"Rytuał łowcy" Przemysław Borkowski

 

"Młoda prokurator Gabriela Seredyńska po przeprowadzce do Warszawy dostaje swoją pierwszą poważną sprawę – morderstwo. Zwłoki znaleziono w pobliżu muru cmentarza, a twarz ofiary została mocno okaleczona. Komisarz Aleksanderski, który pierwszy przybył na miejsce zbrodni, odnajduje pod murem cmentarza kartkę z wierszem, który zdaje się jedynym tropem policji.

Wkrótce pojawia się kolejna ofiara, a po niej następne. Wszystkie łączy to samo: niecodzienne obrażenia zadawane po śmierci, które mogą wskazywać na jakiegoś typu praktyki magiczne.

Z czasem Seredyńskiej udaje się wpaść na trop zbrodniarza. Niestety również on zwraca na nią uwagę. Jest młoda, piękna, inteligentna i idealnie nadaje się na jego kolejną ofiarę…"

To bardzo wciągający thriller, w którym wydarzenia opisane są zarówno od strony mordercy, dzięki temu poznajemy jego myśli, jak i od strony prowadzących śledztwo. Świetna postać Gabrieli. Kryminał z prawdziwego zdarzenia.

"Nie dam ci wódki – powiedział. – Porządne kobiety nie powinny jej pić. Załatwię bimber."

"Mówi się, że orgazm jest małą śmiercią. Co to za bzdura. To sen jest małą śmiercią, a śmierć jest wielkim snem."

"Pomyślał, że z samochodami jest jak z żonami. Gdy są nowe, kochasz je i nie możesz się na nie napatrzeć; potem przyzwyczajasz się, ale dobrze wam razem, świetnie się dogadujecie i traktujesz je z czułością; na końcu zaś zawsze jest tak samo- zaczynają sprawiać coraz więcej problemów i po prostu wkurwia."

"Kawa: napój bogów, muza pi­sa­rzy i głów­ne po­ży­wie­nie pro­ku­ra­to­rów… Bez kawy sys­tem praw­ny Rze­czy­po­spo­li­tej roz­sy­pał­by się w prze­cią­gu trzech dni (...)."

Wartka akcja, charakterni bohaterowie, ciekawy pomysł i świetne wykonanie – wszystko się tu zgadza. A to sprawia, że chęć poznania zakończenia wypiera potrzebę snu. Wiem, że jest druga część przygód tego duetu i chętnie po tę książkę również sięgnę.

7/10