czwartek, 12 listopada 2026

"Odległe życie" M.L. Stedman

 

"Zapierająca dech w piersiach epicka powieść o rodzinnych tajemnicach i nieprzemijającej sile miłości, a także o tragedii, której skutki będą odczuwalne przez wiele lat.

Australia Zachodnia, rok 1958. MacBride’owie od pokoleń mieszkają na rozległej stacji hodowli owiec Meredith Downs. Pewnego dnia na pustej drodze głowa rodziny, Phil MacBride, skręca gwałtownie, żeby ominąć kangura. W ułamku sekundy dochodzi do wypadku, w którym traci życie on i starszy syn, a młodszy – Matt – zostaje ciężko ranny. Najwyraźniej zły los nie chce zostawić MacBride’ów w spokoju. Wdowie po Philu, Lornie, pozostaje wprawdzie jeszcze dwoje dzieci, ale i one są naznaczone piętnem tragicznego wypadku i poczuciem winy, co musi się odbić na losie niewinnego chłopca, przekonanego, że jest sierotą. Na drodze w nieznane, którą podąży Matt – bez mapy i przewodnika –będzie musiał dokonać dramatycznych wyborów: między miłością a obowiązkiem, między poświęceniem a szczęściem."

Jedna z lepszych książek przeczytanych w moim życiu. "Odległe życie" to próba ustalenia, co jest ważne w naszym życiu, jak ważna jest rodzina i to co nas kształtuje. W książce poruszono przede wszystkim temat straty i tego, jak różni ludzie radzą sobie z nią na własny sposób.

"Wiek skrada się niepostrzeżenie, siedzi na twoich ramionach tak cicho, że nie czujesz, jak z dnia na dzień robi się coraz cięższy. Rzeczy zmieniają się powoli. Przyzwyczajasz się do kształtu, jaki przybiera życie, tak jak przyzwyczajasz się do zmarszczek na swojej twarzy, choć nie sądziłeś, że kiedykolwiek się tam pojawią."

"Jeśli się nad tym zastanowić, to dla każdego życie jest więzieniem... więzieniem kolejnych dni. Cała Sztuka polega na tym, żeby się w nim dobrze rozgościć. Znajdź swój obszar wolności we wnętrzu tego, co jest twoim więzieniem."

"Czas jest głupi. Przynosi tylko kłopoty. Okłamuje: jedna minuta wcale nie jest równie długa jak następna. Kilka sekund może zniszczyć całe twoje życie. Na zawsze."

Ta książka robi duże wrażenie dlatego, że nie opowiada wyłącznie o samej tragedii, ale przede wszystkim o jej konsekwencjach. O poczuciu winy, o sekretach ukrywanych latami i o tym, że niektórych ran nie da się całkowicie zagoić. To smutna, melancholijna opowieść, która pokazuje, jak łatwo jedno wydarzenie może zmienić całe życie kilku osób. Książka naprawdę warta uwagi i czasu.

9/10

wtorek, 10 listopada 2026

"Bebok" Aldona Reich

 

"Każdy ma swoje demony. Jedne można oswoić lub uśpić, inne odejdą same, a jeszcze inne trzeba… zabić. Demon, który osiedlił się w niewielkiej miejscowości pod Wrocławiem, zdołał przeciąć ścieżki kilkorga bohaterów. Każdy musiał uporać się z własną przeszłością, stając do konfrontacji z tym, co stawia pod wielkim znakiem zapytania słuszność podejmowanych wyborów.Poszukujący „chwytliwego” tematu pisarz, Tomasz Radwan,przyjeżdża do Zalesina, aby poznać okoliczności zaginięcia i śmierci jedenastoletniej Łucji Warskiej. Tam po raz pierwszy słyszy o beboku, lokalnym demonie, który wedle śląskich wierzeń porywał dzieci. Zagłębiając się w całą sprawę, Radwan powoli odkrywa, że w tej z pozoru niedorzecznej legendzie jest wiele prawdy, a sprowadzony do współczesności pogański bebok pozwala na uporanie się z innymi demonami - nie tylko tymi, z którymi sam przyjechał do Zalesina, ale także tymi, które tam zastał."

Przyznaję bez bicia - po książkę sięgnęłam głównie ze względu na tytuł i opis na okładce. Okazało się, że to całkiem dobrze skonstruowany kryminał, który pokazuje mroczne sekrety na pozór zwykłych ludzi z małej miejscowości. W fabułę zostały wplecione lokalne legendy i wierzenia, dzięki czemu możemy lepiej wczuć się w nastrój małomiasteczkowej społeczności - bardzo lubię takie "dodatki" w powieściach, tworzą niesamowity klimat.

"Czasem, nawet jakby człowiek z diabłem pakt zawarł, to się nie uda... I tak go ten diabeł ocygani..."

"To on nauczył Tomasza, że w odchodzeniu gorzej mają ci, którzy zostają."

Określiłabym ją jako powieść kryminalno-obyczajową, gdyż oprócz samego morderstwa autorka zwróciła tu uwagę również na aspekty społeczne. Książkę czytało się szybko i łatwo. Jest to bardzo przyjemna lektura i na pewno sięgnę po inne książki Autorki.

7/10

niedziela, 8 listopada 2026

"Anonim" Diana Brzezińska

 

"Jedna noc. Jedna tajemnica. Jeden list, który po siedemnastu latach burzy spokój małej społeczności.

Na posterunek trafia anonim z opisem zbrodni sprzed lat: pobicie, uprowadzenie, rozczłonkowanie… i ognisko, nad którym sprawcy mieli piec części ludzkiego ciała. Nikt nie zna nazwiska ofiary. Nikt nie chce pamiętać tamtej nocy. A jednak ktoś w końcu pęka.

Prokurator Komorowski i policjant Kozłowski ruszają tropem, który przypomina wiejską legendę – dopóki informacje z podsłuchów, przesłuchań i zeznań nie zaczynają układać się w coś przerażająco spójnego. Rośnie panika. Ktoś kłamie. Ktoś próbuje ratować swoją rodzinę. Ktoś ukrywa prawdę, która może zniszczyć życie wielu osób.

