnych – narosło wiele mitów. Okrutne, sadystyczne, seksualnie wyuzdane – tak przedstawia je popkultura. Ale co jest faktem, a co tylko sensacyjnym wyobrażeniem?
Jan Jakub Grabowski, historyk i twórca popularnego kanału „Okupowana Polska”, który obserwuje blisko dwieście pięćdziesiąt tysięcy osób, wziął te historie pod lupę. Spędził wiele godzin na analizowaniu akt, protokołów i materiałów źródłowych – zarówno polskich, jak i zagranicznych – by oddzielić prawdę od powielanych przez lata mitów.
W książce „Suki, wiedźmy i bestie” pokazuje, jak wyglądała służba kobiet w systemie obozowym, kim naprawdę były Alice Orlowski, Emilie Macha, Luise Danz, Hildegard Lächert, Else Ehrich i Therese Brandl. I co sprawiało, że kobiety w uniformach SS-Gefolge były zdolne do okrucieństwa – albo potrafiły się swojej skłonności do przemocy oprzeć.
Opowiada o sadystkach, które po wojnie stanęły przed sądem, i o tych, które umknęły sprawiedliwości. Opisuje też nieliczne przypadki człowieczeństwa.
To pierwsza tak rzetelna książka o kobietach, które nie tylko funkcjonowały w systemie przemocy, ale często same go napędzały. Doskonale udokumentowana, zajmująca i prowokująca do trudnych pytań o sprawstwo, winę i odpowiedzialność w świecie totalitarnym."
Bardzo ciekawe książka. Dużo w niej ciekawych opisów. Napisana jest zrozumiałym językiem, zaś autor odnosi się w niej do mnóstwa źródeł historycznych, opowieści osadzonych oraz akt z przesłuchań aufzejerek.
"Inni naziści dodawali, że odsuwają kobiety od polityki nie dlatego, że ich nie doceniają, lecz dlatego, że chcą je uchronić przed zgnilizną demokracji."
"Hitler wskazywał również, że kobiety (nazywał je przy tym bojowniczkami) stanowią jeden z filarów jego ruchu. Twierdził, że każda kobieta, która podaruje Rzeszy więcej niż pięcioro dzieci, będzie dla państwa cenniejsza od absolwentki uniwersytetu."
"Historie nadzorczyń pokazują nam jednak, że zło nie jest efektem działalności kilku szaleńców - do jego skutecznej realizacji potrzebne jest zaangażowanie całego aparatu państwa oraz jego obywateli. Pamiętajmy, że w odpowiednim miejscu, odpowiednim czasie i przy umiejętnie poprowadzonej indoktrynacji ze strony polityków na miejscu obozowych strażniczek mógłby być każdy z nas."
Książka nie tylko dla pasjonata historii, ale każdego, kto chce stanąć „oko w oko” z realiami życia nadzorczyń w nazistowskich obozach koncentracyjnych. Uważam, że warto sięgać po tego typu lektury. Są one niezwykle ważne, nie tylko, aby pamiętać o przeszłości i uczcić pamięć tych, którzy przeszli piekło, ale również jako przestroga.
8/10
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz