"Chłód" Weronika Mathia

 

"W mroźną zimę, która spowija miasteczko, kłamstwa są jak cienka warstwa lodu – wystarczy jedno pęknięcie, by odsłonić to, co miało nigdy nie wypłynąć na powierzchnię.

Szymon, skazany przed laty za brutalne morderstwo przyjaciela, opuszcza więzienie i wraca do rodziny, próbując odzyskać normalność. Ale przeszłość nie pozwala o sobie zapomnieć – jego wnuk Patryk zostaje znaleziony martwy, a stare sprawy budzą się do życia. Ci, którzy wiedzą o wydarzeniach sprzed lat, milczą, jakby każde słowo miało skruszyć cienki lód pod ich stopami.

Karolina Rawa, technik kryminalistyczna, rozpoczyna prywatne śledztwo, kiedy odkrywa, że także jej rodzina utkwiła w lodowatej sieci sekretów…

W świecie, gdzie każdy ma mroczną tajemnicę, jedno pytanie ma szczególne znaczenie:

Gdzie przebiega cienka granica przebaczenia?

Chłód to opowieść o przeszłości, która nie zamarza. O prawdzie jak ciemna woda pod lodem. I o tym, że czasem najgroźniejsze jest to, co wszyscy starają się ukryć – nawet przed najbliższymi."

Weronika Mathia sięga do najgłębszych pokładów ludzkich umysłów i wyciąga z nich to, o czym nie chce się myśleć. Co zrobilibyśmy, gdyby ktoś nam bliski dopuścił się zbrodni? Czy czasem seria zdarzeń może być determinowana jedną nieprzemyślaną decyzją, jak zbicie białego jelenia? Wszystko zależy od danej sytuacji, tego jacy jesteśmy i jak bardzo zależy nam na drugim człowieku.

"Można wybaczyć tylko tę zbrodnię, którą jesteśmy w stanie zrozumieć."

"Żałowała, że nie pali, bo dobrze byłoby spuścić napięcie. W tej robocie każdy miał jakiś wentyl. Coś, co pomagało nie popaść w obłęd. W jej przypadku było to bieganie."

"Na ziemi nie leżał dorosły mężczyzna, a chłopiec. Nastolatek. Schowała się za obiektywem i zrobiła serię zdjęć obrzmiałej i sinej twarzy. Wiedziała, że zachowa je w pamięci. O dorosłych ofiarach zbrodni i wypadków czasami na chwilę zapominała. O dzieciach nigdy."

Autorka, jak mało kto, potrafi w swoich historiach przedstawić głębokie portrety psychologiczne bohaterów, przeplatane metaforami ich otoczenia. Ta historia łapie za serce i zostaje w głowie. Każda z przedstawionych tu osób nie tylko czuje chłód, ale jest chłodem. Tej książki nie da się tak po prostu przeczytać. Trzeba ją przeżyć.

7/10