To historia o winie, którą nosi się jak drugą skórę.

O kłamstwach, które dojrzewają w ciszy.

I o zemście, która smakuje gorzej niż strach."

Jedna z lepszych powieści Diany Brzezińskiej, jaką czytałam. Niewątpliwie atutem tej lektury jest nietuzinkowa struktura, w której akta sprawy i przesłuchań mieszają się ze standardową narracją historii, zachowując swoją rzeczywistą formę. Nie jest to książka, w której akcja toczy się dynamicznie, lecz czyta się ją i tak z zapartym tchem.

"Miłość ma swoje granice, a jeśli nawet nie ona, to zdrowy rozsądek, którym powinniśmy kierować się w życiu."

"Mówienie, ze dzieci z miasta i ze wsi miały te same szanse, było kłamstwem. Wieś była bardziej zamknięta na obcych. Mieszkańcy stanowili jeden sprawny organizm, niekoniecznie zdrowy. Pomagali sobie."

"Każdy wiedział wszystko o każdym. I się nie wtrącał. Skrywał te sekrety, odwracał wzrok, bo sam nie chciał, aby jego sprawy wyszły na jaw. Szczególnie przed obcymi."

Jest to książka, która zostanie w mojej pamięci. "Anonim" to historia inspirowana prawdziwymi wydarzeniami i to przeraża najbardziej. Człowiek to bestia, która na co dzień ukrywa mrok za czarującym uśmiechem. To historia o złości, żalu i poczuciu niesprawiedliwości.

8/10

piątek, 6 listopada 2026

"Obietnica komisarza Montalbano" Andrea Camilleri

 

"Podczas morskiej kąpieli komisarz Montalbano znajduje kołysanego przez fale trupa, którego identyfikacja okaże się nadzwyczaj trudna, lecz doprowadzi do sensacyjnych i przerażających odkryć. Wspomagany przez oryginalnego dziennikarza oraz urodziwą znajomą komisarz musi stawić czoło potężnej organizacji przestępczej, wyspecjalizowanej w handlu dziećmi na szlakach łączących Afrykę Północną z Sycylią. W dramatycznym zakończeniu dzielny Montalbano omal nie przypłaci życiem zwycięstwa. Książka nawiązuje do nadal bardzo aktualnego we Włoszech, wyjątkowo skomplikowanego tematu nielegalnej imigracji zarobkowej na wielką skalę."

Bardzo przyjemny kryminał. To historia, od której trudno się oderwać, potrafi uwiarygodnić całe wymyślone otoczenie bez zbędnej rozwlekłości i wszystko jest tu wyraziste, przekonujące i celne.

"Pasquano już taki był: zgryźliwy, antypatyczny, napastliwy, irytujący. Komisarz wiedział jednak, że to rodzaj instynktownej, posuniętej do ostatnich granic obrony przed wszystkim i wszystkimi."

"- Ja nie myślę, panie. Ja nie chcę już myśleć. Świat jest teraz zbyt ponury."

Camilleri proponuje czytelnikowi lekką i wciągającą narrację, dzięki której przyjemnie jest śledzić perypetie bohatera. To ładnie skomponowana, warta uwagi pozycja z półki literatury rozrywkowej. Lekka i przyjemna, idealna na jesienne wieczory.

7/10

środa, 4 listopada 2026

"Copycat" Mieczysław Gorzka

 

"Agnieszka Dudek. Kiedyś patrzyła śmierci prosto w oczy. Jako nastolatka została w ostatniej chwili uratowana przez policję z piwnicy brutalnego oprawcy. Dziś jest uznaną pisarką. Próbuje zostawić przeszłość za sobą i wciąż uczy się żyć normalnie.

Robert Wójtowicz. Kiedyś otarł się o śmierć, a wspomnienie tamtych wydarzeń do dziś wywołuje w nim paraliżujący lęk. Dziś jest cenionym fotografem, lecz zmaga się z wieloma fobiami. Rzadko opuszcza swój dom, który stał się jego jedynym bezpiecznym azylem.

Marek Rosiński. Kiedyś śmierć zburzyła jego bezpieczne życie. Odebrała mu ojca – policjanta, który zginął tragicznie. Dziś sam jest policjantem w stopniu komisarza.

Pewnego dnia śmierć wraca, żeby dokończyć dzieło rozpoczęte przed laty.

Tym razem ma imię Copycat."

Nie polubiłam głównego bohatera ale mimo wszystko doceniam zawiłości fabuły i ostateczny zwrot akcji. Pomysł ciekawy, klimat całkiem dobry, jednak całość nie porwała mnie tak, jak oczekiwałam.

"Wczoraj wyglądałeś, jakby cię poskładali z luźnych klocków Lego, przy każdym kroku wydawało się, że się rozlecisz."

"Chirurg kroi ludzi, myśląc o tym, co zje na obiad, a patolog robi sekcję zwłok, przypominając sobie krągłości ciała swojej kochanki."

"Każda inna kobieta samotnie mieszkająca w wielkim, starym domu, pamietającym jeszcze początki dwudziestego stulecia, poczułaby w tym momencie strach. Ale nie Agnieszka Dudek. Ona miała defekt. Od wielu lat nie czuła strachu. Chyba że we śnie, kiedy wracały wspomnienia koszmaru z piwnicy."

Dobra, ale strasznie nierówna. Wszystko szło dobrze, gdyby nie jedno! Ja lubię tych złych bohaterów. Musiał wszystko zepsuć. Myślałam, Gorzka wrócił do formy. Ale potem zdałam sobie sprawę, że nie wiem, co w końcu z Agnieszką i Wójtowiczem. Trochę się zawiodłam.

6/10

poniedziałek, 2 listopada 2026

"Fałszywe intencje" Mike Omer

 

"Abby Mullen w dzieciństwie przebywała w sekcie Wilcox, ale uciekła, gdy siedziba sekty spłonęła. Lata później jest najlepszym negocjatorem policji nowojorskiej, wychowuje córkę i uważa, że najgorszą część życia ma już za sobą. Wtedy dochodzi do ataku na miejscową szkołę, do której uczęszcza córka Abby. Grupa uzbrojonych zwolenników teorii spiskowych, nazywających siebie Watchers, bierze dziewczynę na zakładniczkę.

Nieuchwytni Watchers przetrzymują Samanthę. Abby musi opanować emocje, mimo że jest u granic wytrzymałości. Czas ucieka, a ona nie ma wyjścia – musi negocjować z grupą szaleńców i odkryć sekret ich przywódcy, zanim będzie za późno. Choć wydaje jej się, że jest blisko rozwiązania, wciąż odkrywa kolejne tajemnice. Co gorsza, porywacze mają powiązania z sektą, o której Abby próbowała zapomnieć.

Mike Omer powraca w świetnej formie i znów oferuje doskonałą, mrożącą krew w żyłach rozrywkę."

Całość skonstruowana bardzo zgrabnie, historia jest wciągająca, a dodatkowo książka ta zachęciła mnie do poszukania informacji o różnych amerykańskich "spiskach" i nieźle się przy tym bawiłam. 

"Ludzie powiadają, że każdemu należy się kredyt zaufania, ale mówią tak wyłącznie dlatego, że guzik wiedzą. Zaufanie to nie jest coś, co nam się należy, nie zasługujemy na nie automatycznie. Na zaufanie trzeba sobie zapracować."

"Manipulował ludźmi bez skrupułów i używał ich w razie potrzeby. Potrafił wyczuć czyjeś słabe strony i wykorzystać je do swoich celów."

"Ludzie często zachwycają się tym, jak zapachy potrafią przywoływać wspomnienia. Jak aromat cynamonu przywodzi na myśl niedzielne poranki u babci i wypiekane przez nią babeczki."

Autor genialnie i konsekwentnie buduje napięcie, wciągając czytelnika coraz głębiej w psychodeliczny świat grupy zwolenników teorii spiskowych zwących się Obserwatorami. Książkę czyta się doskonale, genialnie poprowadzona fabuła z zaskakującym rozwiązaniem sprawiła, że nie mogłam się od niej oderwać. Przeczytanie prawie pięciuset stron zajęło mi zaledwie dwa dni.

7/10

niedziela, 1 listopada 2026

Top Trendy LC - październik 2026

"Zestawienie TRENDY miesiąca pokazuje, które książki były najczęściej odwiedzane w serwisie lubimyczytać.pl i miały średnią ocenę powyżej 7,0. To internauci kreują zainteresowanie danym tytułem: wchodzą do serwisu zainteresowani np. reklamą, audycją, wywiadem, wzmianką w prasie, radiu lub telewizji. Nie znamy wszystkich powodów, dla których użytkownicy wyszukują akurat dane tytuły, jednak możemy z czystym sumieniem napisać, że kiedy 3 miliony osób odwiedzających serwis miesięcznie wybiera konkretne podstrony książek, to znaczy, że są one popularne.

W zestawieniu TOP 100 znajdują się książki ze średnią ocen powyżej 7,0."

  1. "Na wschód od Edenu" John Steinbeck
  2. "Null" Szczepan Twardoch
  3. "Gołoborze" Maciej Siembieda
  4. "Waldkauz" Szczepan Twardoch
  5. "Cały ten błękit" Mélissa Da Costa
  6. "Verity. Coraz większy mrok" Colleen Hoover
  7. "Chimera" Jakub Małecki
  8. "Zmora" Robert Małecki
  9. "To o czym nie mówimy" Elizabeth Strout
  10. "Yesteryear" Caro Claire Burke
  11. "Ślepą, czarną nocą" Przemysław Piotrowski
  12. "Wyższa konieczność" Wojciech Chmielarz
  13. "Jego piękna żona" Loreth Anne White
  14. "Fourth Wing. Czwarte Skrzydło" Rebecca Yarros
  15. "Nocami krzyczą sarny" Katarzyna Zyskowska
  16. "Gustaw i gadająca żaba" Maciej Siembieda
  17. "Schronisko, które przestało istnieć" Sławek Gortych
  18. "Martwa Góra" Tomasz Duszyński
  19. "Dwór cierni i róż" Sarah J. Maas
  20. "Świat jest teatrem" Remigiusz Mróz
  21. "Cynamonowy smak jesiennych dni" Gabriela Gargaś
  22. "Silver Elite" Dani Francis
  23. "Dungeon Crawler Carl" Matt Dinniman
  24. "Threshing Day. Dzień Odsiewu" Rebecca Yarros
  25. "Klara i słońce" Kazuo Ishiguro
  26. "Lalka" Bolesław Prus
  27. "The Love Hypothesis" Ali Hazelwood
  28. "Ostatni portret" Anna Rybakiewicz
  29. "Horyzont" Marek Stelar
  30. "Gównowacenie. Jak cyfrowi giganci zmieniają nasz świat na gorsze" Cory Doctorow
  31. "Monolok" Paweł Sołtys
  32. "Gra w chowanego" Chris Carter
  33. "Czarne Morze" Michał Śmielak
  34. "Kiedy żurawie odlatują na południe" Lisa Ridzén
  35. "Jej chłopak" Freida McFadden
  36. "Przymierze Wróbli" Devney Perry
  37. "Mora" Ewa Przydryga
  38. "Traktat o łuskaniu fasoli" Wiesław Myśliwski
  39. "Moi przyjaciele" Fredrik Backman
  40. "Czerwony świt" Pierce Brown
  41. "Pułapki myślenia. O myśleniu szybkim i wolnym" Daniel Kahneman
  42. "Człowiek w poszukiwaniu sensu" Viktor E. Frankl
  43. "Negocjator" Marek Stelar
  44. "Kiedyś były tu wilki" Charlotte McConaghy
  45. "Król Smutek" Joe Hill
  46. "Gdzie śpiewają raki" Delia Owens
  47. "Kwiaty dla Algernona" Daniel Keyes
  48. "Hyperion" Dan Simmons
  49. "Małe życie" Hanya Yanagihara
  50. "Cienie przeszłości" Tess Gerritsen
  51. "Święto Karkonoszy" Sławek Gortych
  52. "Imię" Florence Knapp
  53. "Niegrzeczne dzieci" Marcel Moss
  54. "Dziki, mroczny brzeg" Charlotte McConaghy
  55. "Alchemised" SenLinYu
  56. "Co przyniesie jutro" Mélissa Da Costa
  57. "Dworzec Perdido" China Miéville
  58. "Na południe od Brazos" Larry McMurtry
  59. "Demon Copperhead" Barbara Kingsolver
  60. "Goście weselni" Alison Espach
  61. "Droga Królów" Brandon Sanderson
  62. "Niecodzienne przypadki Denny’ego Vossa" Holly Kennedy
  63. "Król" Szczepan Twardoch
  64. "Nie oświadczam się" Wiesław Łuka
  65. "Więzy" Sara Antczak
  66. "Quo vAIdis" Andrzej Dragan
  67. "Mroki" Jarosław Borszewicz
  68. "Piekło jest puste" Remigiusz Mróz
  69. "John, syn Johna" Douglas Stuart
  70. "Copycat" Mieczysław Gorzka
  71. "Projekt Hail Mary" Andy Weir
  72. "To, co zasiane" Justyna Janik Videira
  73. "Sklepik w Chabrowym Zaułku" Magdalena Witkiewicz
  74. "Pomoc domowa" Freida McFadden
  75. "Stoner" John Williams
  76. "Ślepnąc od świateł" Jakub Żulczyk
  77. "Róża" Anna Rybakiewicz
  78. "Miura. Tom 1" Izabela Maeng
  79. "Chłopki. Opowieść o naszych babkach" Joanna Kuciel-Frydryszak
  80. "Dawno temu w Warszawie" Jakub Żulczyk
  81. "Wędrówka dusz" Michael Newton
  82. "Szklany Tron" Sarah J. Maas
  83. "Słowik" Kristin Hannah
  84. "Siła syndykatu" Agnieszka Lingas-Łoniewska, Anna Szafrańska
  85. "Silos" Hugh Howey
  86. "Wielka woda pod Babią Górą" Irena Małysa
  87. "Dobrodziejka" Sabina Waszut
  88. "Wola wielu" James Islington
  89. "Nieznośna lekkość bytu" Milan Kundera
  90. "Grzech i odkupienie" Cora Reilly
  91. "Z mgły zrodzony" Brandon Sanderson
  92. "Złoty latawiec" Dezső Kosztolányi
  93. "Szalona Mabel" Sally Hepworth
  94. "Piętno" Przemysław Piotrowski

Dar oszukiwania (2026-)

 

"Kradzież dzieł sztuki wartych miliony dolarów wydobywa na powierzchnię niebezpieczne sekrety, stawiając przeciwko sobie władczą matkę, jej córkę i wprawną oszustkę."

Zamysł serialu całkiem niezły, ale wykonanie bardzo średnie. Niepotrzebnie przeciągnięty, jak dla mnie, na te 10 odcinków. Gdyby go zmniejszyć do 6, mogłaby akcja przyspieszyć i znacznie lepiej by się go oglądało. Tak myślę.

5/10



sobota, 31 października 2026

"Nie dotykaj mnie" Andrea Camilleri

 

"Zaginęła Laura Garaudo - piękna i inteligentna żona znanego pisarza. On wierzy, że kolejne tropy pozostawiane przez Laurę – od Florencji przez Wenecję aż po Londyn - są grą miłosną, serią zaszyfrowanych wiadomości skierowanych tylko do niego.

Komisarz Maurizi szybko jednak odkrywa, że za pozornie romantyczną układanką kryje się mistyfikacja, a zniknięcie kobiety okazuje się bardziej tajemnicze, niż na początku mógł przypuszczać.

Andrea Camilleri, mistrz włoskiej literatury, tym razem konstruuje fabułę, która jest jednocześnie intrygą kryminalną, studium psychologicznym i hołdem dla malarstwa jako ponadczasowego języka sztuki. Fragmentaryczna, wielogłosowa narracja, utkana z dialogów, zeznań, listów i wycinków prasowych, stopniowo odsłania obraz kobiety, która odrzuca swoje dotychczasowe życie. Czy to ucieczka? Jeśli tak, to przed czym lub przed kim? A może to rozpaczliwa podróż w poszukiwaniu... właśnie - czego?"

W genialny sposób napisana powieść. Nie tyle zagadka, co forma jej przedstawienia, jest największym atutem tej książki. Czyta się ją wybornie i nie chce się jej odłożyć, nawet po zakończeniu. A  świat sztuki, włoska melancholia i skąpane w słońcu uliczki dodają tylko świetnego klimatu. Aż zamarzyło mi się, by pojechać lub polecieć do Włoch - najlepiej wiosną lub latem.

"Zakochałem się w niej, gdy tylko weszła do mojego gabinetu. Prawdziwa miłość od pierwszego wejrzenia."

"Panie kochany, pies, wiadomo, jak się zachowuje, siedzi ci przy nodze, patrzy, czeka, kiedy go pogłaszczesz, dasz mu herbatnika... No a jak cię już wkurzy, to go poczęstujesz kopniakiem, odepchniesz, krzykniesz na niego, każesz iść na swoje miejsce... Pan Mattia był jak taki pies. Jakby mu pani powiedziała, żeby zjadł robaka, to by go zjadł, nawet bez soli."

"Kiedy wszedłem do mieszkania, zastałem cię w fotelu, oglądałaś telewizję. Nie ruszyłaś się z miejsca, żeby mnie przywitać, a kiedy chciałem cię objąć, powiedziałaś: "Nie dotykaj mnie"."

„Nie dotykaj mnie” zdecydowanie nie jest zwyczajną i lekką lekturą. To książka, która zmusza człowieka do najróżniejszych przemyśleń. Autor mnie zaskoczył. Ta książka to hybryda - trochę w niej kryminału, trochę thrillera czy powieści detektywistycznej, jest to też po części romans albo po prostu książka o wielkiej miłości. Dużo podróżowałam na kartach tej powieści, co było absolutnie wspaniałe. Polecam bardzo!

8/10

czwartek, 29 października 2026

Zniknięcia (2025)

 

"W spokojnym miasteczku Maybrook w Pensylwanii pewnej nocy siedemnaścioro uczniów tej samej klasy w tajemniczy sposób opuszcza swoje domy o dokładnie 2:17 nad ranem. Ich nauczycielka, Justine Gandy (Julia Garner), znajduje w klasie tylko jednego chłopca – Alexa Lilly’ego (Cary Christopher). Rozpoczyna się śledztwo, które szybko zmienia życie Justine w koszmar – społeczność odwraca się od niej, a dyrektor szkoły (Benedict Wong) zawiesza ją w obowiązkach. Kobieta, nękana koszmarami i coraz bardziej zdeterminowana, zaczyna własne dochodzenie. W tym samym czasie Archer Graff (Josh Brolin), ojciec jednego z zaginionych dzieci, również zdeterminowany jest odkryć, co stało się z dziećmi. W cieniu śledztwa pojawia się tajemnicza i ekscentryczna Gladys (Amy Madigan)."

Tytuł zupełnie nieadekwatny do fabuły filmy - pierwszy zawód. To nie horror, tylko cringowa komedia. Nie rozumiem tak wysokich ocen. Fajnie budowane napięcie spalone zostało w połowie filmu. Wielkie rozczarowanie.

4/10



"Zła przeszłość" Mieczysław Gorzka

 

"Zabójca sprzed wielu lat, zwany Prorokiem, powraca. Zaczepia kobiety na ulicy, przepowiada im śmierć i za kilka dni je morduje. Podkomisarz Karina Buczko staje na czele grupy śledczej, jednak mimo szeroko zakrojonych działań, nie ma nawet podejrzanego.

Kiedyś bliska Marcinowi Zakrzewskiemu osoba przyjeżdża z Warszawy aby zbadać, dlaczego pierwsze śledztwo w sprawie Proroka zakończyło się fiaskiem. Przy okazji policja odkrywa, że z magazynu zniknęły ślady zabezpieczone w miejscach poprzednich zabójstw. Czy ktoś w policji chronił Proroka?

Rozpoczyna się dramatyczna walka z czasem. Jednak zanim pościg za Prorokiem na dobre się zacznie, każdy z bohaterów będzie musiał zmierzyć się z własnymi traumami i demonami przeszłości.

Takie śledztwa to specjalność nadkomisarza Marcina Zakrzewskiego. Tylko czy inne spojrzenie, jego podstawowa zasada, w tej sytuacji zadziała? Bo przeszłość jest zła i ma wielki wpływ na teraźniejszość."

Od pierwszej strony wiedziałem, że będzie dobrze – i nie zawiodłem się. Fabuła mocna, trzymająca poziom, bez niepotrzebnych przestojów. Podoba mi się również, że postać Zakrzewskiego ewoluowała, że facet trochę dojrzał.

"Każdy ma swoje de­mony, z któ­rymi albo wal­czy, albo się z nimi za­przy­jaź­nia."

"Czasem lepiej jest żyć dniem dzisiejszym, lepiej nie wiedzieć, jak to było naprawdę, bo bardzo często się zdarza, że przeszłość jest zła."

"– Mnie nie py­taj, Nowy. – Za­krzew­ski po­krę­cił głową. – Naj­waż­niej­sze jest to, co ty zde­cy­du­jesz. Nie py­taj ni­kogo o zda­nie, bo ule­gniesz pre­sji, zro­bisz nie tak, jak chcesz, i bę­dziesz miał wy­rzuty su­mie­nia. Masz po­stę­po­wać tak, że­byś się póź­niej czuł z tym do­brze."

Bardzo dobra książka – wciągająca, dobrze napisana i pełna emocji. Bohaterowie są autentyczni, zmagają się ze śledztwem i swoimi problemami. Świetnie się słucha, robi wrażenie.

7/10

środa, 28 października 2026

Scheda (2026-)

 

"Kiedy Jan Mróz - szanowany członek lokalnej społeczności i emerytowany żołnierz Marynarki Wojennej - umiera, spokojne życie jego rodziny i innych mieszkańców małego nadmorskiego miasteczka rozpada się niczym domek z kart. Na jaw wychodzą dawno skrywane sekrety, które przez lata miały pozostać w ukryciu. Czy prawda, która w końcu ujrzy światło dzienne, uratuje rodzinę Mrozów, czy pogrąży ją jeszcze bardziej?

To mroczny dramat o skomplikowanych więzach krwi, w którym walka o spadek po zmarłym ojcu powoduje ujawnienie licznych rodzinnych sekretów i konfliktów. Po śmierci Jana Mroza jego dzieci, stają w obliczu nieoczekiwanej zmiany testamentu, która rujnuje ich plany i relacje. Serial łączy intrygujące wątki kryminalne z napiętą atmosferą hermetycznej społeczności Helu, prowadząc widzów przez labirynt miłości, zdrady i zawiści."

Może nie mam tak wysublimowanego gustu, ale uważam ten serial za naprawdę dobry. Trzyma w napięciu, ma kilka wątków, które krzyżują się ze sobą, a do tego świetne zdjęcia i całkiem niezłą grę aktorską. Nie jest, jak dla mnie, przekombinowany, a jednocześnie w kilku miejscach zaskoczył mnie mocno. Szczerze polecam jako nieskomplikowaną rozrywkę na jesienne wieczory.

7/10



wtorek, 27 października 2026

"Dom obok" Klaudia Muniak

 

"Chciała zrobić im niespodziankę. Dlatego nie mówiła, że przyjeżdża. Jednak Milena nie zastała w domu ani rodziców, ani nastoletniej siostry, Laury. By dostać się do ogródka, gdzie spodziewa się znaleźć klucz do drzwi, prosi o pomoc sąsiadów, rodzinę Nowickich. Tę samą, która jakiś czas temu była zamieszana w zaginięcie młodego chłopaka.

Milena budzi się w zamkniętym pokoju. Pamięta niewiele. Brak klucza, rozładowany telefon, zgubiony pierścionek, noc u Nowickich i drogę na parking. Później nie ma już nic.

Tak zaczyna się koszmar dziewczyny więzionej przez człowieka, który podda ją niewyobrażalnym torturom. Jaki ma cel? I czy Laurze uda się odnaleźć siostrę, nim ta wyda z siebie ostatni krzyk?

W „Domu obok” kryje się zło. Bo nawet to, co stworzone z dobrych pobudek, w nieodpowiednich rękach może siać ból, zniszczenie i śmierć."

Bardzo intrygująca fabuła i zaskakujące zakończenie - a to lubię najbardziej. Historia jest pokazana z dwóch perspektyw, dwóch sióstr - ten zabieg dwutorowości też bardzo lubię. Od początku wiedziałam, że będzie to intrygujący thriller, ale nie sądziłam że aż tak.

"Pewne rzeczy zostają w nas na zawsze, pozostawiając trwałe ślady..."

"Zło ma oblicze ludzkiej intencji, a jego narzędzia zawsze znajdują w czyichś rękach..."

"Spoglądam na dom obok. Jest nieco większy od segmentu, w którym mieszkają moi rodzice, wszystko dlatego, że to ostatni apartament w rzędzie. Należy do Nowickich. I wygląda na to, że sąsiedzi są w domu."

Książka pokazuje przede wszystkim, aby się nigdy nie poddawać i zawsze mieć nadzieję. Widzimy w jakim stopniu człowiek potrafi być wytrwałym. I na ogromny plus zasługuje fakt, że Autorka pozostawia czytelnika z pytaniem w głowie: "Czy na pewno wiesz, co się dzieje w domu obok?" A ja bardzo lubię, kiedy jeszcze jakiś czas po zakończeniu książki wciąż o niej myślę.

7/10

niedziela, 25 października 2026

"Diabeł, którego znasz. Psychiatria sądowa bez tajemnic" Gwen Adshead, Eileen Horne

 

"Jak wygląda terapia seryjnego mordercy?

Ile empatii potrzeba, żeby siąść do rozmowy z kimś, kto odciął człowiekowi głowę?

Jak poradzić sobie ze stalkerką, która nawet za kratami pozostaje mistrzynią manipulacji?

Dr Gwen Adshead to światowej klasy terapeutka pracująca jako psychiatra sądowy. Codziennie spotyka się z ludźmi, których większość z nas bez wahania nazwałaby potworami. Najbrutalniejsi kryminaliści są dla niej pacjentami gabinetu terapeutycznego. Niezależnie od tego, jak okrutne zbrodnie popełnili, musi ich wysłuchać, spróbować ich zrozumieć i im pomóc.

Dzięki tej szczerej, prowokującej książce poznasz najciekawsze i bardzo różne przypadki z jej kariery zawodowej – seryjnego mordercę, stalkerkę, podpalaczkę, śmiertelnie groźnego narcyza. Staniesz oko w oko nie tylko ze sprawcami odrażających zbrodni, ale i najtrudniejszymi pytaniami o granice empatii oraz przebaczenia.

Dr Gwen Adshead przedstawia fascynujące kulisy pracy psychiatry sądowego. Obala mity na temat przestępców, zmienia nasz sposób myślenia, a także rzuca prawdziwe wyzwanie temu, co wiemy o ludzkiej naturze."

Bardzo wartościowa lektura. Wiem, że warto patrzeć głębiej. Teraz też wiem, że choć bohaterowie tych historii najczęściej nie budzą sympatii to terapia jest dla nich szansą powrotu do człowieczeństwa.

"Bywa to dla nas bolesne, ponieważ jak mówi pewne porzekadło, nienawidzić kogoś to jak wypić truciznę i czekać, aż to ten drugi od niej umrze."

"Działające na miejscu zespoły medyczne robią wszystko, co w ich mocy, żeby wspierać i leczyć stale rosnącą wśród więźniów liczbę pacjentów, sama się przekonałam, że zapotrzebowanie na pomoc psychiatryczną w więzieniach znacznie przekracza możliwości służby zdrowia, tymczasem przebywanie w zamknięciu powoduje nasilenie wszelkich chorób psychicznych."

"To wczesne doświadczenie zawodowe nauczyło mnie, że bez względu na przeszłość pacjentów, jeśli tylko wykazują zainteresowanie własnym umysłem, istnieje szansa, że z panującego w nim bezładu zdołamy uzyskać jakiś sens."

Ta książka pokazuje, jak cienka jest granica między dobrem a złem. Ilu tragediom można byłoby zapobiec, gdyby osoby skrzywdzone przez los były obejmowane należytą opieką? Ilu z nich nie zeszłoby na drogę destrukcji? Autorka ciekawie i szczegółowo kreśli trudne życie osób z kryminalna przeszłością. Co ciekawe psychoterapia w dużym stopniu koncentruje się na emocjach. Każda historia jest bardzo indywidualna.

8/10

piątek, 23 października 2026

"Nie wymiękaj" Stephen King


"Policja miasta Buckeye otrzymuje tajemniczy list, zawierający przerażającą groźbę. Wkrótce straci życie czternaście osób – trzynaście niewinnych i jedna winna. Zabójstwa mają być aktem pokuty za śmierć niewinnego człowieka.

Detektyw Izzy James nie wie, co ma o tym sądzić. Czy ktoś naprawdę ma zamiar zamordować czternastu ludzi w akcie zemsty? W miarę rozwoju sytuacji Izzy zdaje sobie sprawę, że zagrożenie jest śmiertelnie poważne, i zwraca się o pomoc do swojej przyjaciółki Holly Gibney.

Tymczasem Kate McKay, kontrowersyjna działaczka na rzecz praw kobiet, rusza w drogę z serią wykładów, które przyciągają zarówno jej zwolenników, jak i zagorzałych przeciwników. Jeden z tych ostatnich zamierza pozbawić ją życia. Holly zostaje zatrudniona jako ochroniarka Kate. Staje przed trudnym zadaniem – musi zmagać się nie tylko ze zdeterminowanym przeciwnikiem, ale też uporem pracodawczyni.

Równoległe wątki zbiegają się w spektakularnym, budzącym dreszcz finale. Nowa książka Stephena Kinga to prawdziwa uczta dla miłośników stylu Mistrza, jedna z najbogatszych i najbardziej porywających powieści, jakie stworzył."

Nie mogę powiedzieć, że to zła książka, ale nie było w niej oczekiwanego przeze mnie napięcia. Czyta się tę książkę szybko i gładko, ale tym razem King mnie do siebie (mimo że jego twórczość uwielbiam i doceniam) nie przekonał za bardzo.

"O prawdziwej damie powinni pisać w prasie tylko trzy razy - kiedy się rodzi, kiedy wychodzi za mąż i kiedy umiera."

"Kłamstwa są najskuteczniejsze, kiedy osoba okłamywana chce w nie wierzyć. I gdy zawierają ziarno prawdy."

"Bez względu na to, co sądzicie o aborcji, jeden fakt jest niezaprzeczalny: tych ludzi zamordowano za ich przekonania."

Zamiast trzymającej w napięciu opowieści autor prezentuje manifest ideologiczny z nudnym kryminałem w tle. Jest to, jak dotąd, najsłabsza chyba powieść z serii o Holly Gibney. Przynajmniej z tych, które przeczytałam.

6/10

środa, 21 października 2026

"Obława" Piotr Kościelny

 

"Komisarz Sikora powraca i kolejny raz musi zmierzyć się z czymś, co wykracza poza jego wyobraźnię…

Pościg za kanibalem trwa. Miasto ogarnia paraliżujący strach. Każdy może być jego kolejną ofiarą. Zespół z wydziału zabójstw skupił się na ludobójcy a nie wie, że do miasta właśnie zmierza przerażające zło. Sikora musi zmierzyć się z potworem z którym miał już do czynienia w przeszłości. Pierwszy raz od dawna ma wątpliwości czy z tej walki wyjdzie zwycięsko. Kiedyś nie miał nic do stracenia, teraz na szali jest życie jego syna."

Autor znany jest z brutalnych, dosadnych historii, w których nie brakuje najmroczniejszych zakamarków ludzkiej psychiki. Również tutaj nie oszczędza czytelnika. Powieść jest więc intensywna. To mroczny, brutalny kryminał, który nie pozwala czytelnikowi na chwilę oddechu.

"- Powiem ci coś, czego może jeszcze nikt ci nie mówił. Ty jako komendantka możesz tego nie wiedzieć, ale ludzie tacy jak ja, zajmujący się najbardziej ohydnymi zbrodniami, czasem wracają do domu. Jadą autobusem i pasażerowie się od nich odsuwają. Wiesz czemu? - Pewnie mi powiecie. - Bo śmierdzą trupem."

"- Nie wierzgaj tak. Zestresowane mięso szybko się psuje i nie smakuje tak dobrze. A mi zależy na tym, żebyś był smaczny..."

"- Mogę ci udowodnić, że potrafię sprawiać ból. - Oprawca pochylił się i popatrzył Grześkowi w oczy. - Wierzę ci, chłopie. Gdy tylko poczułem smród z twojej gęby, dotarło do mnie, że kontakt z tobą naprawdę może boleć. O szczypaniu w oczy nie wspomnę."

Sięgając po tą książkę wiedziałam, że będzie grubo, ale nie spodziewałam się, że aż tak. Finał jak zwykle jest ogromną furtką do kontynuacji. Mnie tylko rozczarowuje pod tym względem, że sprawa kanibala ciągnie się aż za długo.

7/10

wtorek, 20 października 2026

Zwierzęta (2026)

 

"Gdy ich syn zostaje porwany, kandydat na burmistrza Los Angeles i jego żona zostają uwikłani w sieć kłamstw i intryg. Próbując zdobyć pieniądze na okup, muszą podejmować trudne decyzje i ujawniać sekrety, które mogą doszczętnie zrujnować ich świat."

Mimo że więcej w tym filmie rodzinnego dramatu niż rasowego thrillera, to jednak ten film do mnie przemówił, mnie się spodobał. Świetna rola Gillian Anderson, równie dobry Ben Afflek, choć początkowo bardzo mnie jego bohater wkur...zał. Ale na tym chyba polega dobra gra aktorska, jeśli aktor w swojej roli potrafi w człowieku wywołać jakiekolwiek emocje. No mnie się film podobał, szczególnie, dla niektórych zbyt cukierkowe, zakończenie.

7/10



poniedziałek, 19 października 2026

"Kobieta z tajemnicą" M. Mackenzie

 

"Kaylee Evans, dziennikarka z Vancouver, otrzymuje zlecenie napisania artykułu o bezdomnych w swoim mieście. Aby lepiej poznać to środowisko, kobieta upodabnia się do ludzi mieszkających na ulicy.

Gdy ubrana w stare, zniszczone rzeczy, niosąc kubek z ciepłym napojem, wpada na biznesmena Cole’a, jej życie wywraca się do góry nogami. Mężczyzna bardzo szorstko reaguje, kiedy bezdomna kobieta brudzi jego śnieżnobiałą koszulę. Nie dość, że obraża Kaylee, to jeszcze jej grozi.

Ich drogi przecinają się ponownie w klubie ze striptizem. Cole udaje się tam na spotkanie z prostytutką, z kolei Kaylee, szukając łazienki, wpada na niego, co prowadzi do następnych niedomówień. Po chwili oboje orientują się, że już wcześniej się poznali. Cole dopisuje sobie całą historię i dochodzi do wniosku, że Kaylee musi być dziewczyną na godziny.

Wszystko, co Cole myśli o Kaylee, nie jest prawdą. Kobieta nie bez powodu nie chce do siebie nikogo dopuścić. Nie bez powodu tak obsesyjnie pilnuje swojej tajemnicy. Czy mężczyzna nadal będzie polegał tylko na swoich fałszywych osądach? Czy zaakceptuje prawdę, kiedy ta wyjdzie na jaw?"

Książka została napisana przyjemnym i lekkim w odbiorze językiem. Autorka miała bardzo ciekawy pomysł na fabułę, ale to nie do końca moje klimaty. Sądzę jednak, że dla fanów literatury obyczajowej i romansów może to być całkiem niezła pozycja.

"-...kochanie, nigdy nie skreślaj człowieka, tylko dlatego, że nie ma pieniędzy. Za każdym z tych ludzi kryje się historia, często bolesna..."

"To dziwne, że czasami potrzeba lat, by poznać drugą osobę a czasami wystarczy chwila, gdy okazuje się, że jesteście do siebie podobni i rozumiecie się bez używania tysiąca słów."

"Wy dziennikarze szukacie tylko sensacji. Jesteście sępami czyhającymi na ludzkie tragedie, aby wyszarpać resztki człowieczeństwa..."

Byłam święcie przekonana, że ta ten tom zakończy się zupełnie inaczej, ale się myliłam - zakończenie pozytywnie mnie zaskoczyło. M. Mackenzie zadbała, aby czytelnik miał zapewnioną odpowiednią dawkę emocji. Intrygom i kłamstwom nie było końca. Ciekawa, choć jak już napisałam - nie do końca moje gusta.

6/10

sobota, 17 października 2026

"Wywierzysko" Kinga Wójcik

 

"Czy bijące w rezerwacie źródła zabijają ludzi? Mieszkańcy wierzą, że kiedy wywierzyska przestają bić, w mieście zawsze dzieje się coś złego…

Druga część serii z detektywem Aleksandrem Zamojskim.

Przed piętnastoma laty w Tomaszowie Mazowieckim zaginęła pięcioosobowa rodzina. To jedna z najbardziej tajemniczych spraw kryminalnych w Polsce. Iwona, Daniel i ich troje dzieci dosłownie rozpłynęli się w powietrzu. Ich dom wyglądał tak, jakby wyszli tylko na chwilę. W zlewie zalegały brudne naczynia, a na stole resztki jedzenia. Zostawili komórki, zabawki, albumy ze zdjęciami, ubrania, komputery, a na ławie w salonie rozłożone zeszyty z pracą domową.

Do detektywa Aleksandra Zamojskiego zgłasza się staruszka, która zapewnia, że widziała zaginionego wnuczka. Zamojski zgadza się jej pomóc, choć rozwiązanie zagadki wydaje się niemożliwe.

Tymczasem w mieście znika nastolatka, a jej poszukiwaniami zajmuje się policjantka Roma Sułecka. Wiele wskazuje na to, że obie te sprawy są ze sobą powiązane… Aleksander i Roma łączą siły w kolejnym pasjonującym i trudnym śledztwie."

Wychodzi na to, że seria z detektywem Aleksandrem Zamojskim dołączyła do moich ulubionych! Powieść wciągająca od pierwszych stron. Napięcie rośnie z każdą przeczytaną stroną. Autorka świetnie oddała klimat zaginięć połączonych z miejską legendą. Aura bijących źródeł oddaje mroczny klimat tego kryminału.

"W Polsce ginie rocznie kilkanaście tysięcy osób, ale tylko część z nich zostaje odnaleziona. Jest to możliwe, choć nie zdarza się często. Wiele z tych ludzi wcale nie chce, aby ich odszukano. Uciekają od problemów i znikają, by zacząć nowe życie w innym miejscu. Jednak zaginięcie pięcioosobowej rodziny jest wyjątkowe."

"Dom sprawiał wrażenie, jakby rodzina wyszła dosłownie na moment. Minęło jednak piętnaście lat, a oni wciąż nie wrócili."

"Mieszkańcy uważają, że źródła są sercem miasta, a kiedy przestają bić, ludzie giną w niewyjaśnionych okolicznościach. Do rezerwatu lepiej nie wybierać się po zmroku, bo można nigdy stamtąd nie wrócić."

Bardzo dobry kryminał. Nieodkładalny! Bohaterowie jak zwykle świetnie wykreowani, a sama autorka udowodniła po raz kolejny, że zasługuje na czołówkę w topie polskich autorów piszących kryminały!

7/10

czwartek, 15 października 2026

"Nie zabiłam" Klaudia Muniak

 

"Twierdzi, że nie zabiła. ale przecież już raz popełniła zbrodnię.

Trzydziestoczteroletnia Sabina Gancarek nie mała łatwego dzieciństwo, a teraz przeżywa równie trudną dorosłość. Kiepsko odnajduje się wśród ludzi, nie ma rodziny i pracy, a zaburzenia depresyjno-lękowe próbuje opanować za pomocą leku, który dopiero niedawno wszedł do użycia. Z uwagi na możliwe efekty uboczne zażywający go pacjenci pozostają pod obserwacją.

Gdy w wyniku brutalnego morderstwa ginie kobieta odpowiedzialna za zwolnienie Sabiny z pracy, bohaterka trafia na celownik policji. Czy terapia, której się poddała, mogła obudzić mroczną część jej natury? Gdzie Sabina była w noc morderstwa i gdzie będzie, gdy… dojdzie do następnego?

Klaudia Muniak opowiada o lęku wobec nowinek medycznych i o tym, jak wychowanie w przemocowej rodzinie wpływa na dalsze życie. To thriller, którego czytanie wywołuje jeden skutek uboczny – sprawia że wszystko inne schodzi na drugi plan."

Świetny thriller, w którym w samym centrum jest bohaterka i jej walka z traumą, lękami i własnym umysłem. Od książki po prostu nie da się oderwać i nie można o niej szybko zapomnieć. Szczególnie, gdy sobie uświadomimy z czym muszą się mierzyć chorzy na depresję lękową i jak łatwo może ją wywołać nieszczęśliwe dzieciństwo.

"Kontakt z psychiatrą nadal stanowi rodzaj naznaczenia […] Tymczasem wstydzić się powinni ci, którzy zadbali o to, aby nasza dusza się rozleciała."

"Nie ma sensu udawać, że jest dobrze. (...) Przekonałam się na własnej skórze, że wymuszona życzliwość wyrządza więcej szkód, niż mogłoby się wydawać."

"Ludzie potrzebujący realnej pomocy są nazwiskami w rubryce, niechlubną statystyką, którą trzeba odhaczyć, w dodatku generującą całkiem pokaźne koszty. Komu są więc oni potrzebni?"

Tego mi było trzeba, na taki thriller czekałam. Książkę dobrze się czyta. Czasami monotonna, ale ogólnie bardzo dobra historia. Polecam wszystkim którzy lubią tematy medyczne, thrillery psychologiczne oraz wątki kryminalne. 

7/